Yngwie Malmsteen - Angels of Love (2009)

Alweer een nieuw album van deze Zweedse gehaktbal? Heb het donkerbruin vermoeden dat deze plaat enkel ballads bevat......

Ballads inderdaad. Oude en enkele nieuwe nummers opgenomen in een semi-akoestisch jasje.

Ik geloof niet dat ik nieuwsgierig ben.

My livingroom is bigger than this place!

Yngwie in de Biebob. Wat een held!

Wel, eerste luisterbeurt achter de rug en ik vind dit verre van slecht: eindelijk eens een rustige Yngwie die goed aantoont dat hij wel mooie dingen kan spelen en niet altijd van die supersnelle solo's moet afvuren. Wie is daarin geslaagd om zijn huizenhoge ego onder controle te houden? Mooie sfeervolle plaat, ik ken niet alle nummers want sinds Odessey heb ik hem niet meer zo gevolgd.

Dit is een must voor de gitaarliefhebber. Deze nummers van Yngwie geven zijn vakmanschap aan. Er zijn vele snelle gitaristen, maar er zijn zeer weinig gitaristen waarvan je bij de eerste toon al hoort wie het is. Dát is nog steeds opvallend bij Yngwie Malmsteen.

Ik volg hem al sinds 1984 en zal de laatste zijn die niet onderschrijft dat niet al zijn albums vol vakmanschap staan, want er zijn echt pieken en dalen te zien. Maar Yngwie is Yngwie en doet waar hij zich het best bij voelt.

En daar heb ik respect voor.

Net een luister beurt gegeven en klinkt niet gek integendeel zelfs. Luisterd lekker weg en het klinkt ook nog.
Wat Hanzeman ook al zij vakmanschap.

mooi sfeervol plaatje! Past helemaal bij dit jaargetij.

luistert lekker weg met een bokbiertje erbij.

Geweldige cd! Werkt altijd als ik in de trein zit naar een sollicitatiegesprek, en ik wil rustig worden van binnen. Werkt ook altijd als ik aan het werk ben en ik moet me concentreren! En ik gebruik de nummers van deze cd als wekker! Ik word er s'ochtends wakker mee!!! Geweldige cd en een erg mooie hoes!!!

Angels of Love is een beetje een vergeten album van Yngwie Malmsteen. Hij zei het zelf laatst ook nog. "I did an acoustic album about ten years ago (...) - nobody notices." (bron) Eigenlijk is dat niet helemaal terecht, want het laat wel degelijk een andere kant van de beste man zien. Niet dat de electrische gitaar helemaal weggelaten is, want hier en daar op de achtergrond duikt ie nog op, maar voornamelijk speelt Yngwie hier op akoestische gitaren en weet hij zich smaakvol te gedragen. Het enige jammere is dat hij ervoor heeft gekozen om ballads van vorige albums opnieuw op te nemen, en slechts een enkele nieuwe compositie op te nemen, genaamd 'Ocean Sonata', welke best aardig is, maar meer ook niet. Wellicht dat het daardoor voelt alsof dit een soort bijzonder verzamelalbum is geworden in plaats van een écht album. Het luistert echter heel rustgevend weg, en nummers als 'Crying' of 'Miracle of Life', maar ook zeker 'Brothers' zijn erg mooi in deze uitvoering. De selectie, die werkelijk over de gehele discografie van de Zweedse gitarist verspreid is, laat zien hoezeer de beste man achter zijn werk staat, in tegenstelling tot sommige andere artiesten die altijd willen doen alsof bepaalde albums niet zijn gemaakt. Angels of Love is helaas wel wat te kabbelend en eentonig om écht op te kunnen vallen, maar ik zou het niet erg vinden als Yngwie nog eens een keertje iets als dit doet.

1. Facing the Animal
2. Magnum Opus
3. Rising Force
4. The Seventh Sign
5. Trilogy
6. Alchemy
7. Eclipse
8. Attack!!
9. Odyssey
10. Marching Out
11. Fire & Ice
12. Angels of Love
13. Perpetual Flame
14. Unleash the Fury
15. War to End All Wars
16. Concerto Suite for Electric Guitar and Orchestra in E Flat Minor Op 1