Adoration - Sleepwalking (2008)

Mooie tip van Premonition. Nu-wave/dream pop die meer dan andere bands teruggrijpt naar de jaren 80. Referenties: Cocteau Twins, Cure en beetje Chameleons.
De eerste vier tracks zijn op hun MySpace te beluisteren en dat klinkt goed......wel een beetje gladjes (en daar zou ik uiteindelijk over kunnen gaan vallen).

Ik wou het niet zeggen, maar het is inderdaad wel érg de dreamy kant van The Cure/Chameleons die ik terughoor.. een prachtige sfeer, daar niet van. Maar het zou in overdaad misschien een beetje kunnen gaan storen ja.

Dit album gisteren binnen gekregen en nu onderhand een keer of tien beluisterd en mijn eerder enthousiasme wordt geleidelijk aan minder. CD en Orbit slaan de spijker op z'n kop, dit is toch wat te gladjes op den duur. Er worden mooie wavesfeertjes neergezet met veel reverb/delay en de stem van de zanger is helemaal op z'n plaats, maar... Er knaagt iets, maar wat? De teksten zijn ok, het artwork van de cd ziet er ook gelikt uit....
Ik weet het niet, misschien dat het wat te plastic is, het is te perfect gemaakt door muzikanten die precies weten hoe deze muziek gemaakt moet worden en hoe het maximale effect behaald moet worden. Dit is geen groeiplaat, de sound grijpt je gelijk bij de lurven, maar de houdbaarheidsdatum is net als bij verse slagroom snel verstreken, ben ik bang. Wordt vervolgd.

Net als het album van White Lies, zeg maar...

Heb 'em vandaag weer eens gedraaid en kan me aardig vinden in de commentaren hierboven: 't is erg straight in your face, er is weinig te ontdekken, geen laagjes te pellen en het is aardig, niet meer niet minder. Qua productie en geluid is er goed over nagedacht,maar het beklijft niet.

Ik vind Closure en Same as it Ever was werkelijk fantastisch.
Heerlijke gitaren en mooie melodieën.
Mooi sferisch.
De andere nummers doen er eigenlijk niet voor onder.
Jammer dat de band niet meer bestaat.