Benjamin B. - Benjamin B. (1995)

Dankzij Excelsior heb ik de nummers nu ook in huis. Voor mij de kennismaking met de plaat, want ik wist van het bestaan niet af. Wel van de band, want de tweede en derde cd heb ik wel in huis. Pré-Internettijdperk. Tegen de tijd dat het Internet in huis kwam, was de band allang weer vergeten en lagen de cds tot op de dag van vandaag te verstoffen.

Het her-uitbrengen van het debuut gaat mij toch nopen de stofdoek uit het keukenkastje te halen. Deze plaat is namelijk niets minder dan een revelatie. In de afgelopen maanden hebben een aantal fanstastische alternative rock platen van Nederlandse bodem het licht gezien. Slow Worries, Price, Global Charming, Apneu. Daar had deze plaat prachtig tussen gestaan, als het een debuut geweest was.

Ja, in dat geval had ik op het retro geluid gewezen, maar daar net zo makkelijk overheen gestapt. Omdat het zo goed is. De naam The Lemonheads wil nog wel eens vallen in de vergelijkingen. Ik ken maar één nummer van The Lemonheads dat ik goed vind, 'Mrs. Robinson'. Juist, een versnelde coverversie van een geweldige song. Bufffalo Tom komt al dichter in de buurt, maar ik vind Benjamin B. frisser klinken. Het pop element mag net meer doorklinken, wat er voor zorgt dat er licht in de muziek zit. De LP uitgave komt met een stapeltje bonustracks die niet te versmaden zijn.

Het is altijd leuk als er zo'n muzikale verrassing voorbij komt. Zo een die uit het niets mijn leven direct verrijkt. Daarbij maak ik wel de kanttekening dat ik de plaat nu meer dan waarschijnlijk leuker vind, dan ik hem toen had gevonden. Mijn smaak was in 1995 nog in transitie, weg van mijn oude favorieten uit de jaren 60 en 70 naar de jaren 90. Daarna heb ik nooit meer omgekeken, zonder mijn favorieten van vroeger ooit af te danken. Er is enkel heel veel bij gekomen.

Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.