Colin Blunstone - The Ghost of You and Me (2009)

Wat een juweeltje weer,een album vol sfeervolle composities,soms wat luchtiger van aard dan weer wat ingetogen.Maar altijd mooi en breekbaar.Ik ruik hier ook wat commercieel succes als de single keus op titelnummer of dance with life zou vallen.Het oude Lets keep the curtains heeft een langere en vernieuwde versie gekregen,dat goed uitpakt(met veel strijkers)
Zijn stem klinkt nog steeds als een klok.Zanger van het kaliber Blunstone zou iedereen die van smaakvolle muziek houdt moeten koesteren.Dank U!
Voor nu 4 sterren.

Bedankt om de aandacht nog eens op deze topzanger te vestigen; Ik had geen idee dat hij nog leefde, en nog minder dat er nieuw werk van de man was. Ik geniet nog vaak van zijn klassiekers zoals Wonderfull, I Don't Believe in Miracles, of van zijn Zombies-klassiekers natuurlijk!
Dus die nieuwe is een topper, een aanra(n)der??

Ik weet het nog niet met deze CD.

De eerste drie nummers zijn een vervolg op zijn Echo Bridge CD uit 2004. Keurig verzorgd gespeelde en prachtig opgenomen pop-muziek die uitsluitend een eigen gezicht krijgt doordat Blunstone de zanger is. Het draaipunt in die opzet is de kwaliteit van de songs. Nou was repertoire keuze in het verleden nou nooit echt zijn sterke punt maar op Echo Bridge had hij echter wat dat betreft het lek helemaal boven. Da's namelijk een prima album en met de eerste drie songs op TGOYAM is dan ook helemaal niks mis. Sterker nog, in een betere wereld zou de titelsong een heel dikke hit worden ..........

Op Second Avenue gaat echter het roer om. Daarop wordt hij op een vleugel begeleid, aangevuld met een string quintet à la One Year / Ennismore. Op de zes volgende nummers blijft daarvan uitsluitend het string quintet over en dat vind ik nou net het zwakke punt van deze CD. In plaats van de strijkers aan te vullen met een klassieke gitaar worden de violen af en toe geplukt in plaats van gestreken. Daardoor gaat, door het gebrek aan afwisseling, het geheel na een nummer of wat een beetje bloedeloos klinken en krijg je na het laatste nummer het gevoel dat je CD is blijven hangen in plaats van dat het album duidelijk afgesloten wordt.

Als pluspunt kan ik opmerken dat Blunstone nu eens wel de moed gehad heeft om een heleboel eigen komposities op te nemen. Ook leuk is dat de violenbak gearrangeerd en gedirigeerd is door Chris Gunning, ooit de opvolger van Matthew Fisher bij Procol Harum.

Ik geef TGOYAM voorlopig het voordeel van de twijfel en, in de hoop dat er een duidelijke filosofie achter de tracklisting zit en het kwartje daarover bij mij nog moet vallen, toch een dikke voldoende want Colin zingt hier weer de sterren van de hemel ..........

Beste Droombolus,dank voor je recensie van de TGOYAM.Echo Bridge is uit 1995 voor de goede orde.Wat je schrijft over de trackisting na Second Avenue heb je wel gelijk,maar ik blijf een zwak voor de man houden,dus ik ben niet helemaal onbevooroordeeld.groet blunnie

How Could I Dare To Be Wrong ........ Ik had even snel op het CD doosje gekeken ........... Blijk ik een re-release uit 2004 te hebben

Sfeervolle hoes van de man die de stem van de seizoenen heeft. Alleen komt het m.i. hier niet echt goed uit de verf. Het begin van The Ghost of You and Me kent nog wel een aantal liedjes met een sterke melodie en zang, maar na Second Avenue is het de beginning van het einde. De pretpakket met violen word dan opengemaakt om niet meer weggelegd te worden en daardoor verzand het geheel in een wel heel barokke pop. Jammer want zou dat beter gedoseerd zijn geweest, had er vanuit mij wel meer waardering in gezeten.

Ondanks dat ik vind dat hij een schot voor open doel gemist heeft door niet wat andere instrumenten in te zetten tegen de strijkerts op de laatste 6 tracks, blijft het een aangename plaat om naar te luisteren en zittie nog regelmatig in de spelert.

Ben wel benieuwd wat On The Air Tonight ( de nieuwe CD, aangekondigd voor september ) voor iets gaat worden...... Heb alvast kaartjes gescored voor de opvolgende tour ....... Blunstone in Lelystad, het moet niet veel gekker worden ........

Ik weet het eerlijk gezegd ook nog steeds niet en vooral niet wat Blunstone er zelf mee heeft gewild. En dan praten we nu toch over een album uit 2009.


De constatering is niet alleen juist, ik onderstreep je conclusie over het gebodene ook volledig. Eigenlijk vind ik het zelfs een beetje dodelijk voor het album, ik houd er een beetje een katterig gevoel aan over.


Over Blunstone's vocale kwaliteiten geen enkele twijfel. Compositorisch hoeft er ook niet per se veel mis te zijn. Alleen de uitvoering van het tweede deel van het album is mij echt te drakerig. Wat dat betreft kies ik liever voor de meer middle of the road van zijn laatste album, On the Air tonight.

Maar ook die heeft mindere momenten. Voor de fanaat is er echter één prima album samen te stellen uit On the air Tonight en The Ghost of you and me.
Zou ik zomaar 4,5***** hebben gegeven