Starsailor - All the Plans (2009)

Da's er weer eentje om naar uit te kijken........

Ja dacht ik ook

Yepp.. Leuke cover ook .

De cover vind ik ook wel leuk. Een EP'tje dat hieraan vooraf gaat staat al op internet te vinden. Als ik er tijd voor vind binnenkort eens luisteren.

Tell Me It's Not Over klinkt in ieder geval al geweldig mooi,, dus nu ben ik alleen maar meer benieuwder

Het zou me verbazen als dit nog iets wordt. Hun debuut 'Love Is Here' was erg mooi, maar nadien werd het, op enkele singles na, een stuk minder.

yup , debuut zeer sterk daarna nooit meer geevenaard , spijtig

Ik hoorde van de week een promo die opstond bij mn platenzaak en moest concluderen dat het geluid weer was zoals ten tijden van Love is Here.. Ben zeker benieuwd hoe dit uitpakt!

De single klinkt erg goed. Ben positief verrast.

Als het album meerdere even (of nog meer) sterke nummers heeft en de sound terug iets meer naar hun sterkere beginperiode neigt, zou het wel eens een goeie plaat kunnen worden.

Kijk er ook naar uit!

Gelekt, nog niet beluisterd.

Ik ken alleen de eerste cd van Starsailor, dus vergelijking met later werk kan ik niet maken. De band is zeker gegroeid, zit lekker strak in het velletje en doet waar ze goed in is. Mooie melodieuze popliedjes in een stevig gitaarsausje. Ze gaan hier geen nieuwe fans mee maken lijkt me, want het is echt helemaal niets nieuws of wereldshokkends, maar tis erg prettig. Na een luisterbeurt is mijn eerste indruk: een krappe 3,5.

Het debuut Love Is Here kocht ik bij uitkomen puur vanwege de lovende kritieken. Daarbij hield ik in die tijd wel van dit soort bandjes dus het was een perfecte match.
Opvolger Silence Is Easy was een stuk poppier maar ook daar had ik niet zo'n last van: het waren pakkende nummers en ik vond het op een andere manier leuk dan het debuut.
En toen was daar On the Outside en mijn interesse was er helemaal niet. Nada, niente, nul. Daar is geen enkele reden voor aan te wijzen. Ik was denk ik klaar was met Starsailor, had geen zin in een eventuele herhalingsoefening. Gevoelsmatig hoefde het gewoon niet meer. Ik ken dat album verder ook niet echt dus ik heb ook geen idee of het een terechte afhaking van mijn kant is geweest.

Nu All the Plans er aan zat te komen had ik aanvankelijk hetzelfde gevoel: 'ik laat het bij de eerste twee'.
Toch kon ik het niet laten om toch te gaan luisteren naar deze nieuwe Starsailor.
Ik vind het een beetje een album a la Silence Is Easy. Toch mis ik op dit album enorm opvallende nummers die vaak wel terug te horen waren op die andere albums. Hier gaat het een beetje voort zonder pieken en dalen en het stemgeluid van James Walsh zaagt mede hierdoor op een gegeven moment net even te veel door.
Op een gegeven moment wordt het een beetje een brei en weet ik niet eens meer bij welk nummer ik nu ben. Iets meer afwisseling had het album een hoop goeds gedaan.
Toch heb ik me er prima mee vermaakt. Het was toch een beetje een feest der herkenning want het is wat thebestfreaks al schreef: Daarmee is het album goed samen te vatten en hebben de fans er een leuk album bij.
Beginners raad ik toch met klem aan om het debuut op te zoeken om daarna verder te gaan met hun tweede.

als we over 50 jaar terug kijken op het decennium vanaf het jaar 2000, zullen we volgens mij denken aan de piano-pop-rock muziek.
Niet dat bands als starsailor, coldplay, elbow, embrace, thirteen senses etc zo veel op elkaar lijken, maar ze geven gezamelijk wel goed een muziekstroming weer.

Starsailor heeft geprobeerd een vernieuwende plaat te maken, maar binnen het genre is dat erg moeilijk.
Het niveau is hoog en al met al is dit zeker een schijf om regelmatig te draaien.

Ik heb deze band ook van het begin ghevolgd. Het debuut was indrukwekkend. het tweede album was inderdaad poppier maar ik vond het een sterk album. Op het derde album probeerde ze in mijn ogen wat meer te rocken en het maakte weinig indruk op mij.

Ik was dus ook niet meer benieuwd naar deze nieuwe, maar heb wel geluisterd. Ik vind het een aardig album , maar niet meer zo als de eerste albums, Er zijn weinig songs die er bovenuit steken.

Klopt inderdaad. al vind ik dat Tell Me It's Not Over toch het enigste nummer is op deze plaat die het mooiste en het lekkerst is.

Zeer knap album. Heb hier lang naar uitgekeken.

Op het eerste zich klinkt het misschien niet speciaal, en allemaal nogal vlak, maar na enkele luisterbeurten toch een zeer mooi album.

Tell me It's not over en Boy in Waiting zijn momenteel mijn persoonlijke favorieten, maar dat kan nog wel veranderen...

Aardig album, maar niet echt meer 'relevant' zoals men het tegenwoordig noemt.
Inderdaad een album voor de fans maar de band zal geen kuddes nieuwe fans meer aan zich binden hiermee.
Toch zonde na het geweldige debuut Love is Here en een zanger met zo'n geweldige stem (wat een aardappelzak het ook mag zijn).

