Bell Orchestre - As Seen Through Windows (2009)

Ik ben een luisteraar van muziek die de stem van de zanger/zangeres altijd erg belangirjk vindt. Met instrumentale muziek heb ik dan ook weinig. Het zijn vaak de teksten die mijn aandacht trekken. Toch is melodie ook erg belangrijk natuurlijk.

Toen ik 'Elephants' op de Myspace-pagina van Bell Orchestre beluisterde, werd ik toch nieuwsgierig. Een prachtig nummer met snerpende violen die me erg aangrijpen. Mooie trompetten, stampende drums, lief klokkenspel en mooie koorzangen van de leden van de band. Ik besloot dus om het album toch maar 'binnen te halen'.

Eenmaal op de computer gezet, wilde ik even weten of ik wel een goede keuze had gemaakt en klikte willekeurig 'The Gaze' aan. Ook dit korte nummer pakte me. Wat een energie, wat een mooie melodie, wat een goed tempo.

Sindsdien heb ik deze plaat een aantal keren beluisterd! Teksten mis ik vreemdgenoeg niet. De instrumenten zijn voldoende. Een stem volgt later.

Leuk dat die Aphex Twin-cover (BBB) er ook opstaat. Die speelden ze een paar jaar terug in Paradiso en dat was toch wel erg leuk.

Vond hun demo en vorige album ook al erg goed, dus ben hier ook heel benieuwd naar. Helaas willen ze die demo niet officieel uitbrengen, maar wellicht veranderen ze nog 's van gedachten... Heb dit album inmiddels (digitaal) liggen, maar nog geen tijd gehad om te luisteren. Ben toch wel erg benieuwd!

Hier nog eentje

Het album uit 2005 staat nog op een stevige 4,5*. Echt prachtig. Als deze in dezelfde lijn ligt... kom maar op!

Het vorige album van Bell Orchestre draai ik nooit meer.
Heel eerlijk gezegd ben ik het indertijd gaan draaien door de connectie met The Arcade Fire en hun optreden in Nighttown.
Maar ondanks het feit dat ik het een prima album vond is het blijkbaar niet blijven hangen.
Toch bood myspace genoeg voer om dit nieuwe album een kans te geven.

Stripes is al een intrigrerende opener. Wat is dit eigenlijk? Noise, onheilspellende klanken met ver op de achtergrond toch wat symfonische muziek? Ik vind het vrij ondefinieerbaar maar daardoor is het wel een prima lokkertje om er eens even voor te gaan zitten allemaal.
Alsof we ons in een warzone bevinden zo opent Elephants. Vervolgens lijken we wel mee gevoerd te worden op een stadsjungle. Stap voor stap is het doorploeteren onder begeleiding van stampende blazers en felle strijkers die op hun viool harken; ze lijken wel woedend af en toe. De enige vocalen zijn een op de achtergrond meegalmend koortje die meer als instrument fungeren en vaak onderbroken worden door allerhande noise voortgebracht door drums en flageolet spelende viool. Het lijkt totale chaos en toch klinkt het strak. Soms oerlelijk, soms erg mooi.
Icicles / Bicycles gaat desolaat van start. De viool straalt eenzaamheid uit in deze soms zo lelijke wereld. Het nummer komt op mij wat naargeestig en donker over en is wel een stuk rustiger dan het vorige. Vrolijk kan ik er niet van worden maar ook dit weet me wel te boeien. Pas aan het einde lijkt er een flinterdun zonnestraaltje door te breken maar dan is het al te laat om mijn gemoed te doen omslaan want Water / Light / Shifts neemt het over. Dit lijkt haast wel een ruim drie minuten durend intermezzo. Het heeft in elk geval meer een bindende functie dan dat het op mij overkomt als een op zichzelf staand nummer.
Bucephalus Bouncing Ball gaat dan ook naadloos door en is wat experimenteel met het potten & pannen geluid dat het uitstraalt. Mij doet dit nummer eigenlijk bitter weinig. Het zal best wel experimenteel zijn maar ik vind de begeleidende melodietjes die om het gerammel heen gedrapeerd zijn eigenlijk het enige echt interessante hieraan.
As Seen Through Windows duurt een ruime 8 minuten en doet me in het intro een beetje aan de laatste Björk denken. Bij dit nummer begint mijn aandacht te veel te verslappen en hoor ik een herhaling van zetten. Altijd gevaarlijk op albums als deze want dit moet snel rechttrekken wil je verder nog iets met zo'n album aankunnen.
The Gaze moet het album dus redden van een ondergang en gelukkig gaat het al energiek van start. Alsof Beirut door een kudde olifanten achterna wordt gezeten zo opzwepend klinkt het en er zijn in de verte wel wat van die balkan geluiden hoorbaar. Lekker nummer en hieruit blijkt wel weer dat het allemaal niet zo lang hoeft te duren: kort maar krachtig doet het hier uitstekend.
Dark Lights start jazzy met dank aan de bas. Dat jazz-gevoel blijft eigenlijk het hele nummer wel hangen en het bevalt me wel. Tegen het eind gaat het nummer bijna weer even op hol maar deze keer wordt er snel op de rem gestapt.
Slotnummer Air Lines / Land Lines klinkt weer als modern klassiek strijkkwartet en is met zijn ruime 11 minuten het langste nummer van dit album.
Ook hier treedt er na verloop van tijd een flinke versnelling in doordat er flink gas gegeven wordt. Het doet het nummer goed want het blijft er speels door en heeft een lekker einde op deze manier.
Het hele album is wel speels te noemen maar als ik dat woord zie denk ik ook gelijk aan licht en luchtig en dat is het zeker niet. Het is best een zit en je kunt dit niet op elk moment 'eventjes opzetten'.
Avontuurlijk is het zeer zeker en dat zorgt er voor dat ik geboeid weet te blijven.

