0
geplaatst: 10 juni 2011, 13:11 uur
Al weer een tijdje geleden dat The Cars met nieuw werk zijn gekomen. Is een prima cd waarop geen slechte maar ook geen vernieuwende nummers op staan. De jaren 80 sound is duidelijk aanwezig.
0
geplaatst: 13 oktober 2011, 21:01 uur
Ja nee hoor, ze zullen toch echt vroeger moeten opstaan om deze oude autogek voor het lapje te houden: dit zijn natuurlijk gewoon opnames die 25 jaar geleden zijn gemaakt maar om de een of andere reden nooit op CD zijn verschenen.
Het klinkt allemaal alsof de tijd hier heeft stilgestaan. Goed, misschien klinkt het allemaal ook af en toe een beetje harder, wellicht het gevolg van de bandjes die Ocasek in de tussentijd allemaal heeft geproduceerd (Weezer, Bad Religion), maar uiteindelijk zijn dit toch allemaal onmiskenbaar Cars-liedjes.
En kwalitatief dan misschien toch een beetje minder dan we van ze gewend waren. Hun laatste (commercieel geflopte maar artistiek naar mijn smaak geweldige) studioplaat Door to door uit 1987 bevatte bijvoorbeeld het zeldzaam mooie Everything you say, waarin de rinkelende gitaar van Elliot Easton, het smaakvolle toetsenwerk van steunpilaar Greg Hawkes en de verschillende prachtige koortjes een feitelijk simpel liedje omtoverden tot een parel van werkelijk hemels niveau. Helaas moet ik constateren dat die subtiliteiten op dit nieuwe album een beetje ontbreken, zodat een nummer als Soon nu "gewoon" fraai is in plaats van een tweede Drive, wat het in potentie wel een beetje is. (Wat die ontbrekende superkoortjes betreft, daar kunnen ze verder niet zo veel aan doen: de warme stem van Benjamin Orr wordt natuurlijk node gemist.)
Onvermijdelijk zijn er hoogtepunten, zoals het pakkende Sad song en het slimme Free, en bovendien heeft Ocasek de gewoonte om melodietjes en hooks te schrijven die ik na de eerste tien keer draaien niet veel zaaks vind maar die na de elfde keer opeens in mijn geheugen gebeiteld blijken te zitten, dus ik ga dit album nog heel vaak draaien, maar vooralsnog kan ik er nog niet echt warm voor lopen.
Het klinkt allemaal alsof de tijd hier heeft stilgestaan. Goed, misschien klinkt het allemaal ook af en toe een beetje harder, wellicht het gevolg van de bandjes die Ocasek in de tussentijd allemaal heeft geproduceerd (Weezer, Bad Religion), maar uiteindelijk zijn dit toch allemaal onmiskenbaar Cars-liedjes.
En kwalitatief dan misschien toch een beetje minder dan we van ze gewend waren. Hun laatste (commercieel geflopte maar artistiek naar mijn smaak geweldige) studioplaat Door to door uit 1987 bevatte bijvoorbeeld het zeldzaam mooie Everything you say, waarin de rinkelende gitaar van Elliot Easton, het smaakvolle toetsenwerk van steunpilaar Greg Hawkes en de verschillende prachtige koortjes een feitelijk simpel liedje omtoverden tot een parel van werkelijk hemels niveau. Helaas moet ik constateren dat die subtiliteiten op dit nieuwe album een beetje ontbreken, zodat een nummer als Soon nu "gewoon" fraai is in plaats van een tweede Drive, wat het in potentie wel een beetje is. (Wat die ontbrekende superkoortjes betreft, daar kunnen ze verder niet zo veel aan doen: de warme stem van Benjamin Orr wordt natuurlijk node gemist.)
Onvermijdelijk zijn er hoogtepunten, zoals het pakkende Sad song en het slimme Free, en bovendien heeft Ocasek de gewoonte om melodietjes en hooks te schrijven die ik na de eerste tien keer draaien niet veel zaaks vind maar die na de elfde keer opeens in mijn geheugen gebeiteld blijken te zitten, dus ik ga dit album nog heel vaak draaien, maar vooralsnog kan ik er nog niet echt warm voor lopen.
0
geplaatst: 11 februari 2025, 20:19 uur
Ik heb een zwak voor the Cars...dus ook deze plaat klinkt oké.
Moet m nog ff wat vaker beluisteren...maar tis er 1 met een echte cars stempel
Moet m nog ff wat vaker beluisteren...maar tis er 1 met een echte cars stempel
* denotes required fields.
* denotes required fields.