Hoor ik in track 8, Stars & Stripes, nou Bowie's The Man Who Sold the World?

Helemaal mee eens! Silence Is Easy vond ik een ramp en On The Outside vond ook redelijk. Love Is Here is een sterk album. Maar ik ga deze wel een kans geven in ieder geval.

wacht voorlopig met stemmen omdat ik ongeveer de helft van deze album heb beluisterd. eerste indruk is dat net zoals hun eerdere albums deze band boeit niet - ze zijn een beetje een middlle of the road niets zo veel zeggende alternative bandje dat sinds 2000 periode weinig hebben toegevoegd aan de genre.
Ze zijn competent, en de zanger heeft een redelijk stem .. maar so what? Er zijn veel betere bands en ik ben ook van overtuigd dat ik minstens 100 betere bands uit Manchester zou kunnen noemen!!
misschien is dat de reden dat ze nu zeggen dat ze van Chorley komen?!? (klein dorpje net buiten Manchester) want dan zijn ze misschien de beste band die ooit uit Chorley is gekomen?

Minste album tot nu toe. Het klinkt allemaal goed en degelijk, maar echt geen enkel nummer blijft hangen bij mij, waar dat bij vorige albums wel het geval was. Meer dan 3* kan ik 'm niet geven.

Tjah Love is Here is gewoon een geweldig album...
Daarna werd het allemaal wat minder. Ik ga deze zeker wel beluisteren en hoop dat het me kan overtuigen, of tenminste kan plezieren. Het is best moeilijk om zo'n sterk debut te overtreffen, en in principe kan het, maar met de reviews en meningen die ik zo lees, verwacht ik er niet al te veel van. Ben wél benieuwd. Starsailor is nog steeds een van mijn favoriete bandjes.

De nieuwe Starsailor is weer van het zelfde hooge nivo als hun vorige 3 albums.......
Lekker melangolische pop nummers met die karakterestieke stem van James Walsh......... Velen zullen zeggen dit is "meer van het zelfde" en tja dat is het eigenlijk ook met hier en daar een variate in tempo maar voor de rest..... tsja....
Maar als dat "meer van het zelfde" ook steeds van een onwaarschijnlijk hoog nivo is en dat dat "meer van het zelfde" wel weer steeds weet te boeien is het eigenlijk helemaal niet meer "meer van het zelfde"..... Hun volgende album zal ook wel weer "meer van het zelfde" zijn en dat vind ik helemaal niet erg......

Op hun debuut plaat (Love Is Here) na is dit hun beste.......

Ben ook zeer te spreken over de Bonus disc met 7 acoustische versies van de albumtracks er op......... Dit is eens een bonus-disc waar je wat aan hebt......

4.5* maar leunt net als Love is Here tegen de 5* aan.......

Starsailor heeft het eindelijk voor elkaar om de dalende lijn die na Love is here is ingezet, te stoppen. Het is geen Love is here, maar toch zeker een album dat er mag zijn.

Tell Me It's Not Over = The Hardest Part van Coldplay anyone?

Dit album All the Plans gaat terug naar de stijl van Love is Here. Dat is een prachtig album, terwijl de composities op dit album ook goed zijn.
Op het moment dat het wat veel van hetzelfde lijkt te worden, komt er afwisseling met soms wat steviger of meer catchy rock muziek op de tweede helft van het album. Anders was er wel een overkill aan sfeervolle songs geweest, nu is het album toch aardig in balans.

Beste tracks: Tell Me It's Not Over, You Never Get What You Deserve, Hurts Too Much, Stars and Stripes en het briljante Listen Up. Verder geen slecht nummer.
Oftwel: weer hele mooie muziek van Starsailor en een waanzinnig gave cover.

Hmmm, ik ga dit album dan TOCH maar even pindakazen...

Yep, denk ik ook wel. Vreemd dat de gebruikers hier dat precies niet direct vinden.. Ik link de 2 anders wel altijd direct

Tjonge jonge, het is een groei cd: vooral de tweede helft is gewoonweg puur briljant: 0,5* erbij. Dit deel is zeker net zo goed als Love Is Here: ik schrijf het echt op!

En nog een paar dagen later en nog een paar keer draaien verder, vind ik inmiddels ook de tracks op de eerste helft van het album erg sterk. De opener Tell Me It's Not Over is de single en ik vond dat gelijk al een fantastisch nummer. Het is de track waar het Keane niet van lukte om het op hun laatste album te zetten. Boy in Waiting, The Thames & Neon Sky overtuigen nu dus ook. Alleen All the Plans is een 'gewoon goed' nummer. De tweede helft van dit album vind ik dus kort gezegd briljant, met als absolute hoogtepunt Listen Up. En wat is Safe At Home toch een prachtige afsluiter.

De meeste mensen hier schijnen dit album nogal een briljant stukje muziek-gschiedenis te vinden. Misschien ben ik dan wel de uitzondering die de regel bevestigd, maar ik vind het een erg saaie en nietszeggende plaat... Ik heb hem een aantal keer gedraaid met het vermoeden dat het dan misschien een 'groei-briljantje' is, maar na vier keer geluisterd te hebben hoef ik hem in ieder geval nooit meer te horen!..