Guy Farley - Cashback (2009)

Eindelijk is daar dan een officiële uitgaven van Guy Farley's sublieme score. Ik heb het een flinke tijd moeten doen met een promotionele mp3 versie, maar hier is het dan eindelijk. Betreurenswaardig dan men voor de cd hoes de titel over de borsten van de dame hebben geschoven. Maar ook van de filmposter is er zo'n gecensureerde versie.

Het is een score geschreven voor orkest, solo piano and veel diepe bas, maar er is meer. Hij verzocht het orkest om ambient gerommel te verwerken in hun geluid (Farley noemde het orchestral sound design) wat hij mixte met electronische hulpmiddelen. In het eindresultaat hoor je duidelijk een bijzonder modern en verfrissend geluid. Met deze instrumentatie weet Farley een uitermate dromerige sfeer te creëren. De score raakt door de subtiele momenten van solo piano en de meer uitbundige van de violen, die de pijn van liefdesverdriet weergeeft. En hoe wonderbaarlijk worden die wonderschone stilistische scene wel niet ondersteunddoor de muziek. Dat komt toch hoogtepunt in een track die overduidelijk door Journey of the Line can Zimmer's Thin Red Line is geinspireerd. Natuurlijk was dit temp score, net als wat andere scores waaronder ook Gladiator. Maar het resultaat is daarom niet minder intrigerend.