Grappig dat jij het titelnummer een beetje saai vind. Wat mij betreft is het een van de betere en meer sfeervolle nummers van het album.

Al met al sowieso wel een plaat die me kan behagen. Heb hem nog niet zo goed in mijn hoofd zitten dat ik iets zinnigs kan zeggen over de afzonderlijke nummers, maar vooralsnog is dit wel een kandidaat voor mijn eindejaarslijstje. Vind hem ook niet veel onderdoen voor het debuut, al is de verrassing en de spontaniteit er wel een beetje vanaf.

Klinkt heeel erg chique en slim deze muziek. Heerlijke lome fragmenten, het titelnummer is er een goed voorbeeld van. Langzaam komen de rijke klassieke instrumenten op, een duidelijk ritme houdt het spannend en dan nog een fraaie electronische 'twist', heerlijk.

Als dit rock is, dan maakte Tante Leen ook rock.
Naast Avant Garde lijkt mij eerder moderne jazz of zelfs klassiek op zijn plaats. Wat voel ik mij op het verkeerde been gezet zeg!! Zelfs the Arcade Fire is genoemd:

As Seen Through Windows & Air Lines / Land Lines zijn nog wel aardig. De rest vind ik niet zo veel soeps.

jeetje wat een onervaren muziekbeleving en dat op deze leeftijd nog!

Wat bedoel je? Wat is er onervaren aan mijn beleving / commentaar?

Ja? Dus?????

Ik schrijf duidelijk dat ik naar Bell Orchestre ben gaan luisteren door hun optreden in Nighttown als voorprogramma van The Arcade Fire wat niet vreemd is daar één van de Arcade Fire-leden ook lid is van Bell Orchestre.
Ik zeg nergens dat ze er op lijken of iets dergelijks. Je zet jezelf dus op het verkeerde been door er zelf maar wat van te maken
En onder welk genre je het moet scharen? Tja, kijk eens op de hele site. Veel wordt onder rock geschaard terwijl het er in feite weinig mee van doen heeft maar wat meer een kwestie is van gebrek aan beter. Er stond rock/avant-garde en nu is het blijkbaar veranderd in jazz/avant-garde (maar of jazz nu zo geschikt is???). Ook dat had je wel kunnen bedenken als doorgewinterde musicmetergebruiker.

Daarbij beschrijf ik alle nummers en dat had je toch ook wel een indruk kunnen geven. Dat het dan tegenvalt (of meevalt) kan natuurlijk altijd.
Nee, er is er maar eentje die je op het verkeerde been heeft gezet en dat ben jij zelf

Ik doelde niet op jou Aero. Ik had gelezen dat jij schreef over het voorprogramma: dat is geen muzikale link. Op Ebay echter werd geadverteerd met teksten als: dit is echt wat voor Arcade Fire fans. Ook op Amazon werd de link naar de muziek gelegd. Die is volgens mij dus nogal onjuist.

Ik ben dus niet door jou of door mijzelf op het verkeerde 'Arcade Fire' been gezet, maar door muziekgebruikers op Ebay en Amazon UK.

Iets anders is, dat als Herman en jij iets goed vinden, ik het meestal ook goed vind. Maar dit keer zowaar niet, jammer dan.

Die link is er inderdaad alleen maar doordat één lid van the Arcade Fire z'n eigen bandje heeft. Bell Orchestre is absoluut geen tip voor liefhebbers van die band.

Overigens ondergaat dit album hetzelfde lot als de vorige: ik draai het totaal niet meer. Ik erken dat het een bijzonder album is maar voel me genoodzaakt een halfje er af te halen.

Twee zelfs.

Ik vind het debuut (en de demo die ze helaas niet officieel uit willen brengen) trouwens wel wat beter dan dit album, maar ik ga hem meteen eens draaien. Jazz vind ik hier trouwens niet echt (echt niet) passen, ze spelen toch vanuit een rockbezetting, alleen maken ze geen rechttoe-rechtaan liedjes. Vergelijk het anders met Pink Floyd's Dark Side of the Moon... da's toch ook geen traditionele rock as we know it, maar om nou te zeggen dat dat soul/jazz oid is...? Hetzelfde heb ik hier dus bij.

Ik weet ook niet wie het genre heeft aangepast: zelf vond ik de vorige iets beter want jazz is nog veel misleidender.

