Noisettes - Wild Young Hearts (2009)

Dat vond ik van de vorige cd al, sterker: ik was daar in het begin heel erg gecharmeerd van maar geef toe dat ik het momenteel nooit meer draai. Echt zo'n cd die stof staat te vangen.
In eerste instantie boeide mij deze nieuwe tweede dan ook niet echt.
Maar ach, blijkbaar was er toch wel wat nieuwsgierigheid.
Ik vreesde een beetje voor een herhaling van het debuut maar dan slapper en wat blijkt? De band slaat nieuwe wegen in! Al bij het nummer Sometimes is dat het geval want hier horen we een beetje een jazzy inslag, je zou haast denken dat Amy Winehouse weer een nieuw nummer heeft.
Don't Upset the Rhythm heeft een snufje disco meegekregen en doet daardoor denken aan de uptempo nummers van Morcheeba.
Wild Young Hearts grijpt dan weer wat terug naar de sound van de vorige cd maar dan net wat luchtiger. En ondanks de gitaren blijft Amy Winehouse maar door mijn hoofd spoken en dat is best gek te noemen want zo erg lijkt het er nu ook niet op. Wel zo'n nummer waar je vrolijk van kan worden mocht je dat met het zonnetje van de laatste tijd nog niet zijn.
24 Hours heeft een zelfde soort luchtigheid en ook hier is het weer uptempo Morcheeba dat me te binnen schiet.
Every Now and Then borduurt goed voort op het vorige nummer. Ja, het blijkt dat de band het allemaal wat luchtiger aanpakt dan op de vorige (die ook zo zwaar nog niet was).
Misschien door het gebruik van de electronica zoals op het nummer Beat of My Heart.
En zo gaat de rest van het album ook voort. Minder rockabilly, meer pop. Hiermee is het dus eigenlijk een prima en vooral vermakelijk pop-rock plaatje geworden. Typisch een vrolijk plaatje die nooit de boeken in zal gaan als klassieker maar waar een mens toch zeker blij van kan gaan kijken. Ook wel eens prettig toch?!

Winehouse maar dan vrolijk, speels, zomers. En gewoon een bakkie minder goed helaas. Ik kom niet verder dan 'sympathiek' en een heel heel nipte voldoende.