Nicola Piovani - La Vita è Bella (2000)

Piovani had een moeilijke taak dat was zeker.Een film over de Holocaust waarbij een man zijn zoontje alles voordoet als slechts een spelletje.Een melodramatische toon was niet geschikt, dus koos de componist voor de twee wegen, die nauw op elkaar aansluiten.Aan de ene kant en vooral in het begin van zijn score zeer lichtvoetig, een tikkeltje komisch, maar nog zeer inhoudend.Daarna schrijft hij meer richting een iets groter komische effect met een stuk romantiek erdoor heen voelbaar.Het heeft wat hartverwarmends in zich, maar Piovani zag hier en daar ook de kans om toch de ernst van de zaak in te zien in een track als ''Il Gioco Di Giosue'', die heel somber van karakter is.Toch kunnen de klanken een verkeerd gevoel oproepen, hetzelfde voor een film waarbij je of alles doodserieus wilt nemen of alles accepteert zoals de man het aan zijn zoontje laat zien met humor.

En dan het Oscar verhaal waar met ''schaamte'' naar terug gekeken mag worden.Piovani won in de Drama-score categorie voor La Vita.Verontwaardiging van mijn kant, met name als Zimmer's Ligne Rouge en Williams' Saving Private Ryan ook in dezelfde categorie zaten ingedeeld.

Toch is dit een mooie score van Piovani, misschien nog wel zijn meest toegankelijk qua geluid en qua verkrijgbaarheid. 4 sterren