Patrick Simmons - Arcade (1983)

Soloalbum van zanger-gitarist van de Doobie Brothers.
Enkel de f-a-n-t-a-s-t-i-s-c-h-e single 'so wrong' is mij bekend waarop collega Michael McDonald zijn medewerking verleent.
Deze single is werkelijk een pareltje uit de 80's en het is een hard-to-find item.
Destijds had ik de vinylsingle en de 12" is nog straffer.

Wie kent deze vergeten supersingle of het gehele album (nog)?
Misschien een enkele sterveling maar mijn hoop is heeel klein...

Ja 80'sman, ik heb die LP.
Ik zal hem maar weer eens naar onderen halen.
Schiet me te binnen, omdat ik nu genietend van pilsje en sigaretje Listen To The Music; The Very Best of The Doobie Brothers weer eens in heb liggen.
So Wrong heb ik nog op een verzamelbandje voor in de auto...

So wrong had ik nog op single. Beetje disco-achtig popnummer, maar wel goed als je met een 'open mind' luistert. Grote Amerikaanse hit, maar hier destijds gestrand in de tipparade.

Die single is op zich niet zo hard-to-find, de LP ook niet. De eerste CD-uitgave op Wounded Bird was heel snel na de release vervallen en moest op eBay al snel 100 tot 150 euro opbrengen. Dat is-ie niet waard (welk album wel trouwens?), maar hij is inmiddels weer goed verkrijgbaar als Japanse SHM-cd van 12 tot 14 euro, als je een beetje goed zoekt.

Zo'n prijsje heb ik er nog wel voor over, want dat is aangenaam luistervoer als je van goed verzorgde en goed uitgevoerde Westcoast-muziek houdt. Wel enigszins beïnvloed door een gladde eighties-sound, maar blijft aardig overeind. Er doen verschillende top-sessiekrachten aan mee, van wie Chris Thompson (ex-Manfred Mann's Earth Band) de meest in het oog (en oor) springende is. Hij droeg compositorisch bij aan vier nummers en verleent herkenbare achtergrondzang. Ook Michael McDonald is in drie nummers te horen, meest herkenbaar in Why you givin' up.

Patrick Simmons is het enige lid dat altijd deel is blijven uitmaken van The Doobie Brothers. Dit album ligt een beetje in het verlengde van de latere Doobies-sound in de tijd van Michael McDonald. Beetje rock, beetje pop, beetje soul (een aardige cover van Have you seen her van The Chi-Lites). Genietbaar album, maar ook weer niet bijzonder memorabel.

Beetje Huey Lewis and the news, beetje Doobie Brothers ( veel samenzang dus) . Niet onaardig plaatje, best goed gitaarwerk zo hier en daar, vooral in de openings track out on the streets en knockin at your door.