Björk - Post (1995)

beter als de 1e (debut) maar nog niet zo vet als homogenic

Kan zijn - maar Hyper-Ballad is superieure pop.

waar... en nummers als enjoy zijn ook zwaar ok

Hyper-Ballad is magisch inderdaad, ook in de meer ingetogen alternatieve uitvoering op de bonustrack. En verder bijvoorbeeld The Modern Things en I Miss You, wonderschoon! I miss you, and I haven't met you yet.

Bjork is geweldig! Ik geloof toch wel dat zij een van mijn favoriete artiesten allertijden is, en alhoewel ik lang Debut beter vond, is Post toch uiteindelijk de plaat die ik het liefst draai. Isobel, Hyperballad en I Miss You (die trompetten!) zijn echt zo subliem...

'Army of me', 'Enjoy', 'Isobel' en 'I miss you' zijn voor mij toch nog steeds de nummers die ik steeds helemaal luister en bij mij ook de bekendste.

Maar sowieso een erg mooi album.

Oja, 'It's oh so quiet' vind ik maar een irritant nummer.

Bjork is typisch zo'n artiest die ik wel volg, maar die me nooit echt helemaal weet in te pakken.

Het debuut-album vind ik aardig, maar meer ook niet.
Dit album geeft minder problemen: het pakt me wel gelijk en is tot nu toe ook mijn favoriete cd.
Homogenic heb ik hierna ook nog geprobeerd (ik sloeg er dus 1 over) en die deed me al weer veel minder: daar zijn het wel een paar nummers die haar hele oeuvre ontstijgen, maar ook een paar waar ik helemaal niks mee heb.

Ken je Vespertine al, aERo? Het zou me niet verbazen als die jou het meest zou liggen. Maar misschien komt dat ook alleen maar omdat ik dat zelf haar mooiste album vind...

Nee, vertel me waarom je dat denkt: je wekt mijn interesse.

Vooral omdat het haar meest intieme plaat is, met knisperende beats en warme instrumentatie. Een soort veilig afgeschermde sprookjeswereld En ook omdat ik het haar meest coherente album vind.

Ik krijg soms de kriebels van haar "gekir" (zoals ik het soms ervaar).
Maar ik zal eens luisteren en dan merk ik het wel .

De stijgende lijn. Zie je niet zo vaak dat een tweede album weer beter is dan het debuut. Bjork heeft het voor elkaar met een zeer afwisselende CD. Met 'Arme of me', 'Hyper-Balad', 'Enjoy' en 'Isobel' als uitschieters.

Dit is een van de zeer weinige albums die van mij de hele 5 sterren krijgt. Het is niet eens m'n persoonlijke favoriet van Björk (Vespertine is), maar deze draai ik toch het liefst en ook het meest. Post is ongetwijfeld haar meest gevarieerde werk en zo'n gigantisch enorme vooruitgang na Debut; ongekend gewoon.

Yep, een tweede plaat die het debuut overtreft. Komt niet zo heel vaak voor. Fris, bizar en dus heel erg Bjork. Army of me is mijn favoriet, It's oh so quiet dat van mijn vrouw. 4,0

Mijn lieve hemel, wat is dit goed . It's Oh So quiet is echt fantastisch. Die kan ik niet vaak genoeg horen

Erg lekker album met hoogtepunten, It's Oh So Quiet, I Miss You, Army of Me en Hyper-Ballad.

Idd voor Björk een redelijk toegankelijk album, de 1ste 5 nr.s zijn sterk daarna wordt het wisselvalig, isobel is wel nog harstikke in orde, daarna zakt het niveau wat.
3,5*

Ik vond het eerste cdtje echt een goede, maar ik vind deze beter.

Best een mooi album was dit, niet zo fris als haar Debut plaat, maar nog erg de moeite.
Nà dit album ben ik mijn interesse wat verloren en heb ik voornamelijk haar verzamelplaat in huis gehaald.
Want op dit album staan nog prachtsongs (1,2,4,7 om er enkele op te sommen) maar na deze plaat is het één grote herhalingsoefening, véél rare soundjes en geluidjes, maar zelden goed gecomponeerde songs het nazingen of nafluiten waard.

Deze vind ik dus nog erg goed.

****

Hm volgens mij vind ik dit haar beste album, ik ben er nog niet echt over uit, heb de albums niet vaak genoeg geluisterd om ze echt van elkaar te onderscheiden,
maar voor nu staat dit album samen met 'Volta' bovenaan.
Een 4+

Post in z'n geheel gecoverd door oa. Liars, Dirty Projectors, Xiu Xiu, Bell, Final Fantasy en Atlas Sound, hier niet-illegaal noch clandestien of malafide te downloaden.

Er zijn van die albums die wat voorzichtig van start gaan. Daar heeft dit album niet mee te kampen. Na een paar noten van Army of Me ben ik klaar wakker om vervolgens een bijzondere trip te maken.

