Rise Against - The Unraveling (2001)

Rise Against is ooit uitgegroeid tot 1 van mijn favoriete bands, en een club wisselende muzikanten die ik denk ik het vaakst live heb gezien. Ieder geval fijn dat de leadzanger er tot op heden nog bij is, die maakt het geluid zo uniek en onderscheidt ze van een groot deel van de andere bands in dit genre. Het debuut is nog wat meer standaard punk dan de opvolgers, tot het moment dat het weer een soort standaard pop punk werd. Het is het album dat ik als laatste van ze heb leren kennen, met behulp van Spotify werd het al een stuk makkelijker om de minder populaire albums ergens te vinden. Je raast er zo doorheen, met weinig stopmomenten. Dat is juist het fijne aan dit album. Het kent ook genoeg meezingrefreintjes om toch even mee te blèren, maar niet ieder nummer staat hier vol mee. Het blijft boeien vanaf het 1e nummer tot aan het laatste, in mijn geval de bonustrack Gethsemane, wat ook gelijk 1 van mijn favoriete nummers is. Al met al een mooie en energieke plaat.