menu

The Yardbirds - For Your Love (1965)

mijn stem
3,39 (44)
44 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Epic

  1. For Your Love (2:30)
  2. I'm Not Talking (2:33)
  3. Putty (In Your Hands) (2:18)
  4. I Ain't Got You (2:00)
  5. Got to Hurry (2:33)
  6. I Ain't Done Wrong (3:39)
  7. I Wish You Would (2:19)
  8. A Certain Girl (2:18)
  9. Sweet Music (2:30)
  10. Good Morning Little Schoolgirl (2:46)
  11. My Girl Sloopy (5:38)
totale tijdsduur: 31:04
zoeken in:
4,0
mooi schouwspel

JawadFromMotown
For your love was het nummer dat ervoor zorgte dat Eric Clapton weg ging. Slechtste nummer ooit gemaakt van de Yardbirds, ze werden steeds meer een grap. Eric Clapton heeft zijn carriere gered door naar Cream over te lopen.

Harald
For Your Love is zeker geen slechte song wel een beetje commercieel gezien het feit dat ze een Blues band geweest zijn.

Geschreven heeft deze song Graham Gouldman (10CC)

Brian Auger speeld op deze song als session muzikant de harpsichord.

Op het hoes is wel Jeff Beck te zien ofwel op dit album nog Eric Clapton mee deed

avatar van Stijn_Slayer
3,0
For Your Love vind ik een best leuk nummer.. maar ze hebben wel veel betere..

avatar van Reint
Onzin man, na songs als For Your Love hebben ze een rits van de meest interessante singles uitgebracht. Of je moet echt vastgeroest zitten in de blues, maar dan mis je helaas wel meer leuke dingen.

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Nog eens beluisterd, maar erg veel vind ik dit album niet voorstellen. De periode met Jeff Beck (en ook die met Jimmy Page) is dan toch leuker.

Allemaal wel aardig, maar te simpel en het album bevat geen echte uitblinkers, op dan toch 'For Your Love' na.

avatar van SnelleSnake
4,0
Interessant album, maar nog lang niet het beste. JawadFromMotown heeft het helemaal mis. Ten eerste is 'For Your Love' geen slecht nummer, een beetje pop, maar zeer leuk en toegankelijk. Ten tweede komt het beste van de Yardbirds nog na For Your Love. Alle nummers op 'Roger the Engineer' en 'Mr. You're A Better Man Than I' zijn super. En ten derde ging Eric Clapton niet naar Cream na de Yardbirds maar naar John Mayall & the Bluesbreakers.

avatar van goldendream
Wil iemand wat duidelijkheid scheppen in de rol van Clapton bij The Yardbirds? Welke albums, singles, nummers?

Fedde
Eric Clapton zat van 1963 tot 1965 bij de groep en verliet de band omdat hij meer een blueskant op wilde. Hij vertrok in '65 naar John Mayall's Bluesbreakers. Het nummer 'For Your Love' werd geschreven door de latere (en nog steeds) 10cc-man Graham Gouldman.

avatar van devel-hunt
3,5
Stijn_Slayer schreef:
For Your Love vind ik een best leuk nummer.. maar ze hebben wel veel betere..

JIj hebt echt geen zak met Clapton hé, waar je hem maar aan kan pakken, pak je hem aan. Ach ja..en waarom niet. Ik doe dat in principe niet bij Gordon of Frans Bauer, maar zal dat wel kunnen, net als jij bij Clapton.

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Ik snap niet waar die reactie vandaan komt. 'For Your Love' is de grote hit waar ze bekend van zijn. Ik vind het geen bijzonder nummer, die paar akkoorden. Clapton is het waarschijnlijk zelfs met mij eens, want hij vertrok mede dankzij 'For Your Love'.

Heb verder helemaal geen hekel aan Clapton, al vind ik dat hij in muzikaal opzicht veel meer uit zijn carrière had kunnen halen als hij beter beseft had waar zijn kwaliteiten wel en niet liggen.

avatar van goldendream
Welke albums, singles en nummers zijn er van Clapton met The Yardbirds?

Fedde
goldendream schreef:
Welke albums, singles en nummers zijn er van Clapton met The Yardbirds?

Ja, je hebt nog geen antwoord. Maar als de vraag luidt; welke nummers van The Yardbirds zijn er geschreven door Clapton, dan is het antwoord eenvoudig: geen één.

avatar van goldendream
Aiai, op welke nummers van The Yardbirds speelt Clapton mee?

Fedde
Daar vraag je me wat. Ik weet het niet. In ieder geval op dit album voor het laatst.

avatar van goldendream
Eindelijk iemand die toegeeft het niet te weten. Mijn vraag wordt meestal ontweken met gegevens die niet gevraagd worden.

avatar van goldendream
Intussen veel zoekwerk verricht ...

