Enrico Rava - Noir (1997)

Ik vind dit een prettig luisterbaar abum. Als vaak begon ik met ´blind´ luisteren (zonder info meteen luisteren). Rava is zelf de trompettist? Die speelt in elk geval heel soepeltjes en aangenaam. Ik kon verder de herkomst niet plaatsen. De naam doet een latin achtergrond vermoeden, maar ondanks dat er zeker latin stukken op staan (Papaya bar is zelfs een samba - hoorde ik nog niet in de JAVDW -serie) geeft dit album niet een caribisch gevoel. Wel: Italië dus.

Ik vind vooral afwisseling tussen de nummers een pluspunt, en dan speciaal vooral het eerste deel van het album. De productie vind ik ook aangenaam, heel clean, maar zonder dat het eng wordt.

Het blijft allemaal wel erg netjes, en vernieuwend is het bepaald niet. Geen ´wow´-momenten ook. Maar dus ook niet verkeerd.

Tango en Jazz Club (laatste is het meest traditionele stuk eigenlijk) vind ik de fijnste nummers.