Er is weinig nieuws onder de zon op dit debuutalbum van Graveyard. Retro(hard)rock die nadrukkelijk teruggrijpt op de jaren '70. Van de bands die op het stickertje van Kronos genoemd worden, hoor ik hier zelf nog het meest Cream in.
Ondanks de energie die de muziek uitademt, moet ik sinds mijn vorige berichtje hier (van december 2010) toch constateren dat ik dit album nauwelijks nog gedraaid heb. Het klinkt een paar nummers leuk, maar dat is het dan ook wel weer. Over de gehele lengte weet het mijn aandacht niet vast te houden. Deels komt dat door de vocalen: de zanger heeft gewoon niet een geluid dat me aanspreekt, deels komt dat ook doordat de muziekstijl van Graveyard nét niet van het soort is dat ik interessant vind. Ik vind het allemaal net een beetje te tam. Als er dan toch teruggegrepen moet worden op de jaren '70 heb ik liever The Sword, hoewel die band iets minder retro is dan Graveyard.
Hoogtepunten op dit album zijn voor mij de eerste 2 nummers, alsmede Blue Soul.
3.0*