MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Eric Clapton - Pilgrim (1998)

mijn stem
3,33 (86)
86 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Reprise

  1. My Father's Eyes (5:16)
  2. River of Tears (7:18)
  3. Pilgrim (5:39)
  4. Broken Hearted (7:45)
  5. One Chance (5:47)
  6. Circus (4:02)
  7. Going Down Slow (5:12)
  8. Fall Like Rain (3:44)
  9. Born in Time (4:35)
  10. Sick and Tired (5:37)
  11. Needs His Woman (3:41)
  12. She's Gone (4:36)
  13. You Were There (5:24)
  14. Inside of Me (5:08)
  15. Theme from a Movie That Never Happened [Orchestral] * (3:30)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:13:44 (1:17:14)
zoeken in:
avatar van Kos
2,5
Kos
Vooral Circus is hier een hoogvlieger

avatar van Koos R.
Niet de grootste fan van Clapton, groot respect voor zijn staat van dienst. Zo heel af en toe zet ik zijn muziek op. Bij dit album houd ik er rekening mee de omstandigheden van het album: hierin verwerkt hij het verlies van zijn zoontje, die uit het raam viel. Hoe ga je daar als vader mee om, hoe verwerk je het intense verdriet, wat voor effect heeft dat op de muziek? Ga maar na: hoe zou jij als volwassene jouw eigen werk doen als je persoonlijk een enorm groot verdriet in je meedraagt? Dat is te horen in dit album, bijv. in River of Tears. Circus is een mooi nummer, ik ga wel voor de eerder opgenomen, onverwoestbare MTV-unpluggedversie.

avatar van Chet
Koos R. schreef:
Bij dit album houd ik er rekening mee de omstandigheden van het album: hierin verwerkt hij het verlies van zijn zoontje, die uit het raam viel.

Dat zoontje overleed in 1991 en n.a.v dat sterfgeval schreef hij Tears In Heaven. Dit album is uit 1998 en volgens mij niet gerelateerd aan dat sterfgeval….

avatar van Koos R.
Chet schreef:
(quote)

Dat zoontje overleed in 1991 en n.a.v dat sterfgeval schreef hij Tears In Heaven. Dit album is uit 1998 en volgens mij niet gerelateerd aan dat sterfgeval….


Niet alleen Tears in Heaven, maar o.a. ook de nummers Circus (left town) and My Father's Eyes. Deze zijn lang op de plank blijven liggen. Niet alle nummer op Pilgrim gaan over het overlijden van zijn zoon. Maar ik herinner me dat destijds vaak de connectie werd gemaakt, omdat dit het eerste studioalbum met eigen nummers was (ervoor was daar het sterke bluesalbum From the Cradle).

avatar
Wandelaar
Op Pilgrim pakt Clapton de draad weer op van Journeyman (1989).

Met My Father's Eyes gaat het album goed van start. Het is geen opgewekte plaat, 'feels like i'm drowning in a river of tears' zingt hij in het tweede nummer.
De productie is bij de tijd gebracht en wat opvalt is het strakke geluid, mede door de geprogrammeerde drums. Droog en en wat ambient en anoniem, in contrast met de vaak emotioneel zware teksten. In Pilgrim horen we een soulstem en die doet in timbre denken aan Curtis Mayfield. Ben benieuwd wie dat ook zo ervaren heeft.

Eric is uitstekend bij stem, beter dan op veel van zijn oudere werk. Dan kom ik bij het meer akoestische Circus, en dat is muzikaal een verademing. Een fraaie intieme song. Het leven, het circus, alles gaat door na een groot verlies. Een kind, in zijn geval.
De zware computerdrums vervolgen in Going Down Slow, een groovy blues-gospelnummer. Clapton zingt ook hier erg goed, maar de compositie is wat minimaal.

Met Born in Time geeft hij een goede maar wat vlakke interpretatie van Dylan's nummer. Ook hier storen de automatische drumstokjes wel wat. Blues in Sick and Tired, een geliefde stijl voor de muzikant en het klinkt hier als een live-uitvoering. Maar het is blues en dus volgens stram sjabloon.
Heel andere koek is dan weer ballad Needs His Woman.

Aanzienlijk ruiger is She's Gone, met echte drums deze keer van Steve Gadd, basgitaar Pino Paladino en Paul Carrack op hammond. Clapton is hier bij de tijd, maar dit is een a-typische Clapton-song.
Herkenbaarder is dan weer You Were There. Met een bak echte Londense violen weliswaar. Datzelfde orkest, als je dat toch bij de hand hebt, speelt ook op slottrack Inside of Me. Hier weer de vreemde falset van Clapton, die me al eerder aan Mayfield deed denken.
Eric Clapton heeft veel in huis en pakt flink uit op dit album, dat qua speelduur tot de dubbelalbums gerekend kan worden. Opmerkelijk is zijn soepele stemgeluid (dat is 3x).

Een beetje jammer is het wat anonieme gecomputeriseerde geluid op veel tracks. Clapton, toch niet in de laatste plaats gitarist, speelt begeleidend met enkele herkenbare riffs, maar we missen wel een beetje de gitaarheld hier. Misschien de tijdgeest van dat moment. Toch zeker een heel redelijk album.

avatar
4,5
Claptons Pilgrim is een juweeltje, er staat geen slecht nummer op, sommige nummers zijn een replay waard waardoor ik er moeilijk doorheen kom, tijdloos album wat niet verveelt. Er wordt op dit album veel gebruik gemaakt van de keyboards, Hammond en Wurlitzer vullen elkaar goed aan, ook qua gitaar genoeg om van te smullen, gewoon goed en bewust luisteren, snap de score niet zo goed, daarom een 4,5 ster.

avatar van Kramer
Zenzation87 schreef:
snap de score niet zo goed, daarom een 4,5 ster.

Haha, om de boel weer een beetje recht te trekken bedoel je? En - gelukt?

avatar
4,5
Kramer schreef:
(quote)

Haha, om de boel weer een beetje recht te trekken bedoel je? En - gelukt?


Ik hoop het

avatar van Running On Empty
4,0
Mooie plaat. Kwam uit in het jaar dat mijn vader overleed en daardoor enkele bijzondere herinneringen aan bepaalde nummers.


avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 18:28 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 18:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.