Lady Sovereign - Jigsaw (2009)

dit is die eendagsvlies uit 2006.

Tja ik ben er idd ook nog niet helemaal over uit of dit het gaat worden . Maar wel de moeite om in de gaten te houden

Nee, het is wel duidelijk dat zij het niet gaat reden. Hoewel haar eerste album niet geweldig was, zaten er wel een paar leuke nummers tussen. Hier niet, en helaas zijn er ook alleen maar midtempo liedjes te vinden waar ze niet zo geïnteresseerd klinkt. Alsof ze het moest maken om, ja, om wat eigenlijk ?

Ep's meerekenen, duh .

Jezus (niet dat die er iets mee te maken heeft) wat is dit een vervelend album om te beluisteren. Ik word helemaal simpel van de eenvoudige producties én dat isnog niet eens het ergste van de plaat. Nee hoor, het is mevrouw zelf die Jigsaw omtovert tot een ware nachtmerrie. Naast haar vreselijk zeurderige stem kan ze tekstueel ook niets waarmaken. Volgende keer beter...

Hmm, die paar hitjes uit 2006 waren best leuk. Is er ook nog iemand die wel iets positiefs weet te melden over deze plaat?

Nee, ik ook niet.
Het vorige album is veel leuker, dit album is veel te poppy en makkelijk.
En jammer genoeg loopt ze er tegenwoordig ook als een halfgare rocker bij.
Ik vond haar eerst wel hot

Hier mag toch ook wel pop aan toegevoegd worden of dance?
Veel Hiphop is hier niet meer aan.

Ik vind het niet eens zo slecht,maar ja ik zit ook niet echt in de Hiphop muziek.
Het is wel erg poppy zoals Stapler hierboven al schreef.

De drieëntwintigjarige Louise Amanda Harman is een bijzondere verschijning in de Britse hiphopscene. Deze blanke femcee heeft haar naam weten te vestigen op een podium waar overwegend donkere mannen de hoofdrol opeisen. De jongedame wist ook Jay-Z te overtuigen van haar muzikale kwaliteiten en veroverde zo een deal bij Def Jam, waar ze haar debuutplaat Public Warning in 2006 uitbracht. Haar muziekstijl is waarschijnlijk het beste te vergelijken met de melige tracks van Eminem, maar dan voorzien van een Engels sausje. Dit sausje bestaat naast de aanwezigheid van haar accent ook uit dikke bassen hier en daar elektronische beats. Na drie jaar vol controverse, waaronder een breuk met Def Jam, is het tijd voor Lady Sovereign om haar tweede album Jigsaw uit te brengen.

Lady Sovereign heeft na een aantal roerige jaren met depressies en geldproblemen haar stijl grotendeels onveranderd gelaten. Dit betekent dat de tracks puur voor vermaak worden gemaakt en daarom zal er ook niet naar schokkende vondsten gezocht moeten worden. Helaas lijkt de femcee van onserieus naar onvolwassen te zijn afgegleden. De vrolijke beats hebben plaatsgemaakt voor kindermelodieën en de luchtige teksten zijn plots naar inhoudloos omgewenteld. Het eerste omen hiervan was de eerste single So Human. Hier wordt getoond dat de vergelijking met Eminem niet uit de lucht gegrepen is. Een kinderachtige tekst op een net iets te vrolijke K3-melodie wordt namelijk geïllustreerd door een clip met veel verkleedpartijen die doen denken aan onder andere My Name Is.

Met de track I Got You Dancing tracht de rapster een clubbanger te maken. De beat is redelijk goed vergeleken met de rest van de tracks en moet met een flinke bas het publiek in clubs aan het bewegen krijgen. Helaas schaden de vocalen, niet voor het eerst op dit album, dit nummer. Door de slechte raps wordt Lady Sov hier getemd door de muziek, terwijl zij de hoofdact zou moeten voorstellen. De originaliteit wordt uiteindelijk compleet om zeep te geholpen op dit nummer door een vocoder op te trommelen voor de refreinen. Tijdens het luisteren naar de rest van de plaat stuit men eigenlijk alleen op slechtere nummers. Thema’s als vriendschap komen aan bod, maar ook haar door zichzelf benoemde “Bang bang sound” wordt met extreem simpele rijmpjes beschreven. Daar waar men in eerste instantie met de Lady meeleeft omdat ze is verstoten door haar platenmaatschappij, kan men na het beluisteren van deze plaat niet anders concluderen dan dat het een wijze zet was van Def Jam.

Een van de voordelen van een album in eigen beheer uitbrengen, is dat de artiest ongeremd creatief bezig kan zijn met muziek. In het geval van Lady Sovereign heeft dit heel slecht uitgepakt. Met tien nummers en ruim een half uur aan muziek heeft Lady Sov zonder meer een wanprestatie geleverd. Met deze ongeïnspireerde en veredelde EP heeft ze iets in elkaar geflanst wat beschamend zou zijn voor elke muzikant. Hoewel deze femcee tekstueel nooit heel erg indrukwekkend was, heeft het niveau van de teksten een dieptepunt bereikt waardoor haar inbreng de instrumentaties (bijna) schaadt. Ook al zitten er sommige beats tussen die er net mee door kunnen, is de meerderheid van de producties van Dr. Luke en Benny Blanco veel te simplistisch en kinderachtig. Het tekort aan concurrentie bij de vrouwelijke rappers wordt hier vertaald in een tekort aan kwaliteit. Bij Jigsaw kan men niet zeggen dat Lady Sovereign een stukje van het puzzel mist, maar dat het totaalplaatje nog zoek is.

Hiphopleeft.nl

Album hangt op het randje net niet, net wel en krijgt voor nu nog even het voordeel van de twijfel. Ze lijkt inderdaad wat minder geïnteresseerd te klinken, en de nummers missen die X-factor die de nummers op Public Warning wel hadden. Toch is dit een album wat nog wel goed te hebben is.

Ik ben misschien de enige, maar ze klinkt soms alsof ze een beetje verkouden is..

Vooral op I Got The Goods.

Whaha, die lage scores! Ik doe mee! Want wat een teleurstelling na het heerlijke 'Public Warning', deze glibberige platte naïeve debiele pubermeisjesr'n'b. Blegh!

Staat nu op de Luisterpaal en ik ben er niet echt weg van eerlijk gezegd. De review van Hiphopleeft geeft mijn mening helemaal weer, slechte beats, rhymes die nergens over gaan. Totaal ongeïnspireerde muziek, bah.

0, 5 Sterren.

Live is ze wel heel tof, zelfs nummers van dit album zijn dan aardig.
Ik zag haar op Lowlands in de X-Ray.

Shinobi.. Het is dan ook muziek om op te feesten he.. Zal wat zijn als ze dan over 3e werelden ging rappen en oorlog .