Toch nog onduidelijkheden: klopt het dat de volgende nummers niet met Clapton waren, maar pas later kwamen toen hij de band al verlaten had?
- Evil hearted you
- Still I'm sad
- Heart full of soul
- Jeff's blues
- Shapes of things
- Steeled blues
- Stroll on
- Train kept a rolling
- I'm a man

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Klopt als een bus. Op zich is het ook niet zo moeilijk om het verschil tussen Clapton, Page & Beck te horen.

avatar van devel-hunt
3,5
Stijn_Slayer schreef:

Heb verder helemaal geen hekel aan Clapton, al vind ik dat hij in muzikaal opzicht veel meer uit zijn carrière had kunnen halen als hij beter beseft had waar zijn kwaliteiten wel en niet liggen.

Ik heb jouw nog nooit kunnen betrappen op één positief woord over Clapton. Niet in Cream, Derrek and the dominoes, Blind faith, The Bluesbreakers etc. Het succes van die bands schrijf je allemaal op het conto van zijn mede muzikanten.
Zelfs toen hij twee jaar geleden met Steve Winwood in grote topvorm verkeerde in Arnhem wist je dat nog om te buigen naar de verdienste van Winwood. Terwijl ik Winwood bleekjes af vond steken bij Clapton. Het is allemaal smaak, dus het maakt niet uit. Maar het begint me gewoon op te vallen.

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Het is helemaal niet waar dat ik het succes van die groepen op het conto van anderen schrijf. En anders mag je me aanwijzen waar ik dat precies zeg. In Arnhem vond ik Winwood beter, hij bracht ook absoluut meer veelzijdigheid in de show. Clapton heeft wel eens de neiging om in standaard bluesschema's te vervallen. Heb tegelijkertijd ook meerdere malen Claptons spel op 'Voodoo Chile' geprezen (beter dan Hendrix).

De grote verdiensten bij The Bluesbreakers kwamen natuurlijk van John Mayall, maar ik heb Claptons rol daar ook altijd positief benaderd (ben er alleen op jonge leeftijd argwanend aan begonnen, maar dat kon ik na beluistering bijstellen). Over Cream heb ik o.a. gezegd dat ik ze vocaal niet super vind en misschien heb ik ze ook wel eens een tikkie overschat genoemd. Bij Songs for a Tailor van Jack Bruce heb ik wel iets gezegd als dat zijn solo composities inventiever zijn en dat je binnen de bluesrock van Cream op een gegeven moment uitgevarieerd bent. Als componist is Bruce aantoonbaar beter, maar dat bleek pas na Cream. Als solist heb ik Clapton hoger zitten.

Clapton werkt het beste met krachtige muzikanten naast zich, dat is iets anders dan zeggen dat de kwaliteiten van die bands van anderen komen.

avatar van goldendream
Dank voor het antwoord.
Alleen nog twijfel bij 'I'm a man', aangezien het op dat live-album uit 1964 staat en dus toch met Clapton moet zijn.

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Die staat hier ook op: The Yardbirds - Having a Rave Up (1965) De versie op kant 1 is zonder Clapton, die op kant 2 met. Een beetje verwarrend, maar soit.

avatar van goldendream
Nogmaals dank.
Een mooi album over de eerste Claptonjaren lijkt me 'God ... the cream of early Clapton', maar is vreemd genoeg niet hier terug te vinden. Het telt 40 nummers, beginnend met de eerste opnames uit 1963 tot en met de periode met John Mayall. Er is ook plaats voor nevenprojecten uit die jaren. Het bijhorende boekje biedt heel wat informatie.

avatar van devel-hunt
3,5
Stijn_Slayer schreef:
. In Arnhem vond ik Winwood beter, hij bracht ook absoluut meer veelzijdigheid in de show. Clapton heeft wel eens de neiging om in standaard bluesschema's te vervallen.

De grote verdiensten bij The Bluesbreakers kwamen natuurlijk van John Mayall, maar ik heb Claptons rol daar ook altijd positief benaderd (ben er alleen op jonge leeftijd argwanend aan begonnen,


Hoe iedereen hetzelfde concert heel anders kan beleven. Ik vond Winwood de vaart uit het concert halen en soms zelfs wat saai over komen. Geen spatje uitstraling. Wel nog heel goed bij stem. Clapton vlamde en knalde meer. Zijn gitaarspel had al jaren niet meer zo puur en bevlogen geklonken.

En waarom begint iemand op jonge leeftijd argwanend aan iets, terwijl jeugdigheid juist de periode in het leven is van open staan voor en zonder oordeel vooraf. Leg een uit.

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Winwood heeft altijd zijn babyface gehouden en ziet er meer als een tamme ambtenaar uit dan als een rockster, dat is waar. Het stoort mij eigenlijk niet. Bij bijv. Paul Simon heb ik wel meteen het idee dat er zo'n doetje op het podium staat.

Ik was een jaar of dertien en ik kende Clapton een beetje van z'n (latere) solowerk. Ik luisterde toen bijna alleen naar metal en wat bluesrock (zoals TYA, SRV). De naam Clapton schrok me een beetje af bij die Mayall plaat, omdat ik niet wist dat zijn muziek in de sixties puurder was. Uiteindelijk ben ik na tips op MuMe gelukkig overstag gegaan. Clapton is technisch niet de beste gitarist die Mayall heeft gehad (na 1966 is hij ook nog gegroeid als gitarist), maar ik verkies die plaat mede dankzij Clapton wel boven de platen met Peter Green, Mick Taylor, Walter Trout en Buddy Whittington. Met dat album heeft hij op gitaargebied destijds toch een beetje de toon gezet voor de komende tien jaar.

