Neroptic - First Mechanical Hound (1998)

Wie beweert dat in 1997-1998 de hardcore ten onder is gegaan, door een gebrek aan creativiteit, heeft het ongetwijfeld over de Benelux stroming. Nu je terugkijkt is het best verrassend om te zien dat toen een ware revolutie aan de gang was in Frankrijk en England, die samen met nieuwe impulsen van DJs als Promo toch mede de hardcore levendig gehouden hebben.

Neroptic is een randproject(je - ik geloof dat dit de enige EP is) van Laurent Hô en Radium, twee absolute grootheden in de Franse hardcore scene. Ruig, distorted en met heel wat invloeden uit de industrial scene, da's waar Neroptic voor staat. Geen "I Like It Loud" dus, maar eerder één van de ingrediënten waar later de darkcore handig zou van meeprofiteren. Voor wie niet vertrouwd is met dit, is Neroptic een goeie plaats om te beginnen. First Mechanical Hound is een zeer degelijke release en is zeker reprentatief. "Melectron" klinkt het prototype van een mix tussen industrial en hardcore. Snelle beats, distorted samples en die typische "klang - gesampled in een staalfabriek" geluiden. Lekkere track . "FFM" is wat mij betreft wel een beetje een tegenvaller. Te dom gebeuk en ook niet al te lekkere basses (ze poppen wat), en erg gevarieerd is het ook niet echt.

Gelukkig maar een korte dip, want "Analog Alien" klinkt wel weer lekker grauw. Sexy (nou ja) samples en lekker distorted gebeuk. "Ramscard" is wat mij betreft de beste track van de EP. De meest intense en ook diegene die het meeste lawaai maakt. Werkelijk fantastisch einde, en perfecte afsluiter van de EP.

Beetje jammer van "FFM" want verder is het wel een zeer lekkere EP. Klinkt een beetje verouderd misschien, vooral omdat darkcore zo'n succes is geworden, en op zich een verbetering op dit werk. Maar ik blijf het zeer leuke muziek vinden, vandaar 4*