Anthony Joseph & The Spasm Band - Bird Head Son (2009)

Dit keer een recensie van een album dat al een heel tijd in mijn toplijstje van muziekjaar 2009 staat. Het is ook al een tijdje uit. “Maar waarom dan nu pas een recensie?”, zullen jullie je afvragen.
Nou, het is gewoon erg lastig om dit album te recenseren. Zo speciaal, zo’n onsamenhangend geheel is het. Daarom zal dit eerder informatief als verdicterend zijn.

Anthony Joseph and the Spasm Band, een aparte naam kan je zeker noemen. Het is een een combinatie die zijn roots vindt in het Verenigd Koninkrijk en het zomerse Trinidad & Tobago.
De teksten in de songs zijn gebaseerd op een gedichtenbundel geschreven door Anthony Joseph zelf. Een gedichtenbundel dat in 2008 ook daadwerkelijk in boekvorm is uitgekomen. Dus op die manier kan je dit album ook nog aanschaffen.

Velen omschrijven het album als: James Brown meets Gil Scott-Heron. Maar het gaat veel verder als dat.
Is het soul? Is het funk? Is het jazz? Is het spoken word? Of is het misschien gospel? Nou, eerlijk gezegd is het dit alles en nog veel meer. In dit album met de draaitijd van bijna vijf kwartier komen alle mogelijke stijlen wel voorbij.

Wil je hier van houden dan moet je wel van meer houden als gewoon wat nummers. Het begint, het gaat weg en het komt weet terug. Er wordt volop muzikaal geëxperimenteerd door de band. Maar toch zorgt deze chaos voor een mooi geheel en blijft het altijd zeer herkenbaar.
Voeg daar de gedreven, warme een vaak predikerende stem van Anthony Joseph aan toe en je hebt een bijzonder stukje muziek. Een stukje muziek dat je meesleept, positief irriteert, je laten hangen of je laat springen, maar je zeker altijd doet verrassen. Hoe vaak je het ook hoort, je hoort steeds wat nieuws.

Zo! Dit zijn wel de woorden die ik kwijt wil en kan over dit album. Ik zou zeggen koop het en laat je meevoeren. Laat je muzikaal verrassen zoals ik verrast ben en bovenal: geniet!