Vind dat misschien wel de beste blanke bluesplaat.

avatar van devel-hunt
3,5
Duidelijk Stijn. En ik begrijp het ook wel. Als je bent opgegroeid met nummers als Tears in Heaven en dat soort Muzak heb je een ander beeld van Clapton als je zijn voorgeschiedenis niet kent. Ee zijn ook veel solo albums van Clapton waar ik op zijn positiefs week in de maag van wordt, met hier en daar een onverwachte uitzondering. Maar live heeft hij me nooit, zelfs niet een beetje, teleurgesteld. Een hele tegenstrijdige en grimmige man die Clapton.

avatar van nlkink
Clapton's werk bij The Yardbirds is o.a. op deze CD te vinden:
Eric Clapton And The Yardbirds by Eric Clapton: Amazon.co.uk: Music

avatar van lennert
3,0
geplaatst:
Ik geloof dat ik het eerste mid-jaren '60 album dat ik een hoge score geef nog moet tegen komen, want ook For Your Love maakt me niet per se heel erg enthousiast. Wat wel positief opvalt is dat het gitaarwerk erg vurig en stevig is voor zijn tijd en dat zowel Clapton als Beck er lekker op los scheuren. I Ain't Done Wrong vind ik zelfs een behoorlijk fijne track te noemen en ook opvolger I Wish You Would heeft best een lekkere vibe. Uiteindelijk speelt het feit dat ik geen fan ben van coveralbums en deze sound in het algemeen het geheel toch parten. Zeker niet slecht, gewoon niet mijn ding.

avatar van RuudC
3,5
geplaatst:
Ah ja, cover albums... Ook in de sixties zijn ze zelden echt boeiend. Deze van The Yardbirds valt eigenlijk meer op door het lekkere geluid. Beter dan wat de Stones in die dagen deden, als je het mij vraagt. Clapton en Beck scheuren er lekker op los. Het gevoel dat overheerst is dat de band live waarschijnlijk veel beter is. Zo op plaat is het een leuk monument. Het geluid is erg lekker, waardoor ik het nog wel bovengemiddeld vind. For Your Love vind ik stiekem best een leuk erg. Erg Beatle-esque. Vooral de opening is heel gaaf. A Certain Girl mag er ook wezen. Doet al wat aan Cream denken. My Girl Sloopy is dan weer een gevalletje verkeerde keuze.

avatar van heartofsoul
3,5
geplaatst:
Dit is feitelijk niet hun debuutalbum (dat was Five Live Yardbirds) heren lennert en RuudC, maar een soort verzamelalbum dat in de Verenigde Staten door Epic werd uitgebracht naar aanleiding van het hitparadesucces van For Your Love (nr 6 in de US hitparade). Het is naar mijn mening nogal rommelig, al staan er wel enige leuke nummers op. Het beste nummer blijft, zo vind ik na al die jaren (in 1965 was ik 16 jaar oud) For Your Love, en I'm Not Talking en I Wish You Would blijven voor mij na al die jaren ook nog overeind. Dit album werd dus in de jaren 60 alleen in de US en Canada uitgebracht; ik leerde het pas kennen toen het op cd verscheen... De discografie van The Yardbirds is overigens een rommeltje. Een goede compilatie plus Roger the Engineer en misschien nog Little Games is alles wat je nodig hebt, vind ik.

avatar van RuudC
3,5
geplaatst:
Dat maakt marathons van sixties bands dan ook best lastig hoor. Omdat we live albums niet meenemen, hebben we die hier overgeslagen. Dan heb je vaak nog US en UK/EU versies etc. Ik ben eigenlijk altijd blij als we bij zulke situaties dan eindelijk aanbelanden in platen die 'gewoon' wereldwijd verschenen zijn.

avatar van lennert
3,0
heartofsoul schreef:
Dit is feitelijk niet hun debuutalbum (dat was Five Live Yardbirds) heren lennert en RuudC, maar een soort verzamelalbum dat in de Verenigde Staten door Epic werd uitgebracht naar aanleiding van het hitparadesucces van For Your Love (nr 6 in de US hitparade). Het is naar mijn mening nogal rommelig, al staan er wel enige leuke nummers op. Het beste nummer blijft, zo vind ik na al die jaren (in 1965 was ik 16 jaar oud) For Your Love, en I'm Not Talking en I Wish You Would blijven voor mij na al die jaren ook nog overeind. Dit album werd dus in de jaren 60 alleen in de US en Canada uitgebracht; ik leerde het pas kennen toen het op cd verscheen... De discografie van The Yardbirds is overigens een rommeltje. Een goede compilatie plus Roger the Engineer en misschien nog Little Games is alles wat je nodig hebt, vind ik.


Ja, wat RuudC zegt is doorgaans de situatie, maar in dit geval gooi ik het live-album er nog wel bij. Als de 'officiële' albums ook al voor de helft live zijn, schiet het anders niet veel op.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:45 uur

geplaatst: vandaag om 18:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.