finn. - The Best Low-Priced Heartbreakers You Can Own (2008)

Jawadde!!!!

Met terugwerkende kracht één van de allermooiste platen van 2008. Prachtige sferische muziek, die zowel episch als intiem is. De stem van Patrick Zimmer doet sterk aan Jonsi van Sigur Ros denken, maar dan misschien nog wel mooier.

Heel soms hoor ik het er ook een beetje in (iets minder pieperig misschien)

Dat vind ik dan weer niet: het is namelijk een schitterend album, maar ik mis toch wel een beetje het betoverende wat Jónsi en zijn kornuiten me wel geven.
Finn. vergelijken met Sigur Rós gaat sowieso verder niet echt op. Ik moet meer denken aan de verstilde muziek van bijvoorbeeld Doveman die ook behoorlijk kaal kinkt met hier en daar een kleine toevoeging om de boel wat in te kleuren. Ik denk dat hier voor mij de schoen een beetje wringt: ik mis net even die spannende twists, de geintjes om dit behoorlijk serieuze geheel wat aangenamer te maken. Ze zitten er echt in hoor: prachtige strijkers, blazers, handjeklap, maar gevoelsmatig komt het dan net even te laat of gewoon te weinig in beeld. Maar misschien is het gewoon een 'eigen probleempje met Finn. waar nog uitgekomen moet worden. Uiteraard is het verstilde, plus hier en daar wat grootse orkestrale klanken ook de kracht van dit album en ik zal het veel meer moeten gaan beluisteren om het echt goed te kunnen doorgronden.
Makkelijk is dat niet, want dat is dit album ook niet. Toch zegt mijn gevoel dat dit ooit opeens helemaal op z'n plek gaat vallen en dat ik alsnog compleet betoverd ga worden. Als dat het geval is laat ik het zeker weten hier.
Om veilig te beginnen zet ik daarom voorlopig in op 3,5* met zeer grote kans op later meer.

Dew is toch wel echt een fabelachtig mooi liedje hoor, en live op Incubate eindigde deze jongen met een schitterende cover van I Just Called to Say I Love You (nooit gedacht dat nou juist dat nummer me nog eens kippenvel zou bezorgen). Moet ook zeggen dat ik dit pas echt ging waarderen nadat ik het live zag.

Dit album is trouwens opgenomen in de catacomben van een 14e-eeuwse kerk in St. Pauli. Gewoon even laten weten

Bij de beoordelingen heb ik helemaal langs dit pareltje gelaveerd. Terwijl ik van dit album behoorlijk onder de indruk was. Ik kwam hier ongeveer gelijktijdig mee in aanraking met de muziek van D.M. Stith en heb ze beiden toen veel gedraaid. Wat eigenzinnigheid, instrumentatie en sfeer betreft (niet qua stem) benaderen ze elkaar mijns inziens sterk. Ik heb dus eerder de associatie met D.M. Stith dan met Jónsi en denk ook dat die eerste meer verwant is met Finn. dan de tweede. Alleen is D.M. Stith veel grilliger. En mis ik bij Finn. juist die grilligheid af en toe.