Het is eigenlijk nergens mee te vergelijken vind ik persoonlijk.
Ik moet zeggen dat how to clean everything een geweldige punkklassieker is, maar dan met name in de tijd waarin die gemaakt is (1993). Zelf gaven ze in een interview aan helemaal niet blij te zijn met de sound van how to clean everything en zeiden ze nooit meer een plaat te maken in die lijn. Slechts 3 nummers van dat album worden af en toe nog gespeeld op het podium (antimanifesto, stick the flag, hailie selassie)
Ik denk zelf voor de lange termijn dat de sterk gewijzigde sound vanaf Todays empires tomorrows ashes (2001) beter bij hen past voor de lange termijn en houdbaarheidsdatum (metal/hardcore/rock invloeden waardoor meer diepgang muzikaal). Vandaar dat ik heden ten dage liever naar todays empires, potemkin en supporting caste luister dan naar how to clean everything zonder dat ik die 3 laatste albums beter vind dan how to clean everything, gewoon een wat volwassenere sound met voor mij Potemkin city limits als beste album van die 3.
Tuurlijk is er ook kritiek op propagandhi, ondanks dat het mijn favoriete band is. Ik blijf het vinden dat de zangnummer van bassist Todd onderdoen voor de nummers van 1e zanger Chris. Al is night letters wel van werkelijke sublieme kwaliteit. Maar this is your live, en incalculable effects van Todd zijn voor mij gewoon weer skipmomenten op het album helaas, ook al omdat ze niet bij de andere nummers passen. De nummers van Todd op Todays empires en potemkin passen wel vrij aardig, al is het gewoon niet de kwaliteit van de nummers van Chris. Verders denk ik dat Supporting Caste niet echt een koerswijziging is maar meer een cocktail van het beste dat Less tak more rock, Todays empires en Potemkin city limits te bieden hadden. Dat is helemaal niet erg overigens want het levert een divers album op. Wel vind ik sommige trackeindes wat aan de matige slappe kant (dear coach / potemkin)
Wat kun je verwachten?
Tracks van rond de 3,5 minuten met enorm veel structuurwisselingen erin, maar waar toch continue een duidelijke lijn gehouden wordt. Ook worden vele uitstapjes weg van de 4/4 maat gedaan waarbij je bij de les moet blijven om het te kunnen volgens soms, maar al die aspecten zorgen ervoor dat de nummers lang interessant en boeiend blijven en je meezuigen om zo snel mogelijk in de gaten te krijgen wat er nou precies gebeurt

Ik gaf aan dat de nummers een cocktal zijn van hun laatste 3 albums, zo zou het nummer Supporting caste (structuur/zanglijnen) op Potemkin kunnen staan, zou Dear coaches corner (poppy) niet misstaan hebben op Less talk more rock en ruikt The funeral procession (gestructureerde dikke lul 3 bier chaos) naar Todays empires.
En hopelijk krijgen ze met dit album eindelijk eens het respect wat ze verdienen want verdikke ze treden toch maar weinig op binnen respectable afstand van waar ik woon. Vorig jaar heb ik ze gezien in een OJC centrum in belgie, hartstikke leuk, maar kom kom, de melkweg of effenaar zou ze toch niet misstaan? Dit komt natuurlijk mede door hun sterke principes die ze nastreven.
En het mooiste is, normaal zit er 4 tot 5 jaar tussen de releases, dit keer gaf chris aan dat hij verwacht dat over 2 jaar het volgende album zal volgen.