Marillion - Market Square Heroes (1982)

Tja het begin...

Deze EP kan je natuurlijk ook op de B kanten verzamelaar vinden.

Grendel vind ik het allermooiste marillion nummer

je mag enkel helaas geen favo track kiezen met zo weinig nummers als er op deze 12 inch staan.

ja dat viel mij ook al op, dat is jammer, dat doen we dus maar bij bsides themselves

Goh, is deze pas recentelijk toegevoegd? schandalig.....

Pure Genesis-symfo brengt Marillion hier.

Three Boats down From the Candy vind ik fijner met John Martyr (enkele jaren later samen met Market... opnieuw uitgebracht op de 12" Punch and Judy).
Market Square Heroes is nooit echt een favoriet geweest van mij.

Grendel is superb.
Met de nieuwe live-boxset zijn er ook gelijk twee nieuwe live-versies beschikbaar.

Is deze nog los op cd te krijgen of alleen verzameld op de b-sides cd?

Niet op ceedee.
Alleen op 12 inch.

En verder staan de tracks her en der op verzamelaars.

en de 2 disc editie van Script.

Is een andere versie van Grendel.

De versie van deze EP staat alleen op B'Sides Themselves

ok, bedankt! Jammer, ik vindt et erg mooi artwork namelijk, mischien toch maar is op zoek naar de 12inch.

Ja inderdaad een extreem andere versie...

Ik ben trouwens wel benieuwd naar die Fair Deal opnamen.
Is alleen Grendel daarvan overgebleven?

En hoeveel songs zijn er van de Manchester Square demos?

Market Square Heroes 3*

Three Boats Down From The Candy 3*

Grendel 5+ *

De EP: 3,5*

Ik heb net op youtube naar het achttien minuten lange 'Grendel' geluisterd. Klinkt fantastisch. Nu nog de andere twee tracks luisteren, voordat ik eventueel een stem kan uitbrengen.

Andere twee nummers ook beluisterd, en ik moet zeggen dat de tweede nummer; 'Three boats down from the Candy' mij vrij bekend voorkwam. Waarschijnlijk heb ik die regelmatig op Arrow Classic Rock te luisteren gekregen. Eerlijk gezegd lijkt de zang van 'Fish' veel op die van Peter Gabriël, en daardoor dacht ik dat het van Genesis was. 3,5 ster voor track 1, 4 sterren voor track 2 en 4,5 ster voor track 3, die ik voor de lengte van 18 minuten dubbel laat tellen, 16,5 ster gedeeld door 4 is 4,12 ster, dus ik geef 4 sterren.

Mee eens!

Half puntje erbij. Grendel is echt een geniaal nummer met geniale teksten, hoe wreed die ook kunnen klinken. Ik draaide het nummer vanmiddag nog.

Die drums in Grendel zijn echt tergend slecht. Vooral in dat stuk rond de 10 minuten, Mick kon er niet echt bijster veel van, toen.

De rest van de band is hier al zo getalenteerd (Mark, Steve en Pete al helemaal). Elders in het stuk ramt Mick ook alles zo standaard door, geen groove, geen dynamiek, geen gevoel. En dat dat polyritmische stuk in het eind; genant gewoon. Erg jammer, want de epic zelf, is best leuk...

De allereerste voor mij van Marillion. Dit was mijn kennismaking met de band. Heb hem nog steeds op vinyl. Door het , zovaak gememoreerde, mindere drumwerk van Pointer luisterde ik doorheen. Hier was een band aan de gang die een enorme potentie had in het prog wereldje en misschien daarbuiten. Dat heeft de band ook later wel bewezen. Vond toen de band al beter dan andere beginnende prog bandjes zoals Pendragon en IQ.

Lennert veroordeelt me tot een marathon waarvan hij jaren geleden al meer dan de helft van gedaan heeft. Marillion is een band waar ik wel een handvol albums heb, maar eigenlijk nooit beluister. Ik ben dol op seventies prog, maar beduidend minder fan van wat er in de jaren tachtig verscheen en alles wat moderner is, mijd ik doorgaans. Even spieken heeft me geleerd dat er ook nog albums zijn die twee uur duren, dus dat wordt feest.

