First Aid Kit - Drunken Trees (2008)
mijn stem
34 stemmen
0
geplaatst: 10 februari 2009, 23:23 uur
Luistert niemand dit? Ze komen de 25ste van februari in Paradiso, dit is echt prachtig!
0
geplaatst: 18 februari 2011, 16:12 uur
Dit is de EP die hun eerste volwaardige plaat voorafging. Hierop is al heel goed de potentie te horen van de twee Zweedse zusjes, en het is bovendien toch vrij divers, eigenlijk. Binnenkort hier ook maar eens een stukje schrijven, dat verdient deze plaat wel! 
0
geplaatst: 20 februari 2011, 20:15 uur
In 2010 ontdekte ik First Aid Kit, met hun eerste langspeler ‘The Big Black And The Blue’. Met terugwerkende kracht heb ik nu ook de EP ‘Drunken Trees’ ontdekt, die het album zowat inleidde. En net als ‘The Big Black And The Blue’ vind ik dit werkelijk prachtig.
‘Little Moon’ begint met een spoken wordgedeelte, waarin meteen de titel van deze EP voorkomt. Daarna komt de echte zang, en wie deze twee meisjes kent, weet dat ze heel erg mooi kunnen zingen. Wat me wel opvalt: meestal zingt men “lalalalala”, en hier is het “rarararara”. Zweedse variant of zo? Wel verrassend, en geslaagd.
‘You’re Not Coming Home Tonight’ is een prachtig luisterliedje, met een mooie tekst. De liefde die je niet krijgt; het is een universeel thema. In het begin was dit mijn favoriet nummer, maar nu al lang niet meer. En dat zegt wat mij betreft heel veel over de kwaliteit van de andere nummers.
Nummers zoals ‘Tangerine’. Tja, wat moet je daar nu van zeggen? Fantastisch nummer, aangrijpend verhaal. “They say that I should leave you; yeah, go and find someone new; who doesn’t love a girl that smells like Tangerine”. De meisjes zijn nog zo jong, en hebben het toch al over dit soort onderwerpen; dat verraadt alleen maar dat zij al erg volwassen zijn voor hun leeftijd, en over het leven nadenken.
‘Jagadamba, You Might’ klinkt toch wat anders dan de rest. De zang klinkt ook wat scherper. Het toont een wat excentriekere kant van de zusjes Söderberg, meer aanleunend bij bijvoorbeeld een Julia Stone (al is deze EP al van 2008, al zeggen sommige bronnen 2009). ‘Our Own Pretty Ways’ klinkt vrolijk, opgewekt. En dat ze over hun projecten nadenken, dat wil ik even bewijzen met een fragmentje tekst:
“Let’s not spill the truth
It’s easier being alone
You’re a shadow of the old
And I want something new.
You’ve quit dreaming again
I can see it now clear
But I’ll wake up every morning
With the big black and the blue.”
Ziedaar, in de laatste regel, de titel van hun door mij in dit stukje reeds vermelde langspeler. Die is dus vernoemd naar dat zinsdeel, en gelijk hebben ze. Prachtige titel!
Het beste nummer van de plaat dan. Dat is ‘Pervigilo’. Als je de tekst erbij neemt, de troosteloze zang en de lijdende gitaar beluisterd, dan weet je het wel. Wie blijft daar onberoerd bij? Ik alvast niet, ik ga er enorm in op. Verder heb ik hier geen woorden voor, een song van wereldklasse.
Afsluiter is het vrij korte maar net wat snellere ‘Cross Oceans’, dat wat meer in de lijn van ‘Jagadamba, You Might’ ligt. Een song met pit. Met een geheel eigen willetje. Handgeklap. Bezwerende zang. Beklemmend sfeertje. Een afsluiter die naar meer smaakt.
4 sterren
‘Little Moon’ begint met een spoken wordgedeelte, waarin meteen de titel van deze EP voorkomt. Daarna komt de echte zang, en wie deze twee meisjes kent, weet dat ze heel erg mooi kunnen zingen. Wat me wel opvalt: meestal zingt men “lalalalala”, en hier is het “rarararara”. Zweedse variant of zo? Wel verrassend, en geslaagd.
