Funkin' the Ghetto (2000)
mijn stem
3 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Funk
Label: BGP
-
United 8 - Getting Uptown (To Get Down) (2:43)
-
Clarence Wheeler & The Enforcers - Right On (4:36)
-
Black Heat - No Time to Burn (3:48)
-
The Gaturs - Cold Bear (2:51)
-
Fred Wesley - A Blow For Me, A Toot To You [Edited Version] (5:17)
-
King Curtis - Memphis Soul Stew [Live] (7:38)
-
Yusef Lateef - Bishop School (3:00)
-
Roland Kirk - Making Love After Hours (4:30)
-
Donny Hathaway - The Ghetto [Live] [Edited Version] (7:36)
-
Mongo Santamaria - I Can't Get Next to You (2:41)
-
Eddie Harris - I Need Some Money (3:10)
-
Roy Ayers - Daddy Bug (3:05)
-
Billy Cobham - Spectrum [Edited Version] (3:14)
-
Natural Bridge Bunch - Pig Snoots (Part 1) (3:58)
-
Lotti Golden - Sock It To Me Baby / It's Your Thing (3:27)
-
Southshore Commission - Right on Brother (2:35)
-
Herbie Mann - Hi-Jack (5:13)
-
Fred Wesley - Up For The Down Stroke (3:30)
-
The Gaturs - The Gatur AKA the Booger Man (2:30)
-
Roy Ayers - Virgo Vibes [Edited Version] (3:40)
0
geplaatst: 20 maart 2012, 20:48 uur
Dit moet één van de eerste BGP 'alle 20 goed' Funk compilaties zijn. Er volgden nog veel meer geweldige funk / soul compilaties van dit label.
Op dit album gaan we funken in the Ghetto, in de jaren '70. The black music werd in die tijd steeds fraaier ingekleed, zoals je bijvoorbeeld ook op albums van Marvin Gaye en Stevie Wonder kan horen uit die tijd. De Jazz sneeuwde onder bij de Soul & Funk en de uitstekende musici gingen daardoor meer de funky jazz kant op. De teksten werden meer maatschappijkritisch. Kortom: de muziek ging terug de straat op (the Ghetto in).
Al deze verschillende invalshoeken zijn te horen op deze prachtige - dus zeer afwisselende - verzamelaar. Er staan ook bekende en onbekende artiesten op en in het bijgaande boekje met mooie foto's staat een toelichting per artiest.
Zelf vind ik de eerste 11 nummers echt geweldig. Als je King Curtis hoort zeggen: op piano Billy Preston voor de Memphis Soul Stew, Eddie Harris verklaart dat hij Money nodig heeft en the Gators een Cold Bear willen drinken dan weet je genoeg. Ook de man met de fraaie naam Mongo Santamaria met I Can't Get Next to You is het aanhoren meer dan waard. En met Lotti Golden gaan we salsa funken. Lekker nummer is dat, net als Right on Brother van Southshore Commission: beide pure underground singles. En dan volgen nog Fred Wesley, The Gaturs & Roy Ayers.
Op dit album gaan we funken in the Ghetto, in de jaren '70. The black music werd in die tijd steeds fraaier ingekleed, zoals je bijvoorbeeld ook op albums van Marvin Gaye en Stevie Wonder kan horen uit die tijd. De Jazz sneeuwde onder bij de Soul & Funk en de uitstekende musici gingen daardoor meer de funky jazz kant op. De teksten werden meer maatschappijkritisch. Kortom: de muziek ging terug de straat op (the Ghetto in).
Al deze verschillende invalshoeken zijn te horen op deze prachtige - dus zeer afwisselende - verzamelaar. Er staan ook bekende en onbekende artiesten op en in het bijgaande boekje met mooie foto's staat een toelichting per artiest.
Zelf vind ik de eerste 11 nummers echt geweldig. Als je King Curtis hoort zeggen: op piano Billy Preston voor de Memphis Soul Stew, Eddie Harris verklaart dat hij Money nodig heeft en the Gators een Cold Bear willen drinken dan weet je genoeg. Ook de man met de fraaie naam Mongo Santamaria met I Can't Get Next to You is het aanhoren meer dan waard. En met Lotti Golden gaan we salsa funken. Lekker nummer is dat, net als Right on Brother van Southshore Commission: beide pure underground singles. En dan volgen nog Fred Wesley, The Gaturs & Roy Ayers.
* denotes required fields.
* denotes required fields.