Eugen Cicero - Rokoko-Jazz (1965)

De combinatie van barok/rococo thema's met jazz improvisatie ligt prettig in het gehoor. Cicero bewijst zich als zowel als klassiek en als jazz pianist. De drummer en bassist doen precies waarvoor ze voor aangenomen zijn, de basis leveren

Vanaf de eerste paar noten had ik al het overweldigend gevoel van, WAUW! Dit is ECHT tof. Deze plaat zal ik vaak luisteren, heb ik zo het gevoel. Snelle piano nummers, met een speelse begeleiding! I love it!

Walgelijke Tom&Jerry-jazz waarbij mijn enige gevoel jeuk is.
Ik werd er een tikke aggressief van en heb het plaatje af moeten zetten, omdat anders delen van mijn servies en woonkamer in gecimeerde toestand achter zouden blijven. Halverwege de eerste track had mijn vrouw haar koffer al bij de achterdeur klaar staan...

Dat is natuurlijk allemaal wel zeer overdreven, maar ik begrijp wel dat mensen dit als kitsch kunnen aanzien.

Dat klopt, maar dan ken je me nog niet...
Ik hou wel van een beetje overdrijven en hier en daar een belachelijke beeldspraak.
Maar even serieus: dit album drukt bij mij echt op de verkeerde knopjes. Dat kun je zo 'ns hebben, hè.

Maar je had dit album toch al afgeschreven, voor je het beluisterd had? Of toen je zei dat je het helemaal niets zou vinden, had je het toen al geluisterd dan?

ik had het zeker op voorhand niet afgeschreven. Ik had slechts een enkele toespeling op barok gemaakt, maar ging met volledig open mind het album in. Elk JAVDW krijgt bij mij alle kansen. Ik ben ook niet van het even vlug luisteren op de computer; bij mij gaat elk JAVDW vol over de grote geluidsinstallatie. Daar echter vond het haar Waterloo.

Voor diegene die thuis is in de oude Romeinse geschiedenis: Antonius had gelijk toen hij Cicero's hoofd en handen aan het podium in de senaat liet timmeren als waarschuwing voor anderen.

Technisch virtuoos, maar vreselijke kitch.
De betere muzak.
Alles veilig, nergens risico, en maar lekker doorkabbelen.

Sorry Paulski, maar wat een afzichtelijke plaat!!! Zoals gezegd ongeveer het toppunt van kitsch, er gebeurt eigenlijk niks, geen bezieling te bekennen. Een ontmoeting van jazz met klassiek kan heel mooi uitpakken maar dit is echt slecht gewoon! Ik wou dat die ritme-sectie eens wat anders deed dan simpelweg wat begeleiden of de basis leveren. Alsof dat het enige is waar ze voor geschikt zijn :S Dan raad ik inderdaad aan jazz links te laten liggen, makkelijker dan dit kan het niet.

Dan kan hij een groot deel van zijn jazz-platencollectie wel weggooien als ik het zo lees. En uit eerste hand weet ik dat die groter is dan jij denkt.

Die Nina Simone stem zorgt dat ik de hoop nog niet geheel heb laten varen

Voor mij is het leuke aan dit album dat ik de klassieke melodieën herken. Vooral nummertje 6 is wat dat betreft een hoogtepunt. Maar wat voegt dit album eigenlijk toe? Af en toe een klein beetje improvisatie, en een simpele begeleiding. Het klinkt wel gezellig, maar ik luister liever naar de werken waar de nummers op gebaseerd zijn. Bovendien vind ik dat belletje dat in verschillende nummers zit behoorlijk irritant. Ik heb gelukkig geen last van agressie of andere onwenselijke reacties na het luisteren van dit album, maar een echte topper is het ook niet wat mij betreft. 3*

Hahaha, een jazzversie van Erbarme dich. Dit moet ik toch even gaan opsnorren, al verwacht ik er niet bijster veel van.

Ik heb me dan eindelijk ook mogen verbazen over dit album.

Tegendraads als dat ik wil zijn ( ) was ik van plan de positieve aspecten zeer zwaar te laten meewegen in mijn oordeel, echter (u raad het al) dat valt niet mee. Bij Solfegio dacht ik nog: mwah, dat valt wel mee, Bij Sonate in Cdur zag ik de bui al hangen die vervolgens bij L'Adolescente losbarste...

sorry, het is kitch van een klassiek pianist die waarschjinlijlk te licht bevonden werd voor klassiek en daarna zijn commercieele heil in "de jazz" heeft gevonden (voor alles is een markt te vinden)..dat is tenminste het idee dat ik krijg

Dit soort muziekale fusie is er b.v. ook door Jan Johansson en Uri Caine gemaakt. echter met meer originaliteit en niet onbelangerijk een hele hoop humor en zelfspot. (samples van erbarmelijk huilende babys in Mahler's das Totenlied der kinder (Caine)of lullige jodelpartijtjes en potten en pannenorkest door Johansson) Als je het doet doe het dan goed en geef er een totaal eigen draai aan (zoals dat hoort in jazz)

Het doet me denken aan zo'n antiek houten krullen stoel die ze dan zilver hebben gespoten en een tijgervelletje hebben gegeven...je moet er de humor van inzien, smaakvol is het in ieder geval niet.