As Seen Through Windows (titelnummer) heeft wel een jazzy baslijntje. Maar dat is het dan ook wel wat mij betreft... het is niet dat iets meteen jazz is als er op blazers wordt geblazen en er een staande bas wordt gebruikt. Ik verander het wel weer terug.

Is het niet een idee om alleen het genre Avant-Garde te laten staan? Herman, ik vind Dark Side of the Moon veel duidelijker rockmuziek dan As Seen Through Windows. Rock lijkt mij echt misleidend hiervoor.

Nouja, het is gewoon rockmuziek, zie ook bands als Godspeed You Black Emperor!, A Silver Mount Zion ed.

Wikipedia noemt het 'instrumental rock', last.fm heeft het over 'post-rock, instrumental, canadian, experimental, indie' en bij Allmusic omschrijven ze het als "Post-Rock/ Experimental, Indie Rock, Experimental Rock". Dus rock hoort er echt wel bij.

Heb het album trouwens nog eens beluisterd en mijn 4* blijft toch wel staan. Vind het een mooi geheel, enkel bij het laatste nummer verlies ik een beetje mijn interesse.

Ah, ok. Maar dat is toch geen onervarenheid? Ik vind dit echt geen rock, dat is en blijft mijn mening. Ik kan wel de beschrijving door Herman / Wikipedia begrijpen van 'Experimental Rock'. Maar ja, dat is wel een heeeel breed begrip.

Overigens: als bij dit album 'experimental rock' zou staan, dat zou wel kunnen. Ik vind dit eigenlijk in een andere categorie vallen als rockmuziek.
Ach ja, het zij zo.

Nou moe, dat laatste nummer vind ik nou juist wel heel aardig.

Vind ik dus wel een teken van onervarenheid, hoe meer je met bovengenoemde bands of andere in het genre in contact bent gekomen, hoe sneller je kenmerken ontdekt en onderlinge verbanden. Dat het weinig met rock te maken heeft, is jouw mening, maar inderdaad eentje zonder voorgaande kennis.

Altijd gezellig als men denkt dat decennia muziekgeschiedenis subjectief is.

Jongeman, je bent 19 jaar. Je blaast wel erg hoog van de toren.
Bovendien weet je verder niets van mij.

Ik verdiep mij al zo'n 35 jaar in muziek, ben naar meer dan 100 rockconcerten geweest, vroeger ook naar klassieke concerten (dat was soms een hele zit) en heb jarenlang piano gespeeld, later saxofoon en drums. Wat een muzikale onervarendheid zeg!

En nog één ding: geschiedenis en zeker muziekgeschiedenis is deels subjectief. Lang niet alles is zeker en het discussieren waard. Ook dit: ik ben het regelmatig met Herman eens, maar hier dus niet.

Moest ik 43 zijn, was mijn uitspraak dan niet "zo hoog van de toren geblazen"? Shit, ik hoop maar dat ik je niet in je eer gekrenkt heb. Schandalig om eens kritiek van een jonger persoon te moeten lezen.

Bovendien gaat die "voorgaande kennis" over groepen als ASMZ of GYBE!, misschien teveel ruimte tot interpretatie.

En, alles is subjectief, maar hoe subjectief kan je de ontwikkeling van muziek bekijken? Let je dan op het karakter van de artiest ipv kenmerken als de instrumentatie, opbouw oid?

och, het heeft niet zoveel met leeftijd te maken, alswel het verdiepen in iets interessantere muziek. Wat West nu wel doet met deze plaat trouwens. De ietwat burgerlijke top 10 zegt alleen wat anders en verklaart de uitspraak ook weer.

In eerste instantie had ik er ook een vinkje bij staan, dus misschien valt ie me bij een volgende luisterbeurt juist wel weer positief op.

Wat vind je dan van Pink Floyd's Atom Heart Mother of Echoes (als je die platen kent)? Volgens mij is dit soort muziek (post-rock wordt het genoemd) daar een afgeleide van. Ik kan me voorstellen dat je het liever een andere genre-naam zou geven, aangezien het weinig meer met traditionele rock te maken heeft, maar post-rock zit meer aan de experimentele kant van het genre.

Probeer anders eens deze plaat van Balmorhea, die ligt wat prettiger in het gehoor wellicht (maar is ook erg mooi). Of een plaat van Mogwai, één van de bands die post-rock populair hebben gemaakt.

die is mooi ja!

Verrek, je hebt wel gelijk over mijn top 10. Ik zal er eens naar kijken.
Er staan nl. ook een paar platen in, vanuit de top 250 'gekozen'. Dan krijg je dus dit.
Op dit moment draai ik trouwens Okkervil River met Black Sheep Boy. Dat is ook een hele mooie plaat.

idd!

Nee ik ken deze platen niet. Pink Floyd ben ik 'pas' gaan volgen vanaf Dark Side of the Moon. Ik heb me inderdaad weinig in het meer experimentele post-rock verdiept. Ik ga nu wel dat album van Balmorhea proberen.

En wat staat daar bij de commentaren..... "Erg mooi, maar is dit wel Rock? Lijkt me eerder folk..."

Klopt ja. Als je mijn bericht daar leest denk je ook niet meteen aan een rockplaat.