The Stranglers - Coup de Grace (1998)

Ik heb dit album nog nooit gehoord, maar ik ben bang dat het me ook niet meer zo kan boeien.
Na het album 10, laatste met Hugh Cornwell ( vreselijke cd overigens ) heb ik nog eens een aantal cd's van The Stranglers gehuurd, met de nieuwe zanger dus.
Nu wil ik niet beweren dat de nieuwe zanger slecht zingt, maar de magie is weg, ... ik vind er gewoon niks meer aan, of zijn er nog mensen die mij toch kunnen overtuigen deze cd eens te gaan beluisteren,....is het nog de moeite waard?

SoundWave, luister zeker eens naar hun recentste CD "Norfolk Coast", en daar hoor je het orgeltje weer als vanuits, stevig gitaar werk, en heel goed vocalen van Paul Roberts. Nu toch al niet meer "de nieuwe zanger", want met hem hebben ze ondertussen al vele CD's opgenomen, sommige mindere maar toch ook een aantal goeie hoor. En LIVE is het nog altijd zeer de moeite! Ze brengen tegewoordig heel veel hun héél oud werk, en hun recentste stuff dat ook terug harder is ...

En Robers is als je het mij vraagt een zeer goed zanger, en live een echt showbeest!

Bedankt voor de tip c-moon.
Ik heb inderdaad een keer een nummer van The Stranglers gezien/gehoord van dit album, in het programma "Barend en Van Dorp", daar speelden ze live één van de nummers van dit album, en het klonk zeker weer o.k., er werd ook inderdaad beweert dat het weer een soort come-back album was, maar het is daarna alweer snel uit m'n herinnering verdwenen.
Toch mischien eens de moeite waard om "Norfolk Coast" te gaan beluisteren, en mischien dat ik dan alsnog m'n vooroordelen over The Stranglers, met zanger Paul Roberts opzij zet.

.. en dit is trouwens ook géén slechte plaat hoor
Maar "About Time", "Written in Red" en dus vooral "Norfolk Coast" zijn beter

Goh... Ik ga mijn stem voor dit album verlagen.. toch wel een zeer flauw plaatje..... nummers die dit album redden zijn het titelnummer, "Coup de Grace" dus en "Jump Over My Shadow" die flink wegrocken... Maar er staan zulke flauwe liedjes op zoals "God is Good", "Tonight" of dan die draak "Known Only Unto God"....

"The Light", nog een ballad (er staan véél te véél ballads op dit album), vind ik dan weer wel erg goed....

Op het album wordt goed gemusiceerd, Roberts meer dan goed bij stem, maar iets te veel softe liedjes, en er wordt veel te weinig gerockt... enkel eigenlijk een beetje in "jump over my shadow", "Coup de Grace" en in mindere mate "You Dont Think That What yOu've Done is Wrong" en "God Is Good"....

De meeste nummers zijn van de hand van Burnel, met als hoogtepunt een mooie 'In The end'. 'The Light' is een nummer van drummer Jet Black.
Maar inderdaad te weinig hoogtepunten. Zwakste Stranglers album, samen met '10'.

Om nog even terug te komen op m'n vorige post. Je hoort ook dat dit geen groepsalbum is, maar een album van de muzikanten apart. Het zou een Burnel album kunnen zijn, maar dan een matig.
Het zou nog nog 6 jaar duren vooraleer The Stranglers ijzersterk terugslaan met Norfolk Coast. Al staan ze niet stil deze periode, want live blijven ze menig, weliswaar kleinere, festivals platspelen. Waar dan ook maar enkel het titelnummer in de setlist word opgenomen deze periode, tekent de zwakte van deze plaat.
In The End haalt de setlist van de unplugged tour in 2002. Toevallig ook 2 van mijn favorieten op CDG.

Zeer matige CD. Dieptepunt in het oeuvre van deze interessante band.

Een dieptepunt wil ik het toch niet noemen. Er staan toch best wel leuke nummers op. Vooral The Light is een goed nummer.

Tracks 1, 6 en 11 vind ik hier nog wel aangename nummers.
Tussen haakjes: sinds kort weet ik wat de term Coup de Grace inhoudt. Tja, het is lang geleden dat ik Frans op school gehad heb.
Straks even kijken of ik het laatste album Giants ergens kan Luisterpalen. In Engeland doet dat album het in de lijsten in ieder geval veel beter dan Coup de Grace.
Op het laatste album leadvocalen van Baz Warne en Jean-Jacques Burnel.

