Zu - Carboniferous (2009)

Jazz/metal op Ipecac? Dat ga ik in de gaten houden

Zu is nog geen bekende naam voor je? Hebben ook wel dingen samen gedaan met Dalek geloof ik, en met Patton al wel.. Maar ook wel met van die noorse freejazz-luistjes... dit is misschien trouwens niet zo metal en jazz als eerdere releases..

Zat zelf te twijfelen tussen 3 en 4, maar net in het voordeel uitgevallen.

nee ik had er nog nooit van gehoord, maar daar ga ik verandering in brengen

Deze plaat trok mijn aandacht vanwege de hoes en natuurlijk de combinatie van genre.

De eerste indruk is goed, alhoewel ik soms niet weet wat ik hoor (zoveel verschillende geluiden). Carboniferous geeft mij een enorme stoot adrenaline, met name door de metal invloeden. Jazz (althans niet de jazz die ik ken) kom ik zelf niet tegen (alhoewel ik soms een zware blazer meen te horen en ik geloof dat ik ook wat strijkers te horen heb gekregen). Misschien is dat wel de kwaliteit van deze cd, alle geluiden houden de spanning er goed in en zorgen ervoor dat het niet verveelt. Nou ben ik een leek in dit genre, dus misschien halen de kenners (The Scientists) er wel de instrumenten uit. Alles bij elkaar opgeteld vind ik met name de donkere sfeer erg mooi, zitten er verrasend sterke geluiden bij (neem nou het fantastische einde van Beata Viscera ) , heb ik de neiging deze plaat meteen weer op te zetten en weet ik eigenlijk nog niet wat ik ervan moet vinden. Alhoewel dat laatste is niet helemaal waar, deze plaat vind ik minimaal ruim voldoende.

Jazz gaat natuurlijk niet alleen om de instrumenten.. Er wordt op dit album wel degelijk heel wat geimproviseerd op saxofoon en bas (freejazzig, dus niet de 'reguliere' jazz-sound) (drummer wat minder jazzy).. Er wordt nogal veel baritonsaxofoon gespeeld, die is vrij laag en niet altijd even goed te onderscheiden..

Strijkers zitten er niet echt in, maar wel worden elektronisch heel wat dingen gedaan, met onder andere bijdragen door Mike Patton en King Buzzo (Melvins).. Metal is bij nader inzien wel iets vergaand om het te noemen.. misschien is punk een betere term.

Tamelijk bruut, dit album. En een stuk toegankelijker dan ik gedacht had. Ik vind de vocale bijdragen van Mike Patton (tenminste, ik neem aan dat hij het is) wat minder, maar verder erg lekker. Dus dat wordt wel een sterretje of 4

dit (vooral de sax dus) herinnert me op sommige momenten aan morphine

Metal/Jazz, dat maakte mij wel erg nieuwsgierig. Ik kan af en toe erg genieten van zware metal met mooie donkere invloeden. Jazz komt hierbij kijken en dan heb je mij al gauw tevreden. En dit soort muziek (dit album) vind ik dan ook erg sterk. Na 1 luisterbeurt, onmiddelijk opnieuw beluisterd, en dat ging zo maar door. Dit album is een lichtelijke verslaving voor mij.

De opbouw zit gewoon prima in elkaar. Soms hoor je een kort solo stukje van een groep instrumenten (zonder drum). En dan plots na een tijdje wegdromen komen hier dan snoeiharde drums onder. Ook de electrische gitaar wordt hier uitmuntent bespeelt. Vaak komen die hoge gitaar noten uit een opbouwende bas, dat maakt de muziek erg fijn om naar te luisteren.

De muziek is voor mij erg toegankelijk. Ik voelde me gelijk op mijn gemak bij de vele instrumenten. Je blijft telkens dingen ontdekken in de muziek. Dat maakt zo sterk vind ik. Eindelijk weer een hele grote meevaller in 2009 voor mij.

Via de luisterpaal van 3 voor 12 ontdekt. Wat een te gekke plaat. Waanzinnige combi van muziek trekt aan het oor voorbij. Niet alleen de nummers op zich maar de plaat als geheel luistert uitermate lekker weg en zoals RedLightCityBoy als aangaf werkt het behoorlijk verslavend.
Geweldig als een sax zo gehanteerd wordt.

Jazz/metal een niet alledaagse fusion. Ik ben heel benieuwd.

Ik heb dit nu gehoord en me compleet vergist in de muziekstijl ..... verwachtte iets anders, maar dit....wat een takke muziek is dit zeg, absoluut niet mijn smaak.
Zal me onthouden van een stem, omdat dit het gemiddelde enorm zou laten kelderen.

Dit verveelt toch behoorlijk snel een paar nummers is leuk maar dan heb ik het ook wel weer gehoord.

Even een vraag voor de kenner. Op het nummer Chthonian hoor ik ergens in de 3 minuten samples (die hoge piepjes). Die ken ik van een andere plaat in mijn collectie. Het spookt door mijn hoofd, maar ik kan er niet opkomen... help!

Poehee, geen idee. Het stukje doet me wel erg denken aan Tomahawk's Mit Gas. Maar of ze daar ook in voorkomen...

Frustrerend dit. Ik weet alleen dat ik de plaat al een tijdje heb, maar ik weet nieteens of het nu een ambient, noise of postrock plaat was.

Volgens mij was het van Lights Of Little Towns van Pan American. Ik zal het later eens naast elkaar leggen

zijn het samples? Het klinkt als keyboard sounds. En pan american, labradford, stars of the lid, deaf center, loscil whatever gebruiken ook veel van die geluidjes ja...Maar kan me bijna niet voorstellen dat Zu dat zou jatten als je het makkelijk zelf kan doen.

Ik heb Zu denk ik een jaar of vijf geleden een keer live gezien met Spaceways inc. van Ken Vandermark. Zu maakte toen niet echt een goede indruk op me; simplistisch doordreunen als het kwijlende zwakbegaafde broertje van Don Caballero. Vandermark blies die avond alle andere muzikanten van het podium terwijl hij een rijk aantal vingers in zijn neus hield. Sinsdien niet meer omgekeken naar Zu.
Toch deze maar eens opgepakt en dat pakt niet verkeerd uit. De jongens maken een veel betere indruk dan toen. Nog steeds is het doorhakken totdat er uiteindelijk bloed verschijnt, maar ze hakken een stuk strakker naar de aders toe dan vroeger.

Leuk om even tussendoor een paar nummers te horen, maar het blaast je nergens omver.

Ik kende deze band al van een samenwerking met Mats Gustafsson, die me niet helemaal was bevallen. Het lag wat zwaar op de maag, vond ik. Dit vind ik echter behoorlijk fris en origineel klinken, en nodigt zeker uit tot meer. Metal hoor ik er overigens niet echt in, dan ga ik eerder met Jelle mee de punktoer op.

Ontdekt via Current 93. Wat een fantastisch album! Blaast mij wel omver. Doet denken aan de samenwerking van Patton met Zorn, The Crucible.