The Low Anthem - What the Crow Brings (2007)

Misschien als geheel niet zo goed als Oh My God, Charlie Darwin, maar er staan zeker een aantal pareltjes op dit album! This God Damn House is vooral live erg indrukwekkend, zeker als de mobieltjes erbij komen.

Voor mij is `The Ballad of the Broken Bones´ het absolute toppunt, prachtige tekst waar ik de rillingen van krijg.

Tell me who was it told you 'bout the broken bones
The broken bones in the sky
'Cause I've been all over the whole goddamn world
And over the world am I

Now the moon it ain't nothing but an old rotten bone
Hung from the ceiling so high
It reminds kids to grow and reminds them to dream
But over the world am I

So my friends if you're worried
Don't worry about me
The grasses are green here
The winters are mild
And the hunger is passing
It's just a sensation
And over the world am I

het 2e album van de uit Providence, Rhode Island afkomstige formatie The Low Anthem, die werd geformeerd door de vrienden Ben Knox Miller en Jeffrey Prystowsky. dit album werd slechts met gebruik van een microfoon opgenomen in een appartement, dat zij in Providence met elkaar deelden en werd destijds in eigen beheer uitgebracht. het heeft wel iets weg van een intiem huiskamerconcert. ben het volledig eens met de eerdere berichten uit 2011 van oud user Ad Brouwers en AOVV.

dit album verscheen voor het veel bejubelde derde album "Oh My God, Charlie Darwin", waarbij de groep werd uitgebreid tot een trio door de komst van Jocelyn Adams. door de jaren heen blijkt dit "What the Crow Brings", althans voor mij, hun beste album te zijn. hun meest traditionele roots album met een unieke mix van vleugjes blues en country gedomineerd door folk.

een heel coherent album zonder zwakke plekken met songs die overtuigen. de met orgelklanken ingeluide opener "The Ballad of the Broken Bones", "As the Flame Burns Down" en "Senorita"met een bescheiden viool en een halverwege invallende harmonica, zijn prachtige, ingetogen ballads gezongen door de fraaie falsetto stem van Ben Miller. zo ook het meeslepende, melancholische "Sawdust Saloon", een pareltje van een song en het minimaal akoestisch begeleide "Bless Your Tombstone Heart".

op "This God Damn House" een song van lid van het eerste uur Dan Lefkowitz, die de groep reeds in 2007 verliet, is een gedempte trompet hoorbaar, die terug komt in het dromerige "A Weary Horse Can Hide the Pain". de veel gecoverde klassieker "Keep On the Sunny Side" van A.P. Carter van The Carter Family krijgt een fraaie, ingetogen uitvoering met wederom subtiele trompet geluiden.

de "fuzzy" elektrische gitaren op "Yellowed By the Sun" en "Scavenger Bird" maken deze nummers er niet beter van en verstoren het klankbeeld enigszins, maar ontsporen nog niet op dit pure, melancholische "folky" album. iets waar deze groep naar mijn mening het beste in was.

de band ging later steeds meer experimentele, vervreemdende en dus minder toegankelijke muziek maken. na het vierde album "Smart Flesh" haakte ik als luisteraar af.

Album werd door The Low Anthem opgenomen "at 19 East Street, Providence, Rhode Island"
Jocelyn Adams: clarinet & voice (track 11)