Nadja Schubert - Yellow and Red (2000)

Tsja, ik denk toch dat ik bij deze ook meer het kamp van de azijnpissers val. Waar ik bij het eerste nummer nog wel dacht dat er zwaar werd overdreven met de commentaren (Frevo is met name ritmisch best lekker) moet het me van het hart dat er wel behoorlijk erge nummers op dit album staan, met name 7, 8 en 10 vallen in de categorie: mooi als t je dochter is, maar anders toch liever niet (mening van mevrouw sq die zopas dit ook even hoorde).

Het kán ook deels aan de (blok?) fluit liggen, want het zijn juist de zachte stukken, met de fluit op meer de voorgrond, die me het meest tegenstaan. Leuke muziek met blokfluit tref je misschien wat vanzelfsprekender in de folk of in de klassieken. In de jazz is deze poging vooralsnog niet overtuigend.