Dan Deacon - Bromst (2009)

Om te bewijzen dat ik de hype vóór ben durf ik nu al vast te zeggen dat deze een hoog cijfer gaat krijgen op Pitchfork

Deze dude uit Baltimore heeft zijn hipster (garbage) electro dit maal met de bands Ponytail en So Percussion gemaakt, ook live trouwens. Marimba, xylofoon , glockenspiel en vibrafoon zijn op deze plaat vol aanwezig. Na 1 luisterbeurt vond ik het erg goed. Met name het nummer Snookered.

Sowieso een 4,0* maar ik moet nog even beslissen of dat hoger kan

Ik vind hem ook erg tof, ben nu net bij het laatste nummer, en hij klinkt toch wat minder speels maar beter uitgewerkt dan Spiderman of the Rings. Vooral het eerste deel van het album bevat veel fraai gelaagde nummers. Snookered is ook wat mij betreft het hoogtepunt. Wet Wings vind ik dan echter weer een heel vreemd nummer dat de flow van het album nogal breekt.

Erg benieuwd of deze plaat met meerdere luisterbeurten blijft groeien.

redelijk vervelend plaatje die alleen samenhang vertoont door het rariteitenkabinet aan instrumenten. typisch zo'n pitchfork verantwoord plaatje idd. vooral het geluidenpalet is een gruwel aan mijn oren, daarnaast is het ook gewoon zo plat. niet mijn ding.

Mijn hemel, net toen ik dacht dat met Merriweather Post Pavilion al dé bounce-plaat van 2009 was afgeleverd, komt dit eraan. Get Older is echt fantastisch gewoon! Red F is typisch door die Kraftwerk-achtige-stemmetjes, terwijl Of The Mountains een wereldse trip an sich is. Hij's nog niet helemaal gevallen, maar dingen als Snookered bevallen mij zeer. Voorlopig al veel toffer dan de eerste plaat waar ik niet zoveel mee kon.

Er zijn een aantal nummers die het niveau van Wham City halen, dus lijkt ie nog beter te zijn dan Spiderman On The Rings, maar nog even afwachten. En KampF, je bent de hype niet echt voor, want die is al maanden geleden ingezet door Pitchfork, eigenlijk al bij het vorige album. Maar dat geeft niet, doet niets af aan de muziek.

Ja dat snap ik ook wel, sterker nog: Dan Deacon is nog vóór het 1e album al gehypt door PF. Ik bedoelde eerder: voordat de massa zich op dit album gaat storten zoals vorig jaar gebeurde bij Fleet Foxes en dit jaar bij Animal Collective.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het eerste album van Dan te cheesy vond. Eigenlijk vind ik alleen de single The Crystal Cat echt goed. Hoewel dit album met zijn chipmunksstemmetjes en arpeggioriedels in gabbertempo voor velen een te hoog rivellagehalte heeft bevalt dit album mij veel beter dan het debuut. Waar de laatste Animal Collective, hoe goed ook, wat gladgestreken klinkt heeft Dan Deacon zijn stekels behouden en met een songgerichtere aanpak een prima plaat afgeleverd.

Ja, je hebt inderdaad gelijk. Een 8,5 en een 'Best new music'-label. Ik heb eerlijk gezegd nog nooit van Dan Deacon gehoord maar blijkbaar is het wel tijd dat daar verandering in gaat komen. Hier ga ik binnenkort maar eens naar op zoek.

Die 8,5 valt me nog mee eigenlijk, had hem hoger ingeschat. Deze plaat zit overigens heel dicht tegen de 4,5 sterren aan voor mij. Hij duurt misschien wel net een tikkeltje te lang, maar het is dan ook wel weer een plaat waardoor je je moet laten meevoeren, dus dat is gerechtvaardigd.

Hoger? Ik weet het niet. Aan de ene kant is dit album erg knap gemaakt met al die piano loops en interessante drum stukjes, maar het album zit toch veel op 1 lijn, in de zin dat elk nummer veel op het andere lijkt, en er maar moeilijk nummers écht uitspringen. Snookered en Red F sowieso voor mij. Echt prachtige nummers. Een 4,5* weet ik nog niet hoor, eerst maar eens live zien? Schijnt geweldig te zijn, afgaande op de youtube filmpjes

Vorig jaar in de Melkweg was hilarisch. Een heus feestje! Met dit album kan hij er live ook nog een schepje bovenop doen gok ik. Mooie gast...

Ik snap wel wat je bedoelt KampF, als ik een willekeurig nummer van deze plaat zou horen zou ik je niet gelijk de titel kunnen vertellen waarschijnlijk (behalve Wet Wings uiteraard). Maar toch is de plaat wel weer een heel mooi geheel.