Björk weet me echt te raken. Haar stem mag dan wat kinderlijk overkomen, toch weet ze daarmee goed om te gaan. Daarnaast zitten de composities goed in elkaar en is het spelen met geluid tot een ware kunstvorm gemaakt. Naast de wat sprookjesachtige sfeer is daar ook iets strijdsbaars te horen. Op Enjoy lijkt Björk wel te zeggen: "Maak wat van je leven." Een song als Isobel is zeer meeslepend te noemen. Een heerlijk ritme en mooie violen en daarin toch een tikje desolaat gevoel. En zo heeft iedere song wel iets bijzonders.

Door al deze factoren is Post een album geworden waar ik met plezier naar blijf luisteren. Als ik een minpuntje moet aanwijzen is dat een song als It's Oh So Quiet een vreemde eend is in de bijt en voor mij niet had gehoeven, maar wel leuk voor op een feestje, de sfeer zit er gelijk goed in.

Halfje erbij.. Ik vind dit toch wel echt een betere plaat van Björk..
Het hele album bevalt me, nog steeds geniet ik van die sound die Björk met zich mee brengt.. Niet teveel 'gejengel' naar mijn oren en gewoon mooie klanken, experimentele geluiden op de achtergrond.

Een origineel stukje werk wat madame Björk hier neer zet..
Ik vind het nog steeds een indrukwekkende plaat..

Wat mij betreft samen met Homogenic haar 2 beste platen..
Ge-wel-dig.


@ Gerards dream: Ja opzich is 'It's Oh so quiet' inderdaad wel zoals je zegt, een vreemde eend in de bijt, maar ik vind het echt een toptrack en ondanks dat hij opmerkelijk anders is dan de andere tracks, vind ik hem er prima tussen passen.

Als ik It's Oh So Quiet bijvoorbeeld op de radio hoor denk ik: wat een grappig liedje. Maar in combinatie met de andere sterke tracks op dit album heb ik daar een beetje moeite mee. Niet dat het erg slecht is, het is zo anders als de rest. Wellicht was het beter geweest deze track op het eind van dit goede album te zetten om zo weer in de werklijkheid van alle dag terug te keren.

Toen ik dit album voor het eerst geluisterd had, dacht ik het een twee en half te geven. De eerste luisterbeurt klonk rommelig, amateuristisch en ééntonig. Ik heb toen nog niet gestemd, omdat ik het album wat meer kansen wou geven, en gelukkig heb ik dit gedaan. Ik heb er nu al zes complete luisterbeurten opzitten, en ik ben verslingerd!

In feite is dit een album met veel experimentele elementen in de muziek. Soms is dit een beetje rommelig, want in enkele nummers zitten er paar slechte overgangen, en ik hoor één kleine hapering in I Miss You. Maar verder is dit album geniaal. Geweldige songs, apparte zang waar je moet leren van houden, en zalige melodieën en refreinen. Het album begin meteen met één van mijn favorieten van dit album. Namelijk Army of Me. Geweldige dreunende beat, zalig refrein, en dus eigelijk een geweldig nummer. Daarna komt Hyper-Ballad, wat waarschijnlijk het beste nummer is van de hele CD! Wat een fantastische compositie! Geweldig!

De overige nummers zijn ook goed. It's All So Quiet is een nummer die iedereen kent, en niet meteen een hoogtepunt, maar wel een tof nummer. In eerste instantie dacht ik dat het overige materiaal van Bjork zo zou klinken, meer orkestraal zoals in dit nummer, maar dat was dus een verkeerde opvatting. Bjork maakt eerder gebruik van electronische elementen, en af en toe eens een orkestraal instrument. It's All So Quiet is dus een beetje een buitenbeentje op deze plaat. Wat niet wil zeggen dat het een slecht nummer is.

Al bij al krijg dit album een 4* van mij! Geweldig verslavend!

Dit album vind ik even goed als haar "Debut". Weer een sfeervol, sprookjesachtig en licht experimenteel album met over het algemeen sterke composities. Opener "Army of Me" vind ik geweldig, "Hyper-Ballad" en "Isobel" vind ik zo mogelijk nog magistraler. Het jazzy "It's Oh So Quiet" is misschien haar bekendste nummer maar misstaat ook niet op dit album.

Heb dit album toch wat onderschat.
Na een uitgebreide luisterbeurt blijkt het toch wel iets geniaals te hebben.
Komt misschien ook door mijn nieuwe liefde, Joanna Newsom.
van 3/5 naar 4/5

Net iets beter dan haar debuut, vooral kwa productie. Possibly Maybe is naast
Hunter misschien wel haar beste nummer, plus de hoes is natuurlijk prachtig!

3,5 sterren

Was toen helemaal into Björk.
Geweldig optreden toen in Ahoy gezien..

Debut en deze heb ik alleen in bezit.
Verder ben ik afgehaakt..

Homogenic was ook mooi hoor! Daarna ben ik geleidelijk aan ook afgehaakt.