The Album Leaf - In a Safe Place (2004)

Roepen dat dit album is opgenomen in de studio van Sigur ros zou op zich al genoeg moeten zijn om bij bepaalde muziekliefhebbers een gang naar de platenzaak te stimuleren. Liefhebbers van sfeervolle en breekbare ambientpop die gehuld gaat in mistige IJslandse sferen (denk aan Mum en Sigur ros) kunnen dit album namelijk blind aanschaffen. In deze donkere dagen voor kerst komt de muziek van The album leaf trouwens helemaal goed tot zijn recht heb ik de afgelopen dagen ervaren. 4*.

Zo! Je hebt me erg nieuwsgierig gemaakt, hier ga ik zeker naar luisteren!

Heel breekbare muziek inderdaad. Moet ik meer naar luisteren...

Ik heb het nu ook gehoord. Goede tip, Titan. Ik heb ook nog een ouder album en een EP van ze gevonden, maar die moet ik nog horen.

Mooi album, met als leidraad toch wel de huilende viool die voortdurend getroost wordt door de electrische piano-klanken van lead-man Jimmy LaValle, de man die tegelijk ook onder andere de drumcomputer verzorgt. Kritisch als ik ben, kan ik van dit album niet helemaal zo genieten als dat ik gisteren deed bij hun optreden in Vera. Want dat was "waaauuwww...";. Het was minder ingetogen en ook veel minder gladjes en gelikt dan op het album, veel gepassioneerder, maar het verschil werd vooral gemaakt door de drummer die op imposante wijze de - op het album een tikkie eenzame - drumcomputer kwam versterken.

Bijzonder aangenaam verrast! Titan, bedankt!

Graag gedaan!

aardig album maar zeker niet wereld schokend...zijn genoeg andere bands/artiesten die dezelfde soort dingen doen, maar dan beter.
Een van de betere dingen vind ik toch wel de samenwerking met de sigur ros leden, daar waar zij afwezig zijn, wordt het meteen een stuk minder sterk.

Dan zou ik toch wel graag wat namen van je willen horen.

Doel je op de oudere albums? Bij mijn weten is dit album zonder SG-leden, en ook het optreden in Vera was in de normale (deze) Album Leaf bezetting, wel 1 van de mooiste die ik gezien heb dit jaar.

ik bedoel inderdaad deze, ze werken op een paar nummers mee....iig de zanger en volgens mij ook een van die gasten van Múm

Namen...bijv. múm (is wel wat anders maar nogal grote knipoog) en eigenlijk een hele hoop van die indietronics dingen...en natuurlijk Sigur Ros

Sigur ros is inderdaad beter, maar Múm vind ik iets minder.

ik niet...niet dat ik deze cd niet goed vond hoor, maar hij begon me na 3 keer luisteren een beetje te vervelen...er gebeurd weinig.

Prachtige luisterplaat! Het klinkt gestructureerder en minder onwerkelijk dan de natuurklanken die Sigur Ros voortbrengt, maar hun sound mag er ook wel zijn! De mix klassieke instrumenten en een hedendaagse beat à la Aphex Twin is er één om u tegen te zeggen.
Mijn score zal ik maar bepalen na ettelijke luisterbeurten. Zulke muziek moet rijpen in de geest.

Erg mooi album, net iets rustiger dan sigur ros wat ervoor zorgt dat ik vaak aangenaam in slaap val tijdens het luisteren. Perfect om ff uit te rusten..

Werkelijk heerlijk om te luisteren deze plaat. Wat natuurlijker dan Ros vind ik zelf. Je hoort een drumstel, een gitaar en de rest van de instrumenten duidelijk hun werk doen. Mooi mooi! 4*

Mooi plaatje zeg. Ik draai hem nu regelmatig en hij gaat me nog niet vervelen. Heerlijk om even lekker achterover bij te zitten, je ogen dicht te doen en te genieten van deze dromerige soundscapes. 4*

Prachtig album, ook leuk de samenwerking met Jonsi Birgisson in nummer 6 . 4,5*

Beetje moeilijk om doorheen te komen.

Hoewel de link naar een Mum wel snel gelegd is, vind ik dit inplaats van lieflijke zachte ambientpop, een nogal jankerig gedoe.

In stukjes door het album heenwaden gaat nog wel, maar na 3 tracks ben ik het gejank alweer beu. Jammer, want er gebeuren ergens ver wel leuke dingen.

1.5*

Bij een volgende luisterbeurt valt op dat er nog maar weinig leuke dingen gebeuren en het jankerige gedoe overheerst.

Wordt vreselijk kribbig van dit soort muziek. Vind alleen het effect nogal haaks staan op het type muziek maar verder vind ik dit gewoon tergend.

Het is een braaf album, maar het raakt bij mij absoluut de verkeerde snaren.

1*

braaf album inderdaad, maar wie en track als thule in elkaar kan boksen verdient echt een standbeeld. zo mooi!!

Nummers op zich vind ik allemaal wel aardig, maar twee of drie tracks kan ik het echt niet meer aanhoren.

Wat een prachtige plaat is dit! Hoe meer ik er naar luister, des te beter ik haar (Want ja, een plaat is vrouwelijk) vind! Ik heb er zeker heel erg van genoten.

Maar wat me begint tegen te steken is dat elk Ijslands project meteen wordt vergeleken met Sigur Rós. Ik vind dat je elk project op zich moet bekijken ^^

Deze band is Amerikaans hoor.

Maar de vergelijking met Sigur Ros is niet zo raar: dit album is opgenomen in hun studio en SR is ook te horen op dit album.

Muziek is uitstekend, vooral voor de zondagochtend. Alleen die stem, daar heb ik wat minder mee.

Lekkere achtergrondmuziek, niet heel spannend nee, maar zeker niet slecht.. Vind deze plaat en One Day I'll be on Time wel beter dan Into the Blue Again. Zonder zang is beter dan met zang in het geval van The Album Leaf..

Deze laat helaas geen blijvende indruk na. Het weet de aandacht niet vast te houden waardoor het nogal snel achtergrondmuziek wordt.

In vergelijking met de twee voorgaande albums is dit een aardige stap voorwaarts, vooral het tweede deel van dit album vanaf Over the Pond. De invloeden van Sigur Ros zijn goed hoorbaar. Wat ik nog mis is soms een beetje energie en beleving.
4* blijft 4*

Ik heb dit album met een witte hoes en geen blauwe !!