Touch - Touch (1980)

AOR-band uit de VS met o.a. toetsenist Mark Mangold (later onder meer actief in Drive, She Said) .

Ietwat gedateerd geluid (met name door het gebruik van die typische begin jaren '80 keyboards), maar uitstekende nummers en prima samenzang.

Toppers: There's A Light en So High.

Touch was inderdaad een band waar Mark Mangold in zat. Die man heeft legendarische A.O.R. albums gemaakt in zijn leven, die van Touch en daarna ook met Drive She Said dus, maar ook met Mystic Healer en The Sign. Dit Touch album is nu door Rock Candy Records opnieuw uitgebracht, wat mooi strookt met een eerdere re-release van die maatschappij; het Michael Bolton album "Everybody's Crazy" waar Mangold ook op meedeed. Even voor wie het niet weet; Bolton maakte ooit rockmuziek!

Dit debuutalbum van Touch is al een paar keer eerder op CD verschenen, waardooor er een versie bestaat zonder het nummer "My Life Depends on You", dat blijkbaar een bonus track geweest moet zijn voor het originele album. En er was in 1998 de meest komplete uitgave van Frontiers Records, genaamd "The Complete Works l & ll". Die dubbel CD bevatte ook het nooit eerder verschenen tweede album namelijk, dat de stijl van het eerste album mooi volgt, zij het met nog meer A.O.R. feel (kun je dat geloven als je louter het eerste album kent?), plus 10 extraatjes, waaronder de ballad "I Found Someone" dat ook al door Cher en medeschrijver Michael Bolton opgenomen is. En verder vonden we daarop de oerversie van "Tonight", dat in een frisse uitvoering op het eerder genoemde Mystic Healer album terecht kwam.

Dus als die dubbel CD echt onvindbaar is kan de re-release voor de fan van bombastische pomprock zeer zeker al genoeg kwaliteit bieden!

Nu je het zegt, ik heb inderdaad die dubbel-cd... helemaal vergeten.
Destijds bij AOR Heaven besteld, toen ik eigenlijk op zoek was naar dit album, dat ik ooit een keer bij de bieb had geleend en waar ik vrij enthousiast over was.

Die tweede cd heb ik eigenlijk nooit echt goed beluisterd. Als ik bovenstaande bericht van BlauweVla lees is dat dus eigenlijk een schande

Overigens heeft Drive She Said mij nooit zo weten te overtuigen, The Sign daarentegen wel, maar dat was ook mede dankzij de aanwezigheid van Terry Brock van Strangeways.

Prachtig album waar ik pas erg laat achter kwam. Ik kende de naam Mangold al van Drive she said en las op internet dat ie dus ook in Touch had gezeten. Daarna dit album gekocht op de gok. Die gok heeft goed uitgepakt want dit album is een voltreffer! Prima AOR met catchy refreinen en hooks. Een ander pluspunt is de voortreffelijke samenzang!

Naar mijn smaak een van de betere AOR platen... Catchy as hell en met spetterend toetsenwerk!! Maar ook het gitaarwerk schittert. Verder hier en daar indrukwekkende samenzang en composities die er niet om liegen.

Het enige waar ik de band naam ooit eerder gezien heb is op Monsters of Rock (1980) . Dan zal de single en openings track van dit album het wel aardig gedaan hebben in het VK. Deze New Yorkse band speelt in de stijl van Reo Speedwagon en Journey met veel nadruk op de samenzang. Typische eind jaren 70 AOR dus. Is dit dan een gemiste AOR parel? Nou, muzikaal zijn de heren goed onderlegd maar compositorisch is het te weinig memorabel. Zoiets als Axe dus.
Highlight: het epische Black Star die achteraf de 4 min nog geeneens haalt.

Prima AOR dit, met alle ingrediënten die bij dit genre horen. 4 sterren