Johnny Guitar Watson - The Funk Anthology (2005)
mijn stem
7 stemmen
Verenigde Staten
Blues
Label: Shout! Factory
-
Ain't That a Bitch
-
Superman Lover
-
I Need It
-
A Real Mother for Ya
-
I Want Ta-Ta You Baby
-
Baby's in Love with the Radio
-
Tarzan
-
Funk Beyond the Call of Duty
-
It's About the Dollar Bill
-
Love That Will Not Die
-
I'm Gonna Get You Baby
-
ET
-
Miss Frisco
-
You Can Stay But the Noise Must Go
-
Feel the Spirit of My Guitar
-
Gangster of Love
-
Don't Be What Uc
-
What the Hell Is This?
-
I Don't Want to Be President
-
Strung Out
-
Cop & Blow
-
Booty Ooty
-
Lone Ranger
-
Telephone Bill
-
Love Jones
-
Before I Let You Go
-
Voodoo What You Do
-
Come and Dance with Me
-
Ain't Nobody's Business
-
Bow Wow
-
Johnny G Is Back
0
geplaatst: 17 november 2009, 10:49 uur
Een schitterende verzameling, een "must have"in mijn beleving.
Wat kan die man toch heerlijk swingen
Wat kan die man toch heerlijk swingen
0
geplaatst: 9 september 2011, 10:52 uur
Prachtig overzicht van de beste jaren van Johnny Guitar Watson, als we de hele vroege bluesperiode niet meetellen. Supervette, smeuïge funk, met veel stijl en humor gebracht. Ten opzichte van de CD-versies die ik in bezit heb uit 1996, is de geluidskwaliteit behoorlijk opgefrist. Waarom ik niet de volledige score geef, is dat het album A Real Mother met slechts twee nummers wat ondervertegenwoordigd is. Verder komt het album That's What Time It Is, waar toch zeker één of twee tracks van te halen zouden zijn, helemaal niet aan bod. Het overige jaren '80 werk trouwens ook niet, maar dat was geloof ik ook bepaald geen geweldige periode.
Desondanks een geweldige verzamelaar, met notabene een zestal nog nooit eerder verschenen nummers. "Don't Be What UC" lijkt een rechtstreekse inspiratiebron voor "What's My Name" van Snoop Dogg, hoewel het nummer dus nog niet eerder verschenen was. Vreemd. Ook gek is dat het nummer "ET" al in 1978 opgenomen zou zijn, terwijl de film pas in 1982 uitkwam. "Baby's In Love With The Radio" zou zogenaamd in 1976 opgenomen zijn, maar ademt in alles een jaren '80 sfeer (vooral die drumcomputer) uit. Nou ja.
Schande dat tegenwoordig bijna niemand zijn belang voor de ontwikkeling van funk en hiphop schijnt te erkennen. Hij verdient een veel grotere status. In Jimi Hendrix, maar ook Etta James, Marvin Gaye en in het bijzonder Frank Zappa had hij een paar beroemde fans. George Clinton en Sly Stone hebben veel aan hem te danken. Check maar eens op Youtube en je zult zien hoe goed deze kerel was. Zoek "Come And Dance With Me" maar eens op, of een later live-uitvoering van "Superman Lover"...
Hulde aan de enige echte Gangster Of Love... Johnny Guitar Watson.
Desondanks een geweldige verzamelaar, met notabene een zestal nog nooit eerder verschenen nummers. "Don't Be What UC" lijkt een rechtstreekse inspiratiebron voor "What's My Name" van Snoop Dogg, hoewel het nummer dus nog niet eerder verschenen was. Vreemd. Ook gek is dat het nummer "ET" al in 1978 opgenomen zou zijn, terwijl de film pas in 1982 uitkwam. "Baby's In Love With The Radio" zou zogenaamd in 1976 opgenomen zijn, maar ademt in alles een jaren '80 sfeer (vooral die drumcomputer) uit. Nou ja.
Schande dat tegenwoordig bijna niemand zijn belang voor de ontwikkeling van funk en hiphop schijnt te erkennen. Hij verdient een veel grotere status. In Jimi Hendrix, maar ook Etta James, Marvin Gaye en in het bijzonder Frank Zappa had hij een paar beroemde fans. George Clinton en Sly Stone hebben veel aan hem te danken. Check maar eens op Youtube en je zult zien hoe goed deze kerel was. Zoek "Come And Dance With Me" maar eens op, of een later live-uitvoering van "Superman Lover"...
Hulde aan de enige echte Gangster Of Love... Johnny Guitar Watson.
* denotes required fields.
* denotes required fields.