Durrty Goodz - Ultrasound (2009)

Durrty Goodz zal bij veel op Amerika of Nederland gerichte hiphopheads geen bekende naam zijn, maar mensen die de Engelse grimescene een beetje volgen kunnen moeilijk om hem heen. De laatste jaren heeft hij flink van zich laten spreken, niet in de laatste plaats door disses richting mensen als Wiley, een van de pioniers van de grime. Aandacht gegarandeerd. Zijn eerste release, Axiom EP, werd goed ontvangen en nu is daar eindelijk zijn eerste volwaardige album: Ultrasound.

Volgens Durrty Goodz markeert Ultrasound de wedergeboorte van de grimemuziek en de titeltrack maakt dat meteen duidelijk: “The new sound of grime is here//The new set arises here//You want something fresh? It's here//Born blessed with a mic on here//Look, I don't care if you post us around//It's here so I'mma close 'em down//Another potent sound//This is Durrty Goodz's Ultrasound.” Het is een erg lekkere binnenkomer en geeft meteen de toon aan voor het hele album dat vol zit met uptempo, dansbare tracks als deze. Daarnaast zijn er hier en daar wat langzamere nummers te vinden, al dan niet met dubstepinvloeden. Qua teksten is het op Ultrasound veelal brag & boast en dat is een beetje jammer: het gebrek aan variatie van onderwerpen kan op een gegeven moment gaan vervelen. Ergens is het ook wel vreemd dat Durrty Goodz niet meer zijn persoonlijke kant naar voren laat komen in zijn muziek; hij heeft tot nu toe namelijk nogal een roerig leven gehad: aangeklaagd voor en vrijgesproken van moord, terwijl zijn stiefbroer en -vader voor dezelfde moord minstens dertig jaar zullen moeten zitten. Genoeg materiaal voor brag & boast-loze, meer introspectieve teksten zou je zeggen.

Toch stoort het gebrek aan onderwerpen niet bijzonder veel, omdat Durrty sterk rapt (wat zich vooral uit in continue verstaanbaarheid) en er hier en daar wat fraaie humor in zijn teksten zit. Op Who You Talking To? rapt hij bijvoorbeeld: “Cuz I rape the new flows with a riddim’//With a regular venom//I rock more bars then a prison” en “Only homos see the hunk in you”. Durrty heeft ook kritiek op de grimerappers van weleer die ineens 'corny cheesy popsongs' gaan maken om door te breken bij het grote publiek. Gevoel voor ironie kan je Durrty niet ontzeggen, want het nummer waarin hij de kritiek uit, More 2 da Floor, is zelf een 'corny cheesy popsong', maar wel één van het betere soort. De muziek is meer house/electro dan grime; producer Live O Productions heeft goed geluisterd naar recente 'popsongs' van grimerappers als Dizzee Rascal (Stand up Tall) en Wiley (Wearing My Rolex). Ook in de tekst is genoeg humor te vinden: “And why everybody wanna get signed?//But when they get signed they don't want to make grime//But when they not signed then they wanna make grime//But I can sound grimey all of the time.” De corny cheesy popsong bandwagon is gecrasht en Durrty wil nooit meer een electronummer horen van een grimerapper. Jammer, want nummers als deze mogen best vaker gemaakt worden.

Ook leuk: Durrty Goodz geeft de Apple Mac een feature op zijn album. Op Forward Skip laat de computer als een soort Stephen Hawking een fraaie verse horen. De bijbehorende stuiterbeat is geweldig en speelt goed in op de tekst: als Durrty rapt over het skippen van tracks slaat de muziek ook over.

Die muziek is over het algemeen goed op Ultrasound. Een hoop producers zijn verantwoordelijk voor de zestien tracks die het album telt. Alleen Nocturnal heeft meerdere nummers geproduceerd, vijf om precies te zijn. Deze behoren tot het betere werk; alleen Mr. Street is iets te langzaam om echt boeiend te zijn. De andere langzame tracks weten ook niet echt te overtuigen, behalve als er dubstepinvloeden te horen zijn zoals op Battle with the Fans, Destruction en Push It Forward. Lage bastonen domineren deze tracks en geven het geheel wat extra's. Het enige echt mindere nummer is Housewife. De trage en wat saaie beat die tegen het eind omslaat in suikerzoete r&b overtuigt al niet, maar het is vooral het onderwerp dat nogal afgezaagd is. “You can't turn a ho into a housewife,” rapt Durrty Goodz – iets wat we natuurlijk allang wisten van onder anderen Dr. Dre, Kurupt en Hittman. Zelfs met een afgezaagd onderwerp valt normaliter een goed nummer te maken, maar Durrty vergeet er hier de nodige humor in te gooien of het zo over the top te maken dat het weer grappig wordt, zoals de dokter en zijn kornuiten het deden op hun track met dezelfde titel.

Tracks als deze zijn slechts kleine minpuntjes. Het grootste gedeelte van Ultrasound is geslaagd te noemen. Verwacht geen maatschappijkritische teksten of enige andere vorm van tekstuele diepgang, want dat krijg je hier niet te horen. Daarvoor in de plaats krijg je een rapper met een fantastische flow en dito beats. En passant kondigt Durrty ook nog even zijn volgende album aan: Born Blessed. Het zou leuk zijn als we daarop meer mochten leren van Durrty Goodz als persoon; maar als de muziek van dezelfde kwaliteit is als op Ultrasound, mogen we eigenlijk sowieso niet klagen.

4*/5*

Hiphopleeft - Home