At the Close of Every Day - Zalig Zijn de Armen van Geest (2002)

At the close of every day is een Nederlandse band, bestaande uit Minco Eggersman en Axel Kabboord. Hun muziek zou je (heel oneerbiedig) kunnen omschrijven als brompop. Ik kom op die term door de manier van zingen van Eggersman, laag, sonoor en enigszins monotoon. Hun muziek wordt nogal eens vergeleken met die van Sparklehorse. Wat betreft volume en verstildheid klopt dat, maar Sparklehorse is toch iets freakeriger dan At the close of every day die weer meer melodieus is. Verder is hun muziek te omschrijven als donker, dramatisch en spiritueel.

Hun debuutalbum is Zalig zijn de armen van geest dat in 2002 is uitgekomen. De titel suggereert dat ze Nederlandstalig zijn, maar dat is niet zo. Op de titelsong na zijn alle liedjes in het Engels gezongen. Overigens staat er een nieuwe plaat op stapel die voor het eerst wél Nederlandstalig is, inclusief een cover van Doe Maar.

De basis van hun muziek vormen gitaar en drums. Vooral de drums vormen een opvallend onderdeel van de muziek. Eggersman bedient zich van originele ritmes en gebruikt drums als meer dan alleen de maataangever. Op deze plaat staan ook een paar instrumentale nummers (The glory of ignorance, Dealing with hatred en Weltschmerz konzept) waarop het gitaarspel van Kabboord goed uitkomt. Verder ben ik verzot op nummers als The drive-way, Zalig zijn de armen van geest (letterlijke tekst van Jezus’ bergrede uit Mattheüs 5) en The truth is always one step behind.

De VPRO heeft At the close of every day ook helemaal ontdekt. Er is al een documentaire over de band uitgezonden door het kunstprogramma RAM. En ook 3voor12 besteedt aandacht aan de band. At the close of every day trad bij 3voor12 op en won vorig jaar de 3voor12-Award. De aandacht voor At the close of every day is ook met sprongen gestegen nadat ze vorig jaar in het voorprogramma speelden van 16 Horsepower. At the close of every day zit bij platenmaatschappij Volkoren waar nog meer prachtbandjes zitten.

Goeie plaat, maar de laatste (Silja Symphony) vond ik toch wel mooier.

4

Ik heb ze een keer gezien bij noorderslag. Volgens mij ook in een 3voo12 sessie. In alle drukte van noorderslag gaven zij een accoustisch optreden voor misschien 20 mensen publiek. Was erg mooi, en het enige wat me van noorderslag is bijgebleven. Zeker een 4 sterren optreden. Maar wat wil nu het geval. De cd's doen me helemaal niks. Het monotone zanggeluid is ronduit saai. En dat bederft eigenlijk alles wat er om heen zit. De muziek valt daardoor weg. Dus deze cd zal voorlopig niet meer dan 2,5* krijgen.

Misschien is de laatst uitgekomen DVD wat voor jou!

Jajaja...

Even goed als 'The Silja Symphony' en dus een 5.0! Ik ben op dit moment de enige die hier op heeft gestemd, wat grappig . Het album is werkelijkwaar briljant, sommige liedjes (Vooral 'The Truth Is Always One Step Behind' en 'In the Light I Wrap My Tears') zijn traantrekkend mooi.

Ga nou luisteren!

van 4 via 4,5 naar 5 en eigenlijk toch wel mooier dan Silja Symphony bij nader inzien.

Very true. I agree!

[quote = Martijn Visser] Op de titelsong na zijn alle liedjes in het Engels gezongen. [/quote]

Ik neem toch aan dat ook Hemelsblauw een Nederlandstalig nummer is?

Dat is een instrumentaal nummer...

Heb net een video gemaakt voor hemelsblauw: http://www.dailymotion.com/industrialbirds/video/3504700
misschien wel het beste nummer van deze plaat, hoewel het wel een vreemde eend in de bijt is

die stond er lang die video

Ja, was even iets fout gegaan, had em per ongeluk verwijderd , staat d'r alweer op...

Ik moet deze cd echt eens kopen, zag ze live op Flevo en dat was geniaal. En wat een geweldig gitarist is Axel.

Ook maar verhoogd naar 4,5 wat een prachtige plaat, vooral de instrumentale intermezzos en de titelsong is om kippenvel van te krijgen, zowel muzikaal als tekstueel, heb de bijbel er even bijgepakt (thanx martin voor het besparen van een zoektocht) Best wel mooi als je zo zou kunnen leven, moet eerlijk toegeven dat het voor mij niet is weggelegd, maar het zet je wel aan het nadenken. Deze wereld is allemaal van het hebben hebben hebben (ik moet die cd nog en die) maar ja daar kom je er niet mee, enje kan het allemaal niet meenemen als je dood ben.

Dealing with hatret is zzo fanatatisch mooi nummer(tje) Toen ik met 2 vrienden voor het eerst naar een concert was geweest. En wij elkaar een paar dagen later voor het eerst weer zagen, zeiden wij onafhankelijk van elkaar allemaal nr. 7!!

Wat mij opvalt is hoe out of place deze plaat klinkt. De karakteristieke zang en de waterige, heldere klanken van Axel Kabboord klinken volstrekt uniek, laat staan in combinatie met elkaar. Rain or Shine is wellicht mijn favoriet.

Prachtig album met van die heerlijk helder klinkende gitaren waardoor het enorm fris overkomt.
Ik heb me nooit echt in de band verdiept maar dit album is wel erg mooi en nodigt uit om toch maar eens meer te gaan ontdekken.