Sugahspank! - The Incredible, the Invisible (2008)

nee, hier stond nog niets

Haha, maar dit lijkt me wel interessant hoor sq. Hou wel van wat hiphop op zijn tijd .

Griekse funk hip-hop? is het de dame op de voorkant? Of is die gewoon voor de sier?

Op Youtube kan je zien zien dat ze er ´live´ toch iets grover / minder coverfoto uitziet, maar ze is het dus wel.

Matig album. Ik vind het eigenlijk verre van soul en meer R&B.

Hiphop gehalte is ver te zoeken.

De beats zijn soms leuk maar niet speciaal.

Ik ben al een hele tijd op zoek naar dit album, dus was dan ook zeer blij met deze keuze van sq voor het soulalbum van de week.

Nu ik het beluisterd heb is mijn enthousiasme toch een stuk gekelderd. Nu 3x gehoord en het doet me totaal niks. Misschien leuk als achtergrondmuziek, maar meer ook niet.
Geen nummer, geen productie en vooral vocaal springt het eruit. Had er wel hoge verwachtingen van na vele hoopgevende recensies, maar dat is dus helaas niet goed uitgepakt.

Eigenlijk moet dit van alles iets zijn, maar ik vind het van alles niks. De zangeres is namelijk niet echt een bijzondere zangeres, haar stem vind ik nauwelijks opwindend. Zowel rappen als zingen ligt haar niet, slechts zou ik het niet willen noemen maar het is wel aan de magere kant.

In dat geval kunnen de producties soms nog wel wonderen doen, maar dat is nu niet echt het geval. Slechts zelden ontdek ik iets wat ik mooi vind aan de cd. Lost That Lovin' Feeling vind ik bijvoorbeeld wel een lekkere track.

Uiteindelijk is dit zeker geen dikke onvoldoende waard maar zit het ook ver van een voldoende af.

Ik kan er goed inkomen dat dit niet voor iedereen een fijne keuze is als soulabum van de week, ik vond het zelf ook een wel wat brutale keuze. Bij het jazzalbum van de week heb ik ook eens flink de zaak opgeschud met een album dat net zo goed metal als funk kon zijn. Dat schijnt gemiddeld toch wat moelijk te vallen in zo'n genrespecifiek topic.

De vergelijking met eerder soul-album van de week Stacy Epps die elders werd gemaakt vind ik treffend. Want het is indirect vanwege dát album dat ik besloot: dan kan deze ook wel. Dat jullie dat maar weten

De kritiek van rafael77 kan ik moeilijker plaatsen. Dat het niet genoeg hiphop is, ondanks veelvuldig gebruik van raps, scratch en samples, zal in ogen van sommigen altijd zo zijn. Ongetwijfeld heeft deze Griekse dame minder street-credibility dan willekeurig welk lid van de Wu- Tang Clan, maar om het daarom maar meteen onder R&B te plaatsen komt me wat flauw voor: klinkt meer als de onderstreping van een teleurstelling ('had ik gedacht iets leuks te horen is het verdorie R&B') dan als een serieuze indeling.
R&B is, ook oppervlakkig beluisterd, toch waarachtig niet het eerste genre dat hier in aanmerking komt. Ik wilde liefst 4 genres toevoegen (Hiphop/electronic/soul/funk) maar op R&B was ik niet gekomen. Ik heb zelf heel wat R&B, en vind het ook niet erg als iemand mijn favorieten met R&B bestempelt. Maar deze zou daar toch wel erg bij afsteken. Zijn er daadwerkelijk R&B-artiesten met platen die zo hoekig en experimenteel zijn als deze? En is verder het 'spelen met geluid', de hier en daar stevig rock/bluesy gitaarinzet, een van de aantrekkelijkheden van het album wat mij betreft, niet juist typisch iets dat we bijna overal wel aantreffen maar bij uitstek niet in de R&B? Bij R&B met rap kom ik niet veel verder dan Lisa LeftEye en dit is toch echt wat anders.

Het is niet dat ik deze koste wat het kost er bij iedereen goed wil hebben op staan. Ik ga er zelf ook niet plat voor. Maar op zijn minst wil ik Sugahspank! wel meegeven dat het interessant is om eens te horen. Gewoon om te weten dat dit bestaat. Iets te rommelig misschien als totaalalbum en misschien inderdaad ook een iets te dunne stem voor een memorabele soulsong, maar niemand kan ontkennen dat hier WEL wat gebeurt. Een creatieve plaat met leuke vondsten zonder dat het wellicht excelleert op een genre. Maar probeer er nog maar eens zo een te vinden als deze. Ik zal op zijn minst weer geinteresseerd zijn.

Ben ik dit album aan het luisteren, hoor ik ineens een fragment van 'Alle duiven op de Dam' in het nummer 'The Stink'.

Ik vind dit album niet zo glad als R&B. Er zitten best aardige hiphop producties tussen. Big Jello Boy en Golden Chain hebben wel wat J Dilla achtigs.
Tot nu toe ben ik niet zo negatief over het album.

Ja die kan je ook niet ontgaan, ik ben nog eens van plan om uit te zoeken of dat wel oorspronkelijk is allemaal. Het is natuurlijk wel verleidelijk om in zo'n album, als je het toch digitaal hebt, even snel iets toe te voegen. Ik ben ook niet meer dan de boodschapper en ik heb de originele CD ook (nog) niet. Iemand die weet wat de banden zijn van deze dame met Nederland en de dam in het bijzonder?

Dat is oorspronkelijk. Ik las toevallig vandaag de review van deze plaat in de Oor en die maakte er ook melding van.

Onder welk muziekgenre dit moet geklasseerd worden interesseert me niet. Eigenlijk weet ik niet of je wel het woord 'muziek' in de mond kunt nemen bij deze plaat. Drie kwart van de tijd klinkt het alsof ze wat aan het jammen zijn, hun uitprobeersels bijeen geraapt hebben en er geprobeerd toch nog en song van te maken. Als je dat experimenteel wil noemen, mij goed: Experiment mislukt!
Interessant dan? Bwa, zo hard zou ik het niet durven stellen, maar wel een leuke afwisselling met hetgeen we de voorbije weken bij het Soulalbum vd Week kregen voorgeschoteld. Er zijn dus wel degelijk leuke momenten (Dynamite is bijna een erg goeie song) en af en toe heb ik best genoten, maar als album is het eigenlijk twee keer niks.
Incredible? Not so much. Invisible? I don't see it, so yeah, I guess...

Eigenlijk ben ik niet zo kapot van hiphop en rap. Ook van te veel geluidjes en gedoe houd ik niet echt. Zoals die “duiven op de dam”.. Sorry, maar zoiets stoort me eerder dan dat ik het wel grappig vind. Toch moet ik zeggen dat dit album naar mijn mening ietsje meer soul bevat dan het album van Stacy Epps, dus deze kan dan ook best als Soul-album van de Week. Lost That Lovin’ Feeling vind ik een aangenaam nummer, maar verder zijn het vooral een aantal (meestal gezongen) gedeeltes van nummers die ik best interessant vind.