Brand Nubian - Foundation (1998)

Had dit album destijds op goed geluk gekocht, omdat ik toen nog nooit van ze had gehoord. Heb er geen spijt van gehad, erg leuk album dit. Speel deze nog regelmatig af. Ook goede production (van o.a. DJ Premier & Buckwild).

That's the truth, ook goede gastbijdrages, goede lyrics, gewoon hoe het moet eigenlijk. wel paar pessimistische tracks, ook paar positieve, van alles wat. Beooordeeling volgt nog.

Moeilijk om dit te beoordelen, omdat er nogal veel tracks op staan, waardoor het dus onvermijdelijk is dat er enkele tracks bijzijn die ik minder voel.
Aanvankelijk was ik een beetje ontgoocheld, want als ik keek naar de productielijst en naar de reviews, die erg positief waren, verwachtte ik van mijn stoel geblazen te worden. Dat was niet bepaald het geval.

Na verloop van tijd moet ik gewoon toegeven dat dit een erg goed album is, dat 4* waard is. Productie is gepolijst en erg toegankelijk en op sommige tracks neigt het zelfs een beetje naar het commerciële (in de hand gewerkt door gezongen refreintjes). Dat was wat me ook wat tegenviel de eerste luisterbeurten. "Time's Runnin Out" die in '07 is uitgekomen, maar uit de periode '97-'98 komt is wat ruiger. Volgens mij zijn dat de tracks die "Foundation" niet gehaald hebben, wegens te 'street', maar dat is slechts mijn vermoeden.

DJ Premier produceert "The Return", direct mijn favoriete track van dit album. Premo does it again! Buckwild en Lord Finesse produceren hier ook een aantal tracks.

De té commerciële nummers zijn: "Let's Dance" en "Too Late". Dé hit van dit album "Don't Let it Go To Your Head" is ook wel slick, maar die vind ik desalniettemin één van de beste nummers hier. De sfeer die deze track oproept is gewoon heerlijk, zomers, zonnig. Erg tof nummer.

Het door Diamond D geproduceerde "The Foundation" vind ik ook erg dope en verder kan ik ook steeds hun tracks over de penibele situatie van de zwarte man erg smaken. Deze onderwerpen horen gewoon op een Brand Nu-album. "I'm Black & I'm Proud" (met te verwachten James Brown sample), "Probable Cause" (waar DJ Alamo ook op rapt), "Shinin Star" en "Love vs. Hate" zijn hier voorbeelden van en die vind ik erg genietbaar.

Het nogal pessimistische "Maybe One Day" is een mooi duet van Grand Pu met Common. Zeker een lichtpunt hier.

Als ik elke track afzonderlijk neem kan ik op die twee nogal commerciële tracks (die echter ook in se niet slecht zijn) geen slecht nummer bespeuren. Het geheel valt gewoon een beetje te licht uit om hoger dan 4* te geven. Maar toch is dit een erg sterke release en het doet vooral ook deugd om de drie originele Brand Nu MC's terug samen op een album te horen. En hier staan zeker een paar van de beste nummers uit hun carrière op.
Brand Nu's albums bestaan gewoon simpelweg uit het droppen van vette rhymes op eender welke beats. Ondanks de wat afgelektere productie blijft dit door hun delivery en flow een keihard album. Je kan het album op twee manieren beluisteren als het ware: een softe manier door de producties of op een harde manier door hun stijl, delivery en onderwerpen.

4*

Don't Let It Go to Your Head is een mooi nummer.

Veel tracks, maar een gehele, relaxte sfeer. Ik vind de MC's erg aangenaam om naar te luisteren en ook de gastoptredens van Common en Busta zijn leuke toevoegingen. Don't Let it Get to Your Head is wel de uitschieter van dit album. Wat een nummer! Uren op repeat...

Had dit een hele tijd geleden al een paar keer geluisterd maar ik vond er toen niet veel aan. Vind het inmiddels wel een tof album maar het duurt wel iets te lang.

Goeie beschrijving: een tof album dat iets te lang duurt. Ze hadden een paar van die R&B nummers eraf mogen gooien want de rest is echt nice.

Brand Nubian is een van die act die door de vele jaren heen toch een constant niveau blijft halen. Dat is op zich al een zeer knappe prestatie. Er zijn vele grotere namen (P.E., Ice Cube, EPMD, Rakim bijv.) die daar meer problemen mee hebben. Op The Foundation zijn zeer uiteenlopende nummers terug te vinden. Soms een vleugje (te veel) r&b en erg commercieel getint zoals op Too Late en Let's Dance. Dan weer rauw en hard (Straight Outta Now Rule en Probable Cause). En andere tracks zijn meer relaxed (Don't Let It Go To Your Head, The Foundation en Sincerely). En natuurlijk staan hier ook weer ouderwetse bangers op (The Return, Brand Nubian en Love v.s. Hate). Helaas ook een paar miskleunen (Let's Dance en Back Off The Wall - wat heeft die Loon een irritante stem-). Maar de betere nummers hebben veruit de overhand op The Foundation.
Dit album zweeft voor mij tussen de 3,5* en 4*. Knap dat Brand Nubian toch weer een album met merendeels leuke tot zeer goede tracks weet af te leveren.

Ik zag dat ik op dit hhavdw nog geen reactie had gegeven dus ik zal dat bij deze maar even doen.

Ik vind dit toch wel een aangenaam album. Veel relaxte beats met soms een vette bass er in. De rappers zijn chill en passen goed bij het album. Zoals hier boven al een aantal keer in gezegt is het album erg uiteenlopend. Dit zorgt voor de variatie die nodig is op een album van deze lengte, maar ook dat het soms een beetje wisselvallig wordt. Toch kan ik hier goed van genieten.

Onlangs Brand Nubian ontdekt en dit is toch mijn favoriete album. Mede dankzij de wat minder gedateerde beats vind ik het wat beter dan bijvoorbeeld het debuutalbum. Dit is 1 van mijn favoriete albums, een enorm ondergewaardeerde groep.

Misschien hun beste album met Everything Is Everything. Vooral Brand Nubian, Love Vs. Hate en Maybe One Day hebben een goede productie. En die flow van Common in die laatste track is heerlijk.