Grammatics - Grammatics (2009)

Dit is een van mijn meest geanticipeerde albums van 2009. Ze hebben nu al 4 singles uitgebracht (Shadow Committee, DILEMMA, New Franchise en The Vague Archive) en so far so good.

Ook de sampler die ik van dit album heb gehoord klonk erg goed, al lijkt het allemaal wat minder uptempo te worden dan de oudere releases, maar dat komt de composities tot nu toe ten goede.

Je gaat er maar min of meer vanuit, dat iedereen dit al kent? Niet echt een bericht om een band mee onder de aandacht te brengen natuurlijk. Geen stijl word aangegeven en bijvoorbeeld geen myspace.
Zo leefde ik in de veronderstelling dat het alweer het zoveelste britrock bandje alla Razorlight/Snowpatrol/Arctic Monkeys blablabla zou zijn.

Dan valt het heel erg mee als deze band stilistisch in de buurt komt van Cursive (cello periode), Mew en Muse. In een goeie bui, ga ik dit misschien nog eens checken.

Oja en zoals het hoort dan :
http://www.myspace.com/grammatics

Ik wilde niet per se de band onder de aandacht brengen, maar gewoon even mijn enthousiasme voor deze release melden Blijkbaar is het wel genoeg want jij hebt het al opgezocht

Ik voorspel bovendien dat deze band dit jaar genoeg aandacht gaat krijgen, dus dat hoef ik dan niet meer te doen. Maar toch bedankt voor de hulp!

Qua instrumentale bezetting vind ik het wel wat weghebben van Aereogramme, maar de stem heeft meer van bijvoorbeeld Rise Against of Sparta.

Hmm, The Academy Is... vat het eigenlijk wel redelijk samen..

bij de weg: jullie commentaar heeft me ook aan het luisteren gebracht. Thumbs up

Goeie plaat dit, ik hoor hier veel Mew en Muse in, toch hebben ze wel een eigen geluid. Murderer is een van mijn favorieten.

ik hoor hier vooral veel foals in, wat zeker niet slecht is natuurlijk..

Heel prettig album. De zanger heeft een erg mooie en herkenbare stem en de nummers worden goed opgebouwd.

4,0

Fijn album! Had dit totaal niet verwacht, af en toe vind ik zijn stem net iets te netjes glad, maar zit heerlijk in elkaar met af en toe een dramatisch laagje er overheen: 4 sterren.

Zeer sterk inderdaad. Dat dramatisch laagje maakt het allemaal wel wat spannender vind ik, heel leuk !

Na het beluisteren van deze plaat heb ik hem meteen aangeschaft.
Een geweldige band met een eigen geluid. Polar Swelling, DILEMMA, Rosa Blood, stuk voor stuk sterke nummers. Hier gaan we nog veel van horen.

Een leuk album. Ook ik was even bang dat het het zoveelste Britpop bandje zou zijn, maar gelukkig is dat niet zo.
Wel hoor ik wat Britpop invloeden in de muziek terug, maar dit is net even wat serieuzer, dramatischer en misschien zelfs wat volwassener.

Het derde nummer op de cd, Murderer, springt er nu het meeste uit.
Heel sfeervol, maar ook erg veel herhaling en ik vrees dat dit nummer ,dat nu mijn favoriet van de cd is, het snelst zal vervelen.
Hopelijk gaan de andere nummers steeds beter klinken, die potentie heeft het in ieder geval wel.

Grammatics komt uit een scene waarvan ik het merendeel van de bands nooit meer opzet. Britse bands met een hoog 'lang leve de lol' en 'we're only in it for the groupies'-gehalte. Deze band nam zichzelf echter veel serieuzer en dat is misschien wel de reden dat ze het niet hebben gehaald (ze zijn inmiddels uit elkaar) want veel mensen eromheen interpreteerden dit als pretentie of zelfs arrogantie.

Maar elke keer als ik weer terugkom bij deze debuutplaat ben ik verbaasd over hoeveel plezier ik hier na de tigste luisterbeurt weer van heb. Doordachte composities, mooi geproduceerd, prachtige poetische teksten, dit heeft alles.

En vooral, elk nummer heeft zo'n 'hallelujah'-momentje. Je weet wel, zo'n moment doordrenkt van emotie, kippenvelopwekkend, een stukje van 5 seconden dat je eigenlijk op repeat zou willen zetten maar zo werkt het uiteraard niet want de opbouw ernaartoe speelt natuurlijk ook mee.

Zo lijkt The Vague Archive tot pakweg een minuut voor het einde op hun meest generieke popliedje (verse-chorus-verse-chorus) maar dan valt alles ineens uiteen en werkt de band zich door een prachtige slome coda heen, waar alle weggevallen instrumenten langzaam weer terugkomen.

Het nummer daarna, Broken Wing heeft ook zo'n moment. Het begint subtiel, zanger Owen op akoestische gitaar, ook hier weer een mooie tekst: I'm taking to the stage tonight with a broken wing. En na die regel komt de band in, en zonder dat het nummer echt omhoog gaat in tempo krijg je een enorme adrenaline rush, waarin de zang obsessief om de woorden 'broken wing' krult en die prachtige viool maar aanzwelt en aanzwelt.

Maar mijn allerallerfavoriete nummer en moment van euforie komt op Polar Swelling. Deze gaat enorm over-the-top en het is een wonder dat dat zo goed uitpakt. "You found God, you found God, you found God, I know. I can't afford your love", maar dan, maar dan.. alles zwelt wederom aan, de zang schakelt een register omhoog en op zulke momenten is "heaven never enough". Dit levert me nog steeds keer op keer kippenvel op.

Als laatste wil ik nog even de cohesie van dit album benadrukken die goed te vinden is in de teksten. De band is geobsedeerd door het idee van de muziek van het lichaam. Dit wordt goed samengevat in Relentless Fours: There's a hungover girl in bed, her head hits relentless fours. Her heart is an upbeat hi-hat, the body composes, you don't even know it. gevolgd door de suggestie "dance to your pulse tonight". Maar het idee komt meer terug. In Inkjet Lakes (Are you mourning for an era when your blood sang and your head trilled), Rosa Flood (I found a little escape to the rhythm of your blackened lungs), DILEMMA (her elegance, an infinite hum) en Murderer (My heart beats out my ribcage, my lungs are burst black balloons).

De muziek van Grammatics lijkt zichzelf te hebben geschreven. Ze leken ook heilig te geloven in 'wat goed is overwint'. Geen concessies om de muziek beter te verkopen, waar ze nog eens verder op ingaan op de afscheids-ep KRUPT (bankrupt..). Dit heilige geloof in de muziek zelf blijkt dus al uit de teksten en wordt verder uitgelegd op de (zeer de moeite waard zijnde!) bonustrack Time Capsules:

Hell, and I feel something now, even if it's a lie, there's a greater truth emerging..

Ijzersterk debuut en daarna nooit meer wat van ze gehoord. Misschien maar beter ook!?

Murderer en Inkjet Lakes, pôh, bizar goed!