Ik kan je Giants zeker aanbevelen en als je die bevalt probeer dan ook Suite XVI

De tracklist hier boven is trouwens fout.
'You Don't Think That What You've Done Is Wrong' is 1 nummer.
Het album bevat 10 nummers in totaal:
1."God is Good"
2."You Don't Think That What You've Done is Wrong"
3."Tonight"
4."Jump Over My Shadow"
5."Miss You"
6."Coup de Grace (S-O-S)"
7."In the End"
8."No Reason"
9."Known Only unto God"
10."The Light"

Dit is zeker niet het beste album van The Stranglers maar hier staan toch best wel wat aangename deuntje op ik noem bv. God is Good, Jump over my shadow, Miss you, Coup de Grace en The Light. Tonight daarentegen vind ik een vreselijk zeiknummer.

Herstel: Tonight is geen zeiknummer....het wordt zeikerig gezongen (dat is toch wat anders)

Nogal wat mensen vinden dit een dieptepunt in het Stranglers-oeuvre, maar van de periode met Roberts en Ellis is dit zeker niet de slechtste plaat. Die twijfelachtige eer krijgt voorganger Written in Red. We onthouden hier vooral de terugkeer van J.J. Burnel als songschrijver en zanger. Ergens heeft hij de muze hervonden en dat zal achteraf beslissend blijken voor het voortbestaan van de groep.

You Don't Think That What You've Done is Wrong is naar verluidt een sneer richting Hugh Cornwell, en wordt door Burnel onvast gezongen, maar is als compositie niet verkeerd. Known Only Unto God neigt naar kitsch en gaat zijn vocale capaciteiten te boven, maar is tegelijk gedurfd en vol goede bedoelingen - en juist die bereidheid om risico's te nemen maken The Stranglers telkens weer zo boeiend. Maar het hoogtepunt is toch wel Burnels echtscheidingsballade In The End, met afstand de mooiste song die The Stranglers in de jaren negentig afleveren (nou ja, samen met Time to Die).

Ook niet slecht: de titelsong, een alleszins aardig staaltje garagelawaai. Verder: Paul Roberts irriteert in Jump Over My Shadow minder dan normaal. Al bij al, geen noodzakelijke aanschaf, maar een stuk beter dan zijn reputatie.

Bassist-zanger Jean-Jacques Burnel was door echtscheidingssores weinig betrokken geweest bij de totstandkoming van voorganger Written in Red. Toen hij zich realiseerde dat de twee "nieuwe" leden Paul Roberts en John Ellis daardoor een draai aan The Stranglers hadden gegeven die hem niet beviel, speet dat hem ontzettend. Of zoals hij dat op de bandsite verwoordt: "I then decided that I should write the whole of the next album Coup De Grace which wasn’t necessarily the best idea! I thought ‘I can’t let these fuckers take over this band, they don’t know what they’re doing and the band needs to get back to what it should be, I’ve got to sort this out".
The Stranglers keren op Coupe de Grace inderdaad terug naar hun eigen geluid, waarbij het Burnel zélf is die zich in de wielen rijdt: te veel ballades, wellicht ingegeven door een neerslachtigheid die - niet verwonderlijk - bij zijn echtscheiding opdook.

Er is meer dan persoonlijk leed. In God Is Good klinkt Burnel, die zelf zingt, cynisch als hij God koppelt aan oorlog, ongetwijfeld met de situatie in voormalig Joegoslavië in gedachten. De groep zou er gaan optreden voor Britse troepen. De melodie is monotoon, een sitar klinkt. Hij zingt eveneens de persoonlijke tekst van You Don't Think that What You've Done Is Wrong met een melodie als een vrolijk popliedje uit Liverpool uit midden jaren '60.

Met die twee nummers is de weerbarstigheid van The Stranglers terug en pas op Tonight staat Paul Roberts bij de microfoon; het blijkt een weeïg liedje met een mistroostige tekst over de goede oude tijd. Wél geslaagd is het vlotte Jump Over My Shadow waar Dave Greenfield enkele fraaie toetsenpartijen neerzet, gevolgd door het kalme Miss You, waarin Burnel bezingt dat hij z'n ex toch nog... juist.

Op zich geen onaardig liedje, toch veel liever Coup de Grace (S-O-S) waarin het dna van The Stranglers het duidelijkst klinkt. Logisch met een tekst die de genadeslag bezingt. Dan het zeer ingetogen In the End, het enige nummer van dit album dat ik enkele jaren geleden op een persoonlijke verzamel-cd brandde. Het bevat net als Miss You de nodige pijn en is het beste nummer van dit album als ik in de stemming ben.

Waar ik daarna nog wat gekruider werk verwachtte, zijn No Reason, Known Only unto God (geschreven bij het graf van een anonieme soldaat?) en The Light ook al rustig. De boel gaat als een waxinelichtje uit, Stranglers onwaardig.