Mandré - Mandré (1977)
mijn stem
7 stemmen
Verenigde Staten
Funk
Label: Motown
-
Keep Tryin' (3:29)
-
Solar Flight (Opus I) (7:57)
-
Interlude (2:45)
-
Third World Calling (Opus II) (6:42)
-
Masked Music Man (3:03)
-
Money (That's What I Want) (4:15)
-
Wonder What I'd Do (4:35)
-
Dirty Love (4:00)
-
Masked Marauder (3:28)
0
geplaatst: 1 juni 2013, 14:22 uur
Opmerkelijk dat men vandaag zo wegloopt met een plaat die 36 jaar eerder al beter is gemaakt.
Het imago, compleet tot de blitse helmen, hadden ze al overgenomen. De muzikale invloed viel ook jaren terug niet te ontkennen, maar op Random Access Memories worden de referenties wel erg letterlijk. Maar Daft Punks poging om hun meester naar de kroon te steken is bij een poging gebleven.
Hij blijft koning: Mandré.
Verkocht als zogenaamd funkier dan Funkadelic, al zat Mandré ondertussen al aan de volgende stap. Electronic en spaced-out, maar real live, spinde hij zijn discofunk uiteen en aanelkaar. Strak sidderend of verloren zwevend, hier is een Interlude evenveel waard als een Opus-epos. Zijn funk is diepgaand en vol gevoel, zonder daarvoor steeds in labiele / clichématige teksten te moeten vervallen. Geen evidente richting binnen een funky trip, maar Mandré staat in balans. Zijn bassen zetten alles uiteen, zijn synths laten je het nodige voelen. Trefzeker geconstrueerd, openminded opgepakt, met gevoel bespeeld én plaats voor een dikke knipoog. Deze man weet hoe het moet!
Mandré, the original Masked Marauder / Music Man.
Het imago, compleet tot de blitse helmen, hadden ze al overgenomen. De muzikale invloed viel ook jaren terug niet te ontkennen, maar op Random Access Memories worden de referenties wel erg letterlijk. Maar Daft Punks poging om hun meester naar de kroon te steken is bij een poging gebleven.
Hij blijft koning: Mandré.
Verkocht als zogenaamd funkier dan Funkadelic, al zat Mandré ondertussen al aan de volgende stap. Electronic en spaced-out, maar real live, spinde hij zijn discofunk uiteen en aanelkaar. Strak sidderend of verloren zwevend, hier is een Interlude evenveel waard als een Opus-epos. Zijn funk is diepgaand en vol gevoel, zonder daarvoor steeds in labiele / clichématige teksten te moeten vervallen. Geen evidente richting binnen een funky trip, maar Mandré staat in balans. Zijn bassen zetten alles uiteen, zijn synths laten je het nodige voelen. Trefzeker geconstrueerd, openminded opgepakt, met gevoel bespeeld én plaats voor een dikke knipoog. Deze man weet hoe het moet!
Mandré, the original Masked Marauder / Music Man.
* denotes required fields.
* denotes required fields.