‘You’re Not Coming Home Tonight’ is een prachtig luisterliedje, met een mooie tekst. De liefde die je niet krijgt; het is een universeel thema. In het begin was dit mijn favoriet nummer, maar nu al lang niet meer. En dat zegt wat mij betreft heel veel over de kwaliteit van de andere nummers.
Nummers zoals ‘Tangerine’. Tja, wat moet je daar nu van zeggen? Fantastisch nummer, aangrijpend verhaal. “They say that I should leave you; yeah, go and find someone new; who doesn’t love a girl that smells like Tangerine”. De meisjes zijn nog zo jong, en hebben het toch al over dit soort onderwerpen; dat verraadt alleen maar dat zij al erg volwassen zijn voor hun leeftijd, en over het leven nadenken.
‘Jagadamba, You Might’ klinkt toch wat anders dan de rest. De zang klinkt ook wat scherper. Het toont een wat excentriekere kant van de zusjes Söderberg, meer aanleunend bij bijvoorbeeld een Julia Stone (al is deze EP al van 2008, al zeggen sommige bronnen 2009). ‘Our Own Pretty Ways’ klinkt vrolijk, opgewekt. En dat ze over hun projecten nadenken, dat wil ik even bewijzen met een fragmentje tekst:
“Let’s not spill the truth
It’s easier being alone
You’re a shadow of the old
And I want something new.
You’ve quit dreaming again
I can see it now clear
But I’ll wake up every morning
With the big black and the blue.”
Ziedaar, in de laatste regel, de titel van hun door mij in dit stukje reeds vermelde langspeler. Die is dus vernoemd naar dat zinsdeel, en gelijk hebben ze. Prachtige titel!
Het beste nummer van de plaat dan. Dat is ‘Pervigilo’. Als je de tekst erbij neemt, de troosteloze zang en de lijdende gitaar beluisterd, dan weet je het wel. Wie blijft daar onberoerd bij? Ik alvast niet, ik ga er enorm in op. Verder heb ik hier geen woorden voor, een song van wereldklasse.
Afsluiter is het vrij korte maar net wat snellere ‘Cross Oceans’, dat wat meer in de lijn van ‘Jagadamba, You Might’ ligt. Een song met pit. Met een geheel eigen willetje. Handgeklap. Bezwerende zang. Beklemmend sfeertje. Een afsluiter die naar meer smaakt.
4 sterren
0
geplaatst: 20 februari 2011, 20:18 uur
En dan te bedenken dat Klara ongeveer 16 was toen ze deze liedjes schreef. Het is ongelofelijk.
0
geplaatst: 20 februari 2011, 20:20 uur
Inderdaad. Dat heb ik bij 'The Big Black And The Blue' al vermeld, dus ik had niet de neiging om het hier ook nog eens te zeggen. Ik hoop nog heel veel van First Aid Kit te mogen horen in de toekomst!
0
Charlotte S
geplaatst: 9 september 2011, 19:43 uur
Dit is pas een superontdekking.
Kippenvel van het eerste moment!
You're a shadow of the old. And I want something new.
Kippenvel van het eerste moment!
You're a shadow of the old. And I want something new.
0
geplaatst: 9 september 2011, 20:03 uur
Zeker hun eerste langspeler proberen, als dit je bevalt. Die is ook heel erg mooi.
0
geplaatst: 12 april 2014, 11:45 uur
Ik vind lang niet alle nummers even sterk, maar verder wel een meer dan degelijk album. Dit heeft nog niet bij mij teweeggebracht wat het bij anderen schijnt te doen, maar wat niet is kan komen?
0
Rudi1984
geplaatst: 10 februari 2016, 13:52 uur
Ik vind de reacties hier ook een tikkeltje overdreven, ook al is FAK een van m'n favorieten.
Op zich een aardig plaatje dat vooral leuk is omdat je een piepklein voorproefje krijgt van al het moois dat nog zou komen. Maar erg samenhangend of hoogstaand was het hier nog niet.
Op zich een aardig plaatje dat vooral leuk is omdat je een piepklein voorproefje krijgt van al het moois dat nog zou komen. Maar erg samenhangend of hoogstaand was het hier nog niet.
0
geplaatst: 22 februari 2016, 09:52 uur
Ik ben het volledig eens met Rudi1984. Leuk plaatje, maar meer kan ik er niet van maken.
* denotes required fields.
* denotes required fields.