Deze Market Square Garden EP moest ik ook doen. Vooral vanwege Grendel. Met 25 minuten een mooie instapper en een waar ik nog met best veel plezier naar geluisterd heb. Met de Genesis marathon in mijn geheugen valt op dat ze veel gemeen hebben met Marillion. Dat stemt tevreden, want waar Genesis zijn reputatie in de jaren tachtig te grabbel gooide, laat Marillion eigenlijk horen hoe Phill Collins en co te werk hadden moeten gaan. Met deze EP krijg ik toch al meer zin in deze marathon, want deze drie songs zijn dynamisch en flitsend. Geweldig werk hier. De aandacht gaat vooral naar Grendel, maar ook de twee andere songs mogen er zeker wezen. De toetsenist is wel de grootste smaakmaker met zijn flitsend spel.

Voordat we de smaak van marathons doen te pakken kregen, ben ik nog eens begonnen met Marillion waarmee ik nooit verder ben gekomen dan Anoraknophobia. Nu Ruud en ik het als duo doen, is er iets meer 'dwang' om het wel gewoon af te maken. Daarnaast had ik wel weer eens zin in Marillion, helemaal nadat F.E.A.R. mijn toplijst van 2016 met gemak haalde.

Nu we Genesis enkele maanden geleden goed hebben doorgenomen, valt het meteen extra duidelijk op hoeveel Genesis heeft overgenomen van de band. Wat Ruud ook zegt: zo had Genesis in de jaren '80 moeten klinken. Ik heb het geluid van Fish en zijn Schotse waanzinnigheid toch net wat hoger zitten dan Gabriel en wordt door zijn teksten ook gewoon meer geraakt. Grendel is een onbetwist meesterwerk met fantastische teksten, baspartijen en opzwepende toetsenpartijen. Market Square Heroes is het meest 'normale' nummer, al is de kwaliteit alsnog erg hoog. Three Boats Down From The Candy is weer een mooie en wat meer dreigende track.

De EP zal wel onbetaalbaar zijn om aan te schaffen, maar ik geloof dat al deze songs apart nog zijn uitgebracht op B'sides Themselves? Deze sowieso nog maar eens aanschaffen, de rest van de studioalbums heb ik toch al. Anyway, fantastisch begin!

Je moet ergens mee beginnen, maar Market Square Heroes en Three Boats Down from the Candy zijn weinig memorabele songs. Prima, maar meer niet. Het is uiteraard Grendel waar het hier om draait. En dat is inderdaad een indrukwekkend nummer. Erg lang, maar er gebeurt ook genoeg. Al zijn het wat mij betreft vooral de laatste vijf minuten die echt overtuigen, met dat opzwepende ritme en dat voor Marillion atypische gitaarriffje, en als kers op de taart een fraaie gitaarsolo als afsluiter.

Een beetje voorbereiding vooraf kan nooit kwaad, je heb de 7” versie en je hebt de 12” versie mét Grendel erbij. Ik noem dit een EP van 26 minuten, helaas niet origineel in mijn bezit, maar wel via een omweg dankzij de verzamelaar The Singles '82-'88, uitgebracht in 2009 en door ondertekende gekocht in 2014 voor een belachelijk lage prijs, if memory serves me right.

Samen met het eerste album is dit nog met drummer Mick Pointer. Vrij onbekend met Genesis ben ik ook dus ik hoor weinig van hun eventuele invloed op Marillion, ik geniet wel van de drie nummers hierop, maar ook voor mij blijft Grendel een belevenis. Market Square Heroes kun je een jonge groep die zijn beginpassen presenteert niet kwalijk nemen, op zoek naar een publiek die er wel degelijk is / was zoals later zou blijken.

Three Boats Down the Candy doet mij iets minder met uitzondering van dat immer uitstekend gitaarwerk (en -geluid) van Steve Rothery. Nog altijd is er een tweestrijd, niet welke mijn favoriete Marillion periode is, wel of Kayleigh of Garden Party lang geleden mijn introductie was tot deze groep. Wordt vervolgd, de komende tijd.

Onderdeel van de deluxe edition van 'Script for a Jester's Tear'.
Vooral 'Three Boats down from the Candy' en 'Grendel' zijn heerlijke nummers.
Fish is top!
Heerlijke bas ook.