Hotlegs - Thinks: School Stinks (1971)

Een duidelijk 10cc album. Gemaakt door drie van de vier orginele leden van 10cc (Creme, Godley en Stewart). Het instrument gebruik,
de tempo wisselingen en verassende teksten doen je duidelijk denken
aan de eerste 10cc albums.
Neanderthal Man is een klein hitje geweest in de U.K.

Niet veel later voegde Gouldman zich bij de band en werd 10cc geboren!!!

Een herziene versie hiervan werd in 1976 uitgebracht als You didn't like it because you didn't think of it, met alle bovenstaande nummers behalve track 9 (zie Wikipedia). Zoals gjvc al suggereert is dit een voor 10cc-fans essentiële voorstudie (zonder echter al het hoge niveau van Sheet music of How dare you! te halen).

Nou, niet eens een klein hitje, zeg maar gerust een wereldhit. In de UK stond het twee weken op de tweede plaats, alleen The wonder of you van Elvis Presley verkocht beter.

Ik wist dat ook niet toen ik vanmiddag de hand legde op de originele single: Duitse persing op Fontana, in topstaat voor een eurootje. Leek me een mooie aanvulling op mijn 10cc-collectie. Ik wist dat het bij ons in Nederland een kleine hit was, maar dit ongewone nummer blijkt in veel landen een groot succes geweest te zijn, zo lees ik op Wikipedia: Top 3 in Duitsland, Zwitserland, Zuid-Afrika en nog een paar landen, en zelfs nummer 22 in de Verenigde Staten en 13 in Canada.

Dat vind ik een verbazingwekkende prestatie voor een nummer dat eigenlijk vooral klinkt als een novelty-hit: zware, prominente drums en een simpel refrein dat eerder als een 'chant' klinkt, maar wat vooral diep weggeborgen zit in de mix. De B-kant 'You didn't like it because you didn't think of it' is minstens zo interessant: een mooi opgebouwde song met blues-invloeden die al helemaal als 10cc klinkt. Ik heb zelfs het idee dat dit de basis heeft gevormd voor Fresh air for my mama van het officiële 10cc-debuut.

Hier nog zonder Graham Gouldman, maar die zou zich korte tijd later bij het gezelschap voegen. De rest is geschiedenis, zoals ze dan zeggen. Ik kende dit nummer wel, maar heb het altijd als een one-off beschouwd. Maar de single en het album lijken me toch serieuze voorstudies voor de muzikale aanpak van de band in de hierna volgende jaren.