menu

Björk - Post (1995)

mijn stem
3,79 (441)
441 stemmen

IJsland
Electronic / Pop
Label: One Little Indian

  1. Army of Me (3:54)
  2. Hyper-Ballad (5:21)
  3. The Modern Things (4:10)
  4. It's Oh So Quiet (3:38)
  5. Enjoy (3:56)
  6. You've Been Flirting Again (2:29)
  7. Isobel (5:47)
  8. Possibly Maybe (5:06)
  9. I Miss You (4:03)
  10. Cover Me (2:06)
  11. Headphones (5:40)
totale tijdsduur: 46:10
zoeken in:
avatar van Gyzzz
3,0
Maar Vespertine is toch echt Björks immense hoogtepunt...

avatar van herman
4,5
Drie of vier nummers daarvan vind ik heel erg goed. Wat mij betreft scoren de drie albums daarvoor toch wel wat beter. Maar ik had die plaat zeker niet willen missen.

avatar van LucM
4,5
Na dit album nog een keer beluisterd te hebben doe ik er nog een halfje bij. Uitstekend en rijk album met ook jazzy invloeden, van de 3 Björk-albums die ik bezit vind ik dat toch de beste zonder zwakke nummers.

avatar van MusicFreak
4,0
Hyperballad is een erg mooi nummer en ook It's Oh So Quiet vind ik wel apart. mevrouw Björk blijft altijd wel intrigerend

avatar van Leander1991
4,0
wederom sterk album, met aanstekelijke ritmes en muzikale partijen. Ze zingt soms nét naast het ritme en dat maakt haar muziek ook zo boeiend.

avatar van Carolaah
4,5
Wat ik zo mooi vind aan de muziek van Björk, is dat het echt een soort kunst is, echt muziek om naar te luisteren. Niet van die muziek waar je echt mee gaat zingen over het algemeen (althans ik niet.. of nou ja, niet zoals bij de meeste andere artiesten).. Maar echt een soort van vermaak.. ik zou ook echt wel eens een concert mee willen maken

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Ik ben erg onder de indruk na een eerste luisterbeurt. Net als Carolaah hierboven opmerkt wilde ik dit direct tot kunst verheffen. De afwisseling is zo groot. Van alles wordt op inventieve wijze met elkaar afgewisseld of gecombineerd. Ik heb geen idee wat ik in m'n excellijstje bij genre moet invullen.

In het begin moet het album even op gang komen, maar daarna is het keer op keer genieten en versteld staan wat er allemaal in de geest van Björk is ontstaan. Plotseling hoor je vinyl kraken in 'Possibly Maybe'. Het lijkt wel alsof Björk álles kan gebruiken in haar muziek als zij dat wil.

Wat mij betreft is deze een stuk beter en creatiever dan haar debuut. Deze gaat de weg naar mijn cd-speler vaak vinden.

avatar van UK-Choonz
4,5
Aardig tweede album van de Eskimoprinses Bjork. Meer sprookjesachtig en uiteenlopender. Minder toegankelijk dan debut dat nog redelijk bij de mainstream dancemuziek aansloot.

Heb hem lang links laten liggen maar later ben ik overtuigt geraakt van Post.

2,5
Debut heb ik 5 sterren gegeven. Daarnaast kende ik heel veel losse nummers, maar geen hele albums. En dan valt deze hier voor mij toch erg tegen. De enige nummers die ik erg sterk vind zijn Army of Me, I Miss You en Possibly Maybe. It's Oh So Quiet vind ik aardig, maar stoort me als ik die te vaak hoor. En dat heb ik al snel met dat nummer. Op Debut vind ik ook veel variatie, maar het album is meer een geheel. Jammer.

avatar van herman
4,5
Toch wel opvallend dat je geen Isobel of Hyperballad noemt. Als album vind ik Debut ook net wat beter, maar die nummers zijn toch wel van de buitencategorie.

sxesven
herman schreef:
Hyperballad

Precies ja!

4,0
Alleen het beginnummer is al ontiegelijk vet. Hyperballad en Isobel zijn ook super inderdaad! It's Oh So Quiet verraste mij een beetje bij de eerste luisterbeurt

TheArtfulDodger
Björk quote:

People are always asking me about eskimos, but there are no eskimos in Iceland.


TheArtfulDodger
Eigenlijk is Björk nog maar een kind. Een groot kind. Dat zie je in interviews en documentaires, dat
hoor je terug in haar muziek. Er gaat ook veel in haar om, haar ogen staan nooit stil en lijken altijd
over iets na te denken. Zelf heeft ze eens gezegd dat ze volwassen mensen dodelijk saai vindt en
dat ze liever met kinderen en oudere mensen optrekt. Björk is zowel ingetogenheid als agressie.
Deze dualiteit is goed te horen in It's Oh So Quiet, maar het liefst luister ik naar nummers als
Hyper-Ballad en I Miss You.

Linus Van Pelt
TheArtfulDodger schreef:
Eigenlijk is Björk nog maar een kind. Een groot kind.

Het grootste voorbeeld van het grote kind is wel te vinden in I Miss You. Simplistische tekst over de perfect persoon op aarde en de bossa nova met breakbeats achtige muziek. Het word nog duidelijker in de prachtige videoclip van John Kricfalusi. Bjork met Jetson's achtig haar, een hoop referenties naar cartoons en de prachtige ren and stimpy animatie van Kricfalusi..

