Cradle Orchestra - Velvet Ballads (2009)

Wat hou ik van dit soort muziek, hoewel het alles behalve uniek is. 2008 kende heel wat van dit soort albums, ook dit is weer zo'n typisch jazzy/hiphop plaatje (het wordt zelfs cliché). Maar toch ik blijf er van houden, die zoete producties met fluit, piano en viool. De gastbijdrages zijn over het algemeen erg sterk, slechts Jean Curley heeft echt niks te zoeken op dit album. Talib Kweli en Black Thought stelen de show . Ik ga Velvet Ballads snel nog een keer draaien en dan zal ook een cijfer volgen (ik denk rond de 3,5* met groeimogelijkheden).

CL Smooth, alleen al door hem MOET ik dit album checken, en snel

Dit is zeker een album dat je moet checken. Volgens mij hebben Rhythm & Poetry en ik dezelfde smaak, want na al die geweldige 2008 releases heb ik deze ook kunnen vinden. Op Jean Curley na vind ik eigenlijk alle gastbijdrages goed tot erg goed. De producties zijn, zoals we die kunnen verwachten van de jazzy Japanse producers, erg sterk en heerlijk melodieus. Laten we hopen dat de stroom jazzy Japanse albums van 2008 dit jaar weer gewoon doorgaat.

Voorlopig een nog niet vaststaande 3.5-4*

Als dit album uniek in zijn soort was had het zeker een beter cijfer gekregen. Toch krijgt het nog steeds, een in mijn ogen, dikverdiende 3,5* (met een goude rand). Bubbles is helaas een vreselijke track.

Wow, wat nice. Cradle samen met het orkest op een eigen album!

Leuk album....Producties bevallen me eigenlijkw el goed om ff lekker te chillen... Maar de rappers overtuigen niet echt...

Talib en Cl leveren hier naar mijn mening de beste rhymes af.
Kan misschien nog groeien..

Kan het kloppen dat ik de lyrics van Talib Kweli al ergens anders van ken? Het komt zo bekend voor.

Kan goed zijn dat het rapwerk hier knip en plakwerk is (iig de raps van de grote namen), want bij het zien van deze release had ik al gelijk een vermoeden (een album met zo'n gastartiesten heeft normaal toch wel een beetje meer bekendheid).

Ja dat kan ook. Maar ik vind het niet vreemd dat een 'groot' Amerikaanse mc met Japanse artiesten samenwerken. Talib Kweli werkte ook al samen met Dela een erg onbekende Franse producer.

Maar nu over het album. Ik vind het album te slapjes. Dit vond ik ook van een aantal andere Japanse albums (of albums die alleen in Japan zijn uitgebracht) die ik de laatste tijd heb beluisterd (1773, Think Twice, Kenmochi Hidefumi). De Japanse jazz-hop gaat nu wel erg veel op elkaar lijken. En op dit album vind ik echt een scheiding tussen de live instrumenten en de rappers.

Ik ben hier niet bekend mee, maar ik wil het album cker een poging geven. Ben eigenlijk het meest benieuwd naar de track met Rakaa.

Hij werkte ook samen met Pete Philly. Denk ook niet dat die wereldwijd niet erg bekend zijn. Wel lekker nummer trouwens.

Ik ga deze toch nog is luisteren...

Mountain Top