The Underneath - Lunatic Dawn of the Dismantler (1987)
mijn stem
9 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Él
-
Positive Force of Good and Evil (4:46)
-
Thick, Black, Angular (2:35)
-
Black England / White Bomb (Part 1) (2:34)
-
Black England / White Bomb (Part 2) (0:58)
-
No (3:11)
-
Tragedy Boys and Girls (4:32)
-
Zophia (2:36)
-
Bayonet (3:02)
-
Smear Ghosts (3:12)
-
Another Death in the Family (2:58)
-
Parenticide (3:04)
-
Partyclens Plus (1:02)
-
This Lady Devoid (2:48)
-
The Hanging Judge (2:30)
-
Letter from an Institution (3:05)
0
geplaatst: 17 maart 2009, 09:20 uur
Na de Lemon Kittens en Shock Headed Peters, alweer een bizar project van Karl Blake!
1
Tomio
geplaatst: 11 juni 2017, 19:05 uur
In 1986, tijdens de Shock Headed Peters periode, bracht Karl Blake zijn eerste echte solowerk uit onder de naam The Underneath: een EP met voornamelijk covers.
Bij dit album uit 1987 wordt de naam The Underneath wederom gebruikt, maar het betreft geen solowerk meer. Karl vormt hier een duo met gitariste Kateryna Burbela, die ook bij de live optredens van The Shock Headed Peters aanwezig was.
Dit album gaat over de onnavolgbare en vaak absurde gedachtegangen van The Dismantler, een uitgebluste personage, die de wereld haat, maar ook zichzelf. Het is dan ook geen wonder dat het album eindigt met "Letter from an Institution".
Hoewel The Dismantler enigszins lijkt te verwijzen naar zijn eigen leven, wat versterkt wordt door zijn jeugdfoto geplaatst op de binnenzijde van de hoes, suggereert Karl Blake dat het lot van The Dismantler toebedeeld kan zijn aan elk "average human being". In een begeleidend schrijven doet de platenmaatschappij er nog een schepje bovenop:"In a good world Karl's unhappiness, which is ours too, would be ackowledged as a splendid and elegant catharsis. That this record will be ignored and avoided like the plague justifies us thinking that things must be worse than Karl supposes"
Muzikaal gezien is dit album niet in een hokje te plaatsen: pop, jazz, hardrock, metal. Maar het is wel net zo origineel en bij vlagen geniaal als alle andere projecten van Karl.
Ik heb de cd in bezit, zoals deze in 1989 in Japan is uitgebracht. Deze heeft dezelfde tracklist als het vinyl. Toch staan op internet berichten van een uitgave met bonusmateriaal. Ik heb hiervan nog geen bevestiging kunnen vinden.
Bij dit album uit 1987 wordt de naam The Underneath wederom gebruikt, maar het betreft geen solowerk meer. Karl vormt hier een duo met gitariste Kateryna Burbela, die ook bij de live optredens van The Shock Headed Peters aanwezig was.
Dit album gaat over de onnavolgbare en vaak absurde gedachtegangen van The Dismantler, een uitgebluste personage, die de wereld haat, maar ook zichzelf. Het is dan ook geen wonder dat het album eindigt met "Letter from an Institution".
Hoewel The Dismantler enigszins lijkt te verwijzen naar zijn eigen leven, wat versterkt wordt door zijn jeugdfoto geplaatst op de binnenzijde van de hoes, suggereert Karl Blake dat het lot van The Dismantler toebedeeld kan zijn aan elk "average human being". In een begeleidend schrijven doet de platenmaatschappij er nog een schepje bovenop:"In a good world Karl's unhappiness, which is ours too, would be ackowledged as a splendid and elegant catharsis. That this record will be ignored and avoided like the plague justifies us thinking that things must be worse than Karl supposes"
Muzikaal gezien is dit album niet in een hokje te plaatsen: pop, jazz, hardrock, metal. Maar het is wel net zo origineel en bij vlagen geniaal als alle andere projecten van Karl.
Ik heb de cd in bezit, zoals deze in 1989 in Japan is uitgebracht. Deze heeft dezelfde tracklist als het vinyl. Toch staan op internet berichten van een uitgave met bonusmateriaal. Ik heb hiervan nog geen bevestiging kunnen vinden.
0
geplaatst: 11 juni 2017, 21:02 uur
Tomio schreef:
Ik heb de cd in bezit, zoals deze in 1989 in Japan is uitgebracht. Deze heeft dezelfde tracklist als het vinyl. Toch staan op internet berichten van een uitgave met bonusmateriaal. Ik heb hiervan nog geen bevestiging kunnen vinden.
Ik heb de cd in bezit, zoals deze in 1989 in Japan is uitgebracht. Deze heeft dezelfde tracklist als het vinyl. Toch staan op internet berichten van een uitgave met bonusmateriaal. Ik heb hiervan nog geen bevestiging kunnen vinden.
Ik heb 'm ook, en daar heb ik lang naar moeten zoeken. Niks geen bonusmateriaal hoor.
Lunatic Dawn is misschien wel Karl's beste werk, de plaat is mij tamelijk dierbaar. Tekstueel ook sterk, zeker het laatste nummer waar steeds de essentiële woorden uit de voorgelezen 'letter' juist níet worden uitgesproken. Maar des te harder komt de strekking van die brief binnen...
Wat ik mij altijd heb afgevraagd, die Danny waar zo hartverscheurend om wordt geschreeuwd... dat moet toch haast wel Daniëlle Dax zijn?
0
Tomio
geplaatst: 12 juni 2017, 17:00 uur
Eerlijk gezegd heb ik de noodkreet op het eind altijd verstaan als: "Daddy, daddy, daddy, daddy". Gericht aan zijn vader dus. Tenslotte is het een kinderstem, die het uitschreeuwt en bovendien is "Letter from an Institution" geadresseerd aan (een van) de ouders: zie verwijzing: "your son".
0
geplaatst: 23 februari 2023, 21:56 uur
New Dawn Fades schreef:
pom pom chillala
pom pom chillala
Geloof het of niet, die kwam een uurtje geleden voorbij via mijn playlist, op de Autobahn ergens bij Koblenz .
* denotes required fields.
* denotes required fields.