Wovenhand - Consider the Birds (2004)

Wat mij betreft is dit juist het meest intense werk wat ik Edwards tot nu toe heb horen voortbrengen. In een traag en meeslepend tempo lijkt hij op deze plaat letterlijk bezig met bidden en het bezweren van het kwade, op z'n knieën door het stof voor de Almachtige.

Het éne nummer komt nog krachtiger over dan het andere. Al worstelend, mediterend, prevelend en prijzend wordt je meegenomen naar de verschillende hoeken van Edwards' geest.
Zoals al vaker gememoreerd: "je hoort dat ie het meent", en die oprechtheid weet hier zeer treffend toe te slaan.
Dit zorgt voor een groot aantal kippenvelmomenten: de vrij stevige gitaarstukken op Sparrow Falls en Down in Yon Forest, het donkere strijkwerk op Oil on Panel, de fragiele pianoklanken op Into the Piano en telkens weer het bezwerende stemgeluid Dave Eugene. Stuk voor stuk pareltjes voor de oren.

Er is toch een klein minpuntje, wat eigenlijk voor al het werk van Woven Hand geldt. Het is teveel een éénmans visie die op deze albums voorbij komt drijven. Bij een band als Sixteen Horsepower waren er toch meer mensen die hun licht over een plaat lieten schijnen en dientengevolge hadden die releases toch net wat meer variatie in zich. In dit geval zou dat waarschijnlijk ten koste van de intensiteit zijn gegaan, dus dat vergeef ik 'm graag.

Ik ben geen religieus man, maar muziek met religieuze invloeden heb ik wel altijd interessant gevonden. Eugene Edwards (bekend van 16 Horsepower) brengt met zijn band Woven Hand intrigerende muziek die je nog het beste kan omschrijven als gotische gospelfolk. Edwards brengt donkere muziek met een onheilspellende sfeer. De zware en donkere klanken grijpen je direct vast en het sleurt je mee in de diepste krochten van Edwards zijn ziel. Eugene preekt als een predikant en bestrijdt met zijn bezwerende stem al het kwaad van deze wereld. Best verslavende plaat die ik na elke luisterbeurt nog een keer wil draaien. Edwards heeft mijn zieltje alvast gewonnen.

Ingetogen en (opnieuw) bezwerend album van Wovenhand waarvan een ontzettende kalmerende werking uitgaat.David Eugene Edwards bestrijdt hier op een intense manier zijn demonen en dat levert een erg mooie en erg goede plaat op in het Folk/roots genre,iets wat overigens voor de meeste geldt waarbij de man bij betrokken is.
Qua sound verschilt het allemaal niet zoveel van elkaar al hoor ik hier op een nummer als To Make a Ring zelfs wat oosterse invloeden terug.Maar ook dat gaat de band prima af.
Het song materiaal op Consider the Birds is dan ook zonder uitzondering van een erg hoog niveau en twee favorieten aanwijzen zou alleen de overige nummers te kort doen.
Of dit de beste is van Wovenhand,daar ben ik nog niet uit maar het is zeker een nieuw hoogtepunt in het oeuvre van deze indrukwekkende band.
Klasse plaat.