Garland Jeffreys - Don't Call Me Buckwheat (1991)

Van Soul tot R & B tot Jazz, Rock, veel muziekstijlen komen aan bod op dit heel aardige plaatje. Hoogtepunt is Hail Hail Rock 'N' Roll.

Ik ken alleen Hail Hail Rock 'N' Roll en die vond ik wel mooi. Ik zal de rest ook eens beluisteren (zo te lezen is het een afwisselend album)

Lang geleden dat ik deze heb opgelegd.
Ik weet wel dat Answer ook een waanzinnige track was.

Viel me pas vandaag op, maar eindelijk is deze magnum opus van Garland Jeffreys weer na jaren afwezigheid op streaming platforms beschikbaar.

Een half jaar geleden was ik het zat dat deze niet te streamen was en heb mijn cd geript en op mijn mobiel gezet. Laat het voorlopig staan, want albums en individuele nummer hebben op streaming media de neiging om plots niet meer beschikbaar te zijn.

Weer veel afwisseling op dit wederom goede album van deze singer/songwriter met de uit duizenden herkenbare stem. Heeft denk ik nooit een slechte plaat gemaakt.
Deze plaat leverde met Hail Hail Rock And Roll zelfs een Top 10-hit op in Nederland. Het prachtige The Answer haalde de tipparade nog, net als Welcome To The World.
Sterk album in zowat het zelfde straatje als The Neville Brothers.
Waardering volgt uiteraard nog.

Rock van de bovenste plank. Gevarieerd album. De man maakt geen slechte platen. deze zelfs 4,5

Hail hail rock n roll lijkt verdacht veel op Justify my love

Vind je? Dat hoor ik er totaal niet in terug. De ritmetrack misschien, daar kan ik me nog iets bij voorstellen. Maar het liedje an sich toch niet?

ik bedoel ook de ritmetrack

Aha, dan horen we hetzelfde. Ja, je zou er een goede mash-up van kunnen maken. Maar er zijn wel meer nummers met ritmetracks die zo klinken.

de opvolger van het zwakke "Guts For Love" (1983) is een sterk come-back album van de maatschappelijk en politiek geëngageerde "street wise" Garland Jeffreys die opgroeide in Brooklyn, New York. een volledige "return to form" met 13 door hemzelf gepende stuk voor stuk sterke liedjes, veelal handelend over discriminatie, sociaal onrecht en racisme.

de titel "Don't Call Me Buckwheat" verwijst naar het feit dat hij ooit zo werd aangesproken. "buckwheat" is een scheldnaam voor halfbloed. Garland Jeffreys is namelijk van Afro-Amerikaanse en Puerto Ricaanse afkomst.

de muziek omvat diverse genres o.a. blues, funk, gospel, rock en reggae gezongen met de krachtige, soulvolle stem van Garland Jeffreys. ondanks dat klinkt dit album als een coherent geheel en boeit dit album van begin tot eind, waar geen enkel minder nummer op te bekennen valt. sleutelwoorden: authentiek, doorleefd, puur, rauw met oprechte, diepgaande teksten recht vanuit zijn hart gezongen.

de gospel van "Moonshine in the Cornfield" is een prachtige opener dat overgaat in de reggae rock van "Welcome to the World". het geweldige intro van "Don't Call Me Buckwheat" is 1 van de beste intro's ooit.

los van de hits "Hail Hail Rock 'N Roll" en het geweldig catchy "The Answer" is het genieten van de reggae rock klanken van "Color Line", "Bottle of Love" en "Murder Jubilee". de ballad "Lonelyville" en de doo-wop van de afsluiter "I'm Not a Know It All" fungeren als rustpunten op dit bruisende, energieke album.

onder de muzikanten bevinden zich o.a. Steve Jordan (drummer Rolling Stones), de befaamde reggae ritmesectie Sly Dunbar (drums) en Robbie Shakespeare (bass), Michael Brecker (sax), meestergitarist Hugh McCracken, Earl "Chinna" Smith (guitar) bekend van zijn werk met Bob Marley & The Wailers en Sidney Mills (keyboards) van de Engelse reggae band Steel Pulse. Vernon Reid oprichter van de rockband Living Colour speelde de lead gitaar solo op "Hail Hail Rock 'N Roll" en alle gitaren op "I Was Afraid of Malcolm".

mocht Garland Jeffreys ooit in 1980 horen/zien in zaal Hal 4 in Rotterdam. een verpletterend optreden waarbij zijn band de zaal plat speelde. een charismatisch performer en een verbindend persoon.

de man debuteerde in 1973 met het sfeervolle, ingetogen gelijknamige album en bracht in 1977 zijn magnum opus "Ghost Writer" uit. hij bleef door de jaren heen goede albums uitbrengen. de inmiddels 82-jarige Garland Jeffreys kondigde in 2019 aan te stoppen met optredens.

Album werd geproduceerd door Garland Jeffreys
Recorded at Power Station, New York City, New York

The answer klinkt inderdaad ontzettend catchy, kende het niet.
Dit is een album dat ik toch een keer bij de kringloop hoop te vinden, dan neem ik hem zeker mee.