Mandré - Mandré (1977)
mijn stem
7 stemmen
Verenigde Staten
Funk
Label: Motown
-
Keep Tryin' (3:29)
-
Solar Flight (Opus I) (7:57)
-
Interlude (2:45)
-
Third World Calling (Opus II) (6:42)
-
Masked Music Man (3:03)
-
Money (That's What I Want) (4:15)
-
Wonder What I'd Do (4:35)
-
Dirty Love (4:00)
-
Masked Marauder (3:28)
0
geplaatst: 21 april 2010, 22:08 uur
André Lewis speelde op bekende Zappa-albums als Zoot Allures en Sheik Yerbouti, maar hield er ook een Motown-carrière op na.
Dirty Love is een verdienstelijke Zappa-cover, maar dé hit is het instrumentale Solar Flight, een Larry Levan-favoriet.
Dirty Love is een verdienstelijke Zappa-cover, maar dé hit is het instrumentale Solar Flight, een Larry Levan-favoriet.
0
geplaatst: 15 maart 2012, 10:49 uur
Andre Lewis is overleden.
Then Andre wanted to try some other things with synthesized music and techno-funk. That whole genre of music should be credited to him,” Maxayn says. Enter the three brilliantly space-aged and intergalactic-sounding albums he recorded under the name Mandré: Mandré (1977), Two (1978), and M3000 (1979), released for perhaps the most unlikely of labels, Motown Records, who promoted the group as being “funkier than Parliament.”
The concept was, as Maxayn describes, “controversial.” Andre was to perform in a futuristic mask because “he thought the music sounded other-worldly. He was to be the Masked Marauder, a mystery man sent from space to create peace on Earth through the [sound] frequencies.” Famed costume designer Bill Whitten custom-made a mask to fit Andre’s face and make it easier to breath during performances.
Andre was ook nog eens een voorloper van Daft Punk met zijn masker...
Techno-funk pioneer Andre Lewis—bandleader of Maxayn, mastermind of Mandré, and an unsung music-technology innovator—took his final “Solar Flight” on January 31, 2012, passing away in Shreveport, Louisiana.
Then Andre wanted to try some other things with synthesized music and techno-funk. That whole genre of music should be credited to him,” Maxayn says. Enter the three brilliantly space-aged and intergalactic-sounding albums he recorded under the name Mandré: Mandré (1977), Two (1978), and M3000 (1979), released for perhaps the most unlikely of labels, Motown Records, who promoted the group as being “funkier than Parliament.”
The concept was, as Maxayn describes, “controversial.” Andre was to perform in a futuristic mask because “he thought the music sounded other-worldly. He was to be the Masked Marauder, a mystery man sent from space to create peace on Earth through the [sound] frequencies.” Famed costume designer Bill Whitten custom-made a mask to fit Andre’s face and make it easier to breath during performances.
Andre was ook nog eens een voorloper van Daft Punk met zijn masker...
0
geplaatst: 1 juni 2013, 14:22 uur
Opmerkelijk dat men vandaag zo wegloopt met een plaat die 36 jaar eerder al beter is gemaakt.
Het imago, compleet tot de blitse helmen, hadden ze al overgenomen. De muzikale invloed viel ook jaren terug niet te ontkennen, maar op Random Access Memories worden de referenties wel erg letterlijk. Maar Daft Punks poging om hun meester naar de kroon te steken is bij een poging gebleven.
Hij blijft koning: Mandré.
Verkocht als zogenaamd funkier dan Funkadelic, al zat Mandré ondertussen al aan de volgende stap. Electronic en spaced-out, maar real live, spinde hij zijn discofunk uiteen en aanelkaar. Strak sidderend of verloren zwevend, hier is een Interlude evenveel waard als een Opus-epos. Zijn funk is diepgaand en vol gevoel, zonder daarvoor steeds in labiele / clichématige teksten te moeten vervallen. Geen evidente richting binnen een funky trip, maar Mandré staat in balans. Zijn bassen zetten alles uiteen, zijn synths laten je het nodige voelen. Trefzeker geconstrueerd, openminded opgepakt, met gevoel bespeeld én plaats voor een dikke knipoog. Deze man weet hoe het moet!
Mandré, the original Masked Marauder / Music Man.
Het imago, compleet tot de blitse helmen, hadden ze al overgenomen. De muzikale invloed viel ook jaren terug niet te ontkennen, maar op Random Access Memories worden de referenties wel erg letterlijk. Maar Daft Punks poging om hun meester naar de kroon te steken is bij een poging gebleven.
Hij blijft koning: Mandré.
Verkocht als zogenaamd funkier dan Funkadelic, al zat Mandré ondertussen al aan de volgende stap. Electronic en spaced-out, maar real live, spinde hij zijn discofunk uiteen en aanelkaar. Strak sidderend of verloren zwevend, hier is een Interlude evenveel waard als een Opus-epos. Zijn funk is diepgaand en vol gevoel, zonder daarvoor steeds in labiele / clichématige teksten te moeten vervallen. Geen evidente richting binnen een funky trip, maar Mandré staat in balans. Zijn bassen zetten alles uiteen, zijn synths laten je het nodige voelen. Trefzeker geconstrueerd, openminded opgepakt, met gevoel bespeeld én plaats voor een dikke knipoog. Deze man weet hoe het moet!
Mandré, the original Masked Marauder / Music Man.
0
geplaatst: 1 juni 2013, 14:49 uur
dj maus schreef:
Dirty Love is een verdienstelijke Zappa-cover, maar dé hit is het instrumentale Solar Flight, een Larry Levan-favoriet.
Dirty Love is een verdienstelijke Zappa-cover, maar dé hit is het instrumentale Solar Flight, een Larry Levan-favoriet.
Larry Levan, the man!
* denotes required fields.
* denotes required fields.