TheArtfulDodger
Linus Van Pelt schreef:
Het grootste voorbeeld van het grote kind is wel te vinden in I Miss You. Simplistische tekst over de perfect persoon op aarde en de bossa nova met breakbeats achtige muziek. Het word nog duidelijker in de prachtige videoclip van John Kricfalusi. Bjork met Jetson's achtig haar, een hoop referenties naar cartoons en de prachtige ren and stimpy animatie van Kricfalusi..

Zo is het maar net Van Pelt! Een hele mooie clip, vaak gezien ook vroeger, past perfect bij het gekke I Miss You, the only rule is that there are no rules..

Kinderen snappen het, volwassenen denken dat ze het snappen.

avatar van Bardt1980
5,0
Picasso zei ooit "every child is an artist. the problem is how to remain an artist once he grows up" Björk is voor mij bijna zowat de personificatie van deze quote.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Vergeleken bij bijv. Karel Appel vind ik Björk nog niet zo extreem kinderlijk.

Linus Van Pelt
Stijn_Slayer schreef:
Vergeleken bij bijv. Karel Appel vind ik Björk nog niet zo extreem kinderlijk.

Cobra''s doel was ook kunst terug te brengen naar de kinderlijke vindingrijkheid en spontaniteit. Dit kwam omdat ze vonden dat de kunst op dat punt vooral mooidoenerij zonder inhoud was.

Om maar de altijd onvertrouwbare wiki te quoten:
Their working method was based on spontaneity and experiment, and they drew their inspiration in particular from children’s drawings, from primitive art forms and from the work of Paul Klee and Joan Mir

Maar we raken offtopic

avatar van edje1969
5,0
Enjoy....en dan op volume hoog. Een fijn geweld aan de oren! Debut staat in mijn top 3 albums aller tijden. Bij de opvolger was de verrassing eraf, maar het plezier er niet minder om. Afwisselend, gedurfd, op z'n Bjorks gezongen. De 11 nummers hadden er zo meer mogen zijn. Als je de moeite neemt, kijk dan ook eens naar de clip van I Miss You. Geweldig...

buizen
Ipad, Iphone, Iwatch, ok, maar I miss you is natuurlijk veel universeler. Prachtig nummer van Björk. De clip is natuurlijk maar een voorbeeld hoe je het kunt interpreteren.
Is dit album echt alweer bijna 20 jaar oud?
4 sterren.

avatar van Jan Wessels
4,0
In de (in mijn ogen zwaar ondergewaardeerde) film Sucker Punch van regisseur Zack Snyder is onder andere ook Army of Me te horen. Geweldig om dit nummer (in surround) opeens in één van de droom sequenties te horen.

avatar van king_pin
4,5
Army of me, toen ik het nummer voor het eerst hoorde klonkt het zo dik, vet en stoer. Maar eigenlijk is het vooral de beat die het nummer maakt. Björk's stem is helemaal niet zo mooi in dit nummer,ze zingt te laag waardoor ze er geen power aan kan geven terwijl het nummer één grote powerboost is.
Waar ik eerst altijd dit nummer wilde horen, skip ik m nu wel eens door (evenals ik It's oh so quiet vaak skip).

avatar van JoaMuse
4,5
Topalbum met Hyper-Ballad als hoogtepunt. Laatste twee nummers vind ik wat minder, misschien daarom dat ik hier net geen 4,5* voor over heb.

avatar van Telamon
4,0
Daar waar Bjork nog wel eens wil jeuken vind ik haar hier heel toegankelijk, en dat op vrijwel elke song. Goede plaat die me gaat aanzetten de hierna volgende (m.n. twee) albums nog eens grondiger te beluisteren.

I Miss You neigt richting 'jeuk' (die zenuwachtige drum+synth) maar blijft acceptabel en daarom 4,5*

avatar van wibro
4,0
Van Björk hield ik helemaal niet in de jaren negentig maar daar ik nu toch wel even verandering in gekomen. Net zoals het debuut is dit een zeer genietbaar album. Hoe smaak kan veranderen. In positieve zin dan.

avatar van Misterfool
Een behoorlijk sterke plaat. De hoogtepunten van dit album (Hyperballad, Army Of Me o.a) behoren tot het beste van Björk's oeuvre. De arrangementen zijn hier ietwat onstuimig, wat zeker een pluspunt is. Sommige composities doen me zelfs een beetje aan een broadwaymusical denken (It's Oh So Quiet met name). Zo sterk als 'Homogenic' vind ik dit album niet. Daarvoor is 'Post' net een tikkeltje te onsamenhangend.Bij 'Homogenic' kon ik wel een duidelijke albumstructuur ontwaren.

avatar van stoepkrijt
4,0
Vandaag kwam ik toevallig dit tweedehands cd'tje tegen, dus na de prettige kennismaking met Homogenic gaat mijn Björk-excursie hier verder.

De hoes is alvast veel mooier dan die van Homogenic (dat kan ook bijna niet anders), maar dat Björk-logo op de achterkant kan echt niet. Alsof ik foute '90s eurodance in mijn handen heb.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:35 uur

geplaatst: vandaag om 14:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.