Cicero neemt zichzelf te serieus (?) Het resultaat is echter vlees nog vis en het mist persoonlijkheid en ..kan het eigenlijk geen jazz noemen (of er de humor van inzien)

meer woorden heeft het niet nodig

2*

Tussen alle negatieve reviews nog even een linkje naar een blogpost van iemand die wel enthousiast is over Cicero: Eugen Cicero | livingwithmusic.com.

Het leuke van dit JAvdW is trouwens dat het van een artiest is die niemand kent (en van wie niet eens een Wikipedia-pagina bestaat). Hoewel sommigen hier zullen zeggen dat het maar goed is dat hij in de vergetelheid is geraakt.

Er zijn genoeg mensen die dit leuk zullen vinden denk ik, alleen mijn soort jazz is het niet. Ik probeerde iedereen al een hint te geven in het Jacdw-topic om hem eerst te downloaden en dan pas te kopen.

ach de man kan best een aardig riedeltje op z'n piano spelen. dit is echter het JAZZ album van de week topic en daar willen de meningen nog wel eens verschillen

Dit album geeft wel heel erg sterk de 2 "kampen" binnen de jazzliefhebbers op mume weer

ben benieuwd wat unaej en sq er van vinden.

Volgens mij is er geen sprake van kampen; dat zie je alleen al aan de stemverdeling: bijna elke mogelijke stem komt wel voor. Op zich heb ik wel een vermoeden wat voor kampen je bedoelt, maar ik heb niet zo'n zin in weer 2 pagina's discussie daarover, dus laat ik het maar even hierbij.

Met een Bach-bewerking op zich is niets mis (pretfrit verwees reeds terecht naar de magistrale "transcripties" door Uri Caine), maar het Tom 'n Jerry-gehalte ligt hier inderdaad erg hoog en nergens ademt de plaat werkelijk een bepaalde sfeer die zich uit de commerciële (muzak-)contreien laat wegdenken.
Bij mijn weten hadden we nooit eerder in dit topic een album met zo'n onpersoonlijke ritme-partijen, langs de flarden Bach heen die dit een "uniek concept" hadden moeten maken. Nee heren, jazz is toch nog iets anders dan dit.

*edit* PS: Over welk(e) album(s) van Jan Johansson heb je het, pretfrit?

@ frank (het is opeens druk hier)

de staat er niet voor niets frank.

Je hebt gelijk; ik ga weer eens te serieus in op een grap; sorry.

hoop voor paulski dat hij het zich zelf niet heel kwalijk neemt, dat album zo matig scoort onder de leden van het javdw-topic

Hij maakt in ieder geval een hoop reacties los, en iedereen reageert een stuk sneller dan normaal (normaal gesproken pas zaterdag; nu al woensdag). Het doel van het JAvdW was om onbekende albums te delen, en wat dat betreft is dit wel geslaagd.

Echt, ik heb me nog nooit zo depressief gevoeld. het eerste wat ik ga doen nadat ik een opvolger heb aangewezen is mezelf opknopen.

(waar zijn de opknoopsmileys wanneer je ze nodig hebt )

that's the spirit! Eerst iemand aanwijzen voor volgende week....

toch fijn dat je er zo'n smiley achter zet korenbloem....

afschoon dat ook wel dicht tegen kitsch aanhangt...maar nogmaals het is origineler het heeft een soort van humor...kan het ook niet saai noemen (de Mahler bewerkingen tenminste)



Musik Genom Fyra Sekler Med.

afschoon dat bij nader inzien meer bewerkingen zijn van middeleeuwse liedjes.

Jazz pa Svenska is overigens niets voor jou..veel te bopperig. in ieder geval niet virtuoos genoeg..

Anders het staat het ook zo cru.

zojuist gestart met de eerste beluistering

Lang leve de variatie in het topic en dank aan paulski! Ik weet nog niet of het een topper gaat worden maar dit ga ik wel kopen, denk ik.

(edit) zojuist op amazon een ´aanbieding´ gezien voor 89 engelse ponden . Misschien nog even wachten tot de markt wat tot rust is gekomen.

Dank je sq, ik geloof dat ik een reden zie om de geplande opknoping nog even uit te stellen