Wolves in the Throne Room - Black Cascade (2009)

Dit album kocht ik ongeveer 2 weken nadat ik kennis maakte met de muziek van Wolves in the Throne Room. Met Celestial Lineage, om precies te zijn. Dit is een van de weinige albums die ik afgelopen jaar gekocht heb zonder het eerst te luisteren.
Gewend aan de vele kleuren en sferen van Celestial Lineage was dit album aanvankelijk een kleine teleurstelling. Voor mijn gevoel was dit gewoon 50 minuten in hetzelfde tempo doorrammen zonder rustpuntje, tempowisseling of opbouw. Met enkel sommige stukken van Ex Cathedra als uitzondering hierop. Met name de drum stond me tegen.
Intussen, na flink wat keren luisteren, begin ik steeds wat meer te horen in dit album. Saai is het in ieder geval niet meer. Zo nu en dan word ik meegetrokken de muziek in, maar wat meer afwisseling zoals op de opvolger was niet verkeerd geweest.
Gaf ik Celestial Lineage zonder twijfel 4.5 sterren, bij Black Cascade heb ik lang getwijfeld tussen 3.5 en 4. Omdat ik toch redelijk vaak de gedachte krijg om dit album maar eens weer op te zetten, ga ik voor het laatste.
O ja, Wanderer above the Sea of Fog...een van de mooiste songtitels die ik ken. Ik krijg er meteen een beeld en een gevoel bij.

4.0*