Wishbone Ash - Raw to the Bone (1984)

The Ash op metal-tour.
Met zanger Mervyn Spence van Trapeze.

Niet slecht maar het heeft weinig meer met oude Ash te maken.

Wisbone Ash heeft een paar zwakke albumhoezen maar de hoes van deze Raw to the Bone slaat alles, het is een hoes voor een derderangs demo van een derderangs metalgroepje. Misschien kan Manowar er weg mee. Tien nummers in achtendertig minuten, het zegt genoeg zeker over een groep die in de glorietijd genoeg nummers van tien minuten en meer bijeenpende met alle ruimte voor hun typische fel gesmaakte gitaarcapriolen. Bijzonder woord van dank voor de teksten en muziek van Rocket in My Pocket: hoe Amerikaans / Glam Rock kun je klinken? Die toetsenpartijen in Don’t You Mess, zucht… “Belabberd” is mijn gevoel hierover.

Ik ben er nog steeds niet uit wat ik nou mooier vind ,de albumhoes of de muziek

Met metal ook niet trouwens...het neigt af en toe naar hard-rock maar dan niet de ruige variant.

Meer AOR als je het mij vraagt. Niet echt slecht maar erg overtuigend is het ook niet.

Het is geen geweldig album, maar ook niet de slechtste van W.A.
Er bestaat van dit album een extra CD met The Sessions 1986, zelfde bezetting.
Hier staan een aantal goede nummers op die niet hadden misstaan op dit album.
Talk to Me
Nkomo
Valley of Tears
Apocalypso
She's Still Alive

. Nee dat klopt, maar dat zegt meer over de (nog) slechtere albums dan over deze ben ik bang. Zo'n goede band die zo'n mooie muziek kan maken, zakt heel heel ver weg helaas

Ik heb deze op lp met een aantrekkelijkere hoes, met een grote roofvogel. De hardrock die Wishbone Ash hier brengt, is in principe niet zo erg en werkt soms best goed, maar het klinkt nergens als Wishbone ash.

Het valt mee dat de band wel pure rock speelt en niet overdreven met synthesizers en electronische drums rotzooit. De wat schreeuwerige zang van Mervyn Spence doet soms wat denken aan Glen Hughes.

Vreemd is wel dat de hoes van mijn lp het jaar 1984 aanhoudt en zo staat het ook op Discogs genoteerd. De Duitse versie was dus een jaar eerder verschenen dan de Britse. Ik ga een correctie indienen.

Het jaartal is nu aangepast en de hoes van de eerste uitgave is nu te zien. Dat zorgt in elk geval voor iets meer rust, want het andere hoesje ( Just a moment... - discogs.com ) is zeker niet al te fantastisch.