Vitalis - Bugs & Boogeymen (1997)

Het debuut van Vitalis was zo overrompelend dat opvolger Bugs & Boogeyman natuurlijk wel beluisterd moest worden.
Kijkend naar de tot nu toe enige beoordeling voor dit album maakte ik me op voor het feit dat dit geen herhaling van euforie zou worden, maar ik probeerde me open te stellen voor wat zou gaan komen.
Temptation is wat cheesy, poppy r&b zoals ook een bandje als The Style Council ze kon maken en eigenlijk vind ik dat niet eens zo heel erg verkeerd. Nee, de donkere nachtclub horen we hier niet terug, maar een swingend schoolfeestje kan ook gezellig zijn.
Love Is Cruel brengt gelukkig dat zwoele tangosfeertje uit Zuid- Amerika terug. Het beviel me op het vorige album en het bevalt me nu weer. Ik ga nog net niet 'Strange I've Seen That Face Before' lopen zingen. De vibe is in elk geval hetzelfde en eerlijk is eerlijk: het lijkt er verdomde veel op. Het boeit me niet omdat ik het een lekker nummer vind en het koortje maakt het allemaal nog net even sjeuiger.
Op Shine mogen de achtergrondzangeressen (of is het er slechts eentje?) lekker zwoel hun ding doen terwijl Jos Leo spugend tekeer kan gaan met een maf syntesizer riedeltje als extra ondersteuning. Een grappige combi dus die zorgt voor een niet eens zo onaardig nummer.
Trapped in the Web komt weer in het rijtje Tindersticks-vergelijkingen te staan. Toch mist het net even de enorme scherpte die te horen was in soortgelijke nummers op het debuut. Laat ik duidelijk zijn door te zeggen dat dit nog steeds erg goed is, maar een verschil is wel degelijk voel- en hoorbaar.
Too Late gaat ook vrij vriendelijk van start. Het grommende geluid lijkt wat gepolijster. Toch is het een uiterst catchy nummer en de koortjes zijn gewoon uiterst charmant te noemen. Gelukkig wat gekrijs aan het einde die het nummer weet te behoeden voor al te toegankelijk en daarmee zorgend voor toch een broeierig geluid.
Op Lovely gaat Tom Waits een dansje wagen op de muziek van Gotan Project en die oude blijkt het nog te kunnen ook! Shuffelend van links naar rechts op de dansvloer. Het leven kan zo simpel en goed zijn.
Burning Slow heeft een intro waarin The Who (Tommy) samengaat met Goldfinger. Het is een wat aparte rocker waar het donkere stemgeluid zijn plaats opeist maar waar de muzikale begeleiding alles behalve smerig of donker is. Neemt niet weg dat ook dit wel weer behoorlijk wat soul bevat.
Titeltrack Bugs & Boogeyman sluit vrij relaxed dit korte album af en zorgt er voor dat er tevens een einde aan Vitalis komt omdat ze besloten verder te gaan onder de naam The Q-Club.

Inderdaad wel wat minder dan voorganger Vitalis maar daarom zeker nog niet onaangenaam. Het mist een beetje de magie maar verder vind ik dit nog steeds een zeer plezierig album die de pech heeft vergeleken te worden met een magistrale broer en dat merk je dan toch in de beoordeling. Want op zich is het voor mij wel een kleine 4* waard maar dat zou net te veel zijn in vergelijk. Daarom 3,5* en een pluim van de meester.

Vitalis is een band van Nederlandse bodem en is niet erg bekend bij het grote publiek. Dat is overigens wel jammer, want ik vind de muziek van deze band boven het gemiddelde niveau van de Nederlandse muziekscene uitstijgen. Overigens bestaat de band niet meer onder de naam Vitalis en is opgegaan in The Q-Club. Op "Bugs & Boogeymen" laat Vitalis een prettig en gevarieerd geluid horen, waarbij met name de donkere, warme en hese stem van de zanger opvalt. Het is muzikaal gezien niet heel vooruitstrevend of vernieuwend, maar het klinkt gewoon erg goed in de oren. De opener "Temptation" heeft een funky vibe en de korte maar krachtige gitaarsolo zet mij direct op scherp. De sfeer op deze plaat is een beetje zoals de titel en de hoes doen vermoeden. Het heeft een dreigend karakter, dit wordt bevestigd door titels als "Love is Cruel", "Trapped in the Web" en het gelijknamige titelnummer "Bugs & Boogeymen". Overigens wordt het niet te beklemmend of te benauwd. "Bugs & Boogeymen" was voor mij destijds een verrassing, waarbij ik met name gecharmeerd ben van de prettige mix van pop, rock en een vleugje electronica. Hadden we maar meer van dit soort vaderlandse bands.