Een aanrader is ook dit filmpje op Pitchfork.TV waar je ziet hoe deze plaat is gemaakt, erg interessant:

Pitchfork: TV

Ik gooi er dan toch maar een halve ster boven op. Kan soms zo GROFWILD van deze plaat worden. Heerlijk

Mensen die niet van ADHD muziek houden, blijf ver weg bij dit album

Wat een koning die Deacon

Klinkt allemaal heel erg leuk tot dat belachelijke nummer Wet Wings. Waarom kiest hij ervoor zo'n vreselijk mislukt experiment er tussen te stoppen?

Ik vind het juist wel een aangenaam intermezzo.
Je wordt als luisteraar geprikkeld en het houdt je bij de les.

Das waar. Vind het alleen gewoon een vervelend 'nummer'. Maar verder wel een heerlijk plaatje! Met Snookered als hoogtepunt, wat een geweldig nummer is dat.

4,0*

Freaky album, die stemmetjes zijn erg apart. Ik snap wel dat sommige mensen dit geweldig vinden, maar mij bevalt het toch iets minder. Technisch gezien zit het wel erg sterk in elkaar met een fantastische productie.

Bij nadere inspectie op het internet blijkt de voormalige conservatorium-student Dan Deacon uit Baltimore al een hele tijd platen te produceren die lovend ontvangen worden, maar tot twee weken geleden had ik nooit van de beste man gehoord. Binnenkort maar achter zijn oude werk aan gaan, want zijn nieuwste plaat getiteld Bromst bevalt mij uitermate goed. Ik werd erop geattendeerd door een vriend met wie ik over het algemeen een liefde voor gevoelige luistermuziek deel en daarom was ik in eerste instantie wat geshockeerd door het hoge rave-gehalte dat mijn koptelefoon binnen kwam beuken toen ik op play drukte om deze vrienden-tip aan een luisterend oor te onderwerpen. Bromst begint nog wel vriendelijk, met een repeterende vocale melodie en een dromerig geluid. Maar al gauw gaan alle remmen los en worden Steve Reich-achtig minimalisme (repeterende keyboard-loops), Kraftwerk-electronica en psychedelica die af en toe aan Animal Collective doet denken gecombineerd met supersnelle break-core en drum 'n' bass. Deze muziek is plat en diep, complex en simpel tegelijk, het is maar hoe je ernaar wil luisteren. Wandelend door een zonovergoten stad laat ik me makkelijk meeslepen door deze repetitieve klanken die steeds weer toewerken naar een climax van extase. Dan Deacon treedt 8 juni op in de Paradiso en daar wil ik zeker bij zijn, want bij mijn internet-inspectie kwam ik vooral veel lof voor zijn shows tegen. Hij brengt zijn muziek live met een gigantisch ensemble en haalt daarnaast rare fratsen uit met het publiek. Deacon schijnt namelijk naast muzikant ook stand up-comedian te zijn. Zijn muziek tovert ieder geval al een zeer brede lach op mijn gezicht.

Bron: http://kasblog.punt.nl/

Spiderman of the Rings was interessant, maar dit album is vele malen beter. Er zit inderdaad een lijn in hoewel er bepaalde nummers echt uitschieten; zo is het openingsnummer, Build Voice, voor mij nu al één van de nummers van 2009 en ook Snookered is erg sterk.

4*

Dit zit echt kneiter strak in elkaar. Heel helder, maar niet voor mensen met een hoge bloeddruk. Bromst duurt me net te lang en heeft net iets te weinig rustpunten.

Stilzitten is onmogelijk. Geniale gekte met soms een ronduit gare onderbreking (Wet Wings). Gewoon lekker op rondspringen.

Stilzitten is idd onmogelijk bij deze hectische plaat. De songs variëren van stevige dansnummers naar een freak folk achtige variant... Animal Collective is idd niet ver weg maar ook projecten als the Field etc...

Rare muzikale ontdekking die wel nog enkele luisterbeurten nodig zal hebben.

Wat is Build Voice toch een prachtig nummer.

Heb deze plaat al een tijdje op mijn pc staan, maar vreesde voor een akoestische singer-songwriter (als ik de hoes eens had bekeken had ik wel beter geweten), en heb het daarom lang ontweken. Vandaag maar eens aangezet omdat ik eigenlijk moest studeren (zo gaat dat hier), en het bevalt wel.
Eigenlijk is alles hier al over deze plaat gezegd: raakvlakken met Animal Collective (stemgeluid, psyschedelische sfeer zoals dat in deze eeuw klinkt, soms wat Afrikaanse kenmerken en af en toe wat weirde trekjes zoals opgepitchte stemmetjes).
En inderdaad heel erg pitchfork-verantwoord. Maar ondanks dat is dit ook gewoon een heel